Hoeveel bedraagt de gemiddelde commissie die een spelersmakelaar bij een transfer mag verdienen? Waar de FIFA een bedrag van drie procent op het bruto jaarloon van de speler aanbeveelt, wordt die norm praktisch nooit gerespecteerd. Op basis van gegevens die verkregen zijn bij verschillende makelaars blijkt dat de commissie tussen de vijf en zeven procent, tot zelfs tien procent, gaat. Maar de bijna-afwezigheid van reglementering ter zake in België, waardoor er geen limieten voorzien zijn, maakt dat makelaars hier erg goed hun boterham kunnen verdienen.

Een voorbeeld? Bij de overgang van Landry Dimata van KV Oostende naar VfL Wolfsburg in juni 2017 voor 11,5 miljoen euro rinkelt de kassa bij Star Factory, bedrijf geleid door Didier Frenay. Hoewel de hieronder vermelde bedragen flink kleiner zijn dan de sommen die eerder bij ons belandden, blijven ze erg hoog, al vindt de makelaar zelf dat niet onlogisch: 'Oostende heeft 500.000 euro betaald aan Standard voor een jonge speler die daar nooit in het eerste elftal opgesteld werd. Tien maanden later kan het hem verkopen voor 11,5 miljoen euro. Oostende ontving 70 procent van dat bedrag, zijnde 8,175 miljoen, een som die de club nooit tevoren kreeg voor een transfer, en de rest ging naar Star Factory, zijnde 3,325 miljoen euro', aldus Frenay. Oostende moet van dat bedrag ook nog één miljoen afdragen aan Standard, dat bij de oorspronkelijke transfer naar de kust een percentage op de doorverkoop had bedongen.

Zo'n constructie is niet fout op zich wanneer alle betrokkenen zich daarin kunnen vinden, meent een bestuurder van een eersteklasser: 'Ik reken nooit uit wat iets me kost. Het enige dat me interesseert, is wat het me opbrengt.'

Meer opvallend zijn bijvoorbeeld de commissies die Star Factory afgelopen zomer kreeg bij de transfers van Elias Cobbaut, Antonio Milic en Thomas Didillon naar Anderlecht. Voor elk van de drie spelers ontving het bureau van Frenay 500.000 euro, bonussen en success fees bij een mogelijke doorverkoop niet inbegrepen. Samengevat betekent dat een uitgavepost van 1,5 miljoen euro voor Anderlecht in de drie dossiers samen. Luc Devroe, voormalig sportief directeur van Oostende en vandaag in dezelfde functie bij Anderlecht, meent 'dat dat overeenkomt met een commissie van tien procent, een percentage dat gebruikelijk is bij transfers op Anderlecht'.

Alleen: wie die 10 % doorrekent op de bedragen die met Cobbaut te maken hebben, komt moeilijk aan een commissie van 500.000 euro voor een speler die zo'n 12.500 euro bruto per maand verdient, naast een tekenpremie van 200.000 euro per seizoen. Het antwoord van de sterke sportieve man van Anderlecht: 'Het contract loopt over vijf jaar en u hebt er de groepsverzekering niet bij gerekend.'

Goed dan. Even checken bij twee makelaars die vertrouwd zijn met die materie. Hoeveel bedraagt een commissie van tien procent in het geval van deze cijfers? Los van mekaar komen ze met dezelfde berekening: '59.088 euro groepsverzekering plus 174.000 euro salaris en 200.000 euro premies, dat maakt 433.088 euro per jaar. Daarop tien procent commissie komt dan neer op 215.000 euro voor de totale contractduur ( vijf jaar, nvdr).' Niet helemaal de 500.000 euro waarvan sprake was. Hallo, Didier Frenay? 'Dat is een kwestie van onderhandelen, maar ook van reputatie. Star Factory heeft al zeventien jaar een stevige reputatie, en ik ken Luc al dertig jaar. Er is een wederzijds vertrouwen gegroeid bij verschillende transfers.' Frenay is niet de enige makelaar die afgelopen zomer geld verdiende aan de samenwerking met paars-wit, maar hij is op dit moment wel de nieuwe geprivilegieerde partner van Anderlecht.

Bij Oostende vond de nieuwe sportieve baas, Hugo Broos, verschillende contracten terug die het vroegere bestuur van de club met Star Factory afsloot. 'Ik geef toe dat daar overdreven cijfers in terug te vinden waren, maar dat is interne keuken. Het hele systeem moet herbekeken worden. Waarom moet de club een spelersmakelaar betalen? Waarom is dat niet iets wat de speler moet doen?' In dat geval zouden de bedragen bij zo'n commissie wel eens van een heel andere orde kunnen zijn dan vandaag.

De vuile was van het Belgische voetbal

Sport/Voetbalmagazine brengt deze week een uitgebreid dossier over het fraudeschandaal in het Belgische voetbal. Lees het volledige artikel in onze +zone of in het magazine van woensdag 17 oktober.

Hoeveel bedraagt de gemiddelde commissie die een spelersmakelaar bij een transfer mag verdienen? Waar de FIFA een bedrag van drie procent op het bruto jaarloon van de speler aanbeveelt, wordt die norm praktisch nooit gerespecteerd. Op basis van gegevens die verkregen zijn bij verschillende makelaars blijkt dat de commissie tussen de vijf en zeven procent, tot zelfs tien procent, gaat. Maar de bijna-afwezigheid van reglementering ter zake in België, waardoor er geen limieten voorzien zijn, maakt dat makelaars hier erg goed hun boterham kunnen verdienen.Een voorbeeld? Bij de overgang van Landry Dimata van KV Oostende naar VfL Wolfsburg in juni 2017 voor 11,5 miljoen euro rinkelt de kassa bij Star Factory, bedrijf geleid door Didier Frenay. Hoewel de hieronder vermelde bedragen flink kleiner zijn dan de sommen die eerder bij ons belandden, blijven ze erg hoog, al vindt de makelaar zelf dat niet onlogisch: 'Oostende heeft 500.000 euro betaald aan Standard voor een jonge speler die daar nooit in het eerste elftal opgesteld werd. Tien maanden later kan het hem verkopen voor 11,5 miljoen euro. Oostende ontving 70 procent van dat bedrag, zijnde 8,175 miljoen, een som die de club nooit tevoren kreeg voor een transfer, en de rest ging naar Star Factory, zijnde 3,325 miljoen euro', aldus Frenay. Oostende moet van dat bedrag ook nog één miljoen afdragen aan Standard, dat bij de oorspronkelijke transfer naar de kust een percentage op de doorverkoop had bedongen.Zo'n constructie is niet fout op zich wanneer alle betrokkenen zich daarin kunnen vinden, meent een bestuurder van een eersteklasser: 'Ik reken nooit uit wat iets me kost. Het enige dat me interesseert, is wat het me opbrengt.'Meer opvallend zijn bijvoorbeeld de commissies die Star Factory afgelopen zomer kreeg bij de transfers van Elias Cobbaut, Antonio Milic en Thomas Didillon naar Anderlecht. Voor elk van de drie spelers ontving het bureau van Frenay 500.000 euro, bonussen en success fees bij een mogelijke doorverkoop niet inbegrepen. Samengevat betekent dat een uitgavepost van 1,5 miljoen euro voor Anderlecht in de drie dossiers samen. Luc Devroe, voormalig sportief directeur van Oostende en vandaag in dezelfde functie bij Anderlecht, meent 'dat dat overeenkomt met een commissie van tien procent, een percentage dat gebruikelijk is bij transfers op Anderlecht'.Alleen: wie die 10 % doorrekent op de bedragen die met Cobbaut te maken hebben, komt moeilijk aan een commissie van 500.000 euro voor een speler die zo'n 12.500 euro bruto per maand verdient, naast een tekenpremie van 200.000 euro per seizoen. Het antwoord van de sterke sportieve man van Anderlecht: 'Het contract loopt over vijf jaar en u hebt er de groepsverzekering niet bij gerekend.'Goed dan. Even checken bij twee makelaars die vertrouwd zijn met die materie. Hoeveel bedraagt een commissie van tien procent in het geval van deze cijfers? Los van mekaar komen ze met dezelfde berekening: '59.088 euro groepsverzekering plus 174.000 euro salaris en 200.000 euro premies, dat maakt 433.088 euro per jaar. Daarop tien procent commissie komt dan neer op 215.000 euro voor de totale contractduur ( vijf jaar, nvdr).' Niet helemaal de 500.000 euro waarvan sprake was. Hallo, Didier Frenay? 'Dat is een kwestie van onderhandelen, maar ook van reputatie. Star Factory heeft al zeventien jaar een stevige reputatie, en ik ken Luc al dertig jaar. Er is een wederzijds vertrouwen gegroeid bij verschillende transfers.' Frenay is niet de enige makelaar die afgelopen zomer geld verdiende aan de samenwerking met paars-wit, maar hij is op dit moment wel de nieuwe geprivilegieerde partner van Anderlecht.Bij Oostende vond de nieuwe sportieve baas, Hugo Broos, verschillende contracten terug die het vroegere bestuur van de club met Star Factory afsloot. 'Ik geef toe dat daar overdreven cijfers in terug te vinden waren, maar dat is interne keuken. Het hele systeem moet herbekeken worden. Waarom moet de club een spelersmakelaar betalen? Waarom is dat niet iets wat de speler moet doen?' In dat geval zouden de bedragen bij zo'n commissie wel eens van een heel andere orde kunnen zijn dan vandaag.