1) Philippe Gilbert wint op zijn 36ste een eerste keer Parijs-Roubaix, had je dat nog voor mogelijk gehouden?

JACQUES SYS: Eerlijk gezegd niet. Maar Gilbert is wel altijd een renner geweest met een ongelooflijke geldingsdrang en aanvalsdrift. Qua beleving een voorbeeld voor velen. Zichzelf wegcijferend voor de sport, altijd hard trainen.
...

JACQUES SYS: Eerlijk gezegd niet. Maar Gilbert is wel altijd een renner geweest met een ongelooflijke geldingsdrang en aanvalsdrift. Qua beleving een voorbeeld voor velen. Zichzelf wegcijferend voor de sport, altijd hard trainen. Met zijn overstap naar Quick-Step in 2016 heeft hij zichzelf heruitgevonden, al dachten velen dat het niets meer zou worden. In zijn jeugdig enthousiasme heeft hij bij die overstap verklaard dat hij de vijf grote wielermonumenten wilde winnen, hij zit met deze zege in Parijs-Roubaix nu aan vier. Alleen Milaan-Sanremo ontbreekt nog. In feite zou die koers hem moeten liggen, met een stevige helling als de Poggio in de finale. Hij wordt er natuurlijk niet jonger op, dus het wordt elk jaar weer moeilijker. Maar met het palmares dat hij nu al kan voorleggen, moet je concluderen dat hij de meest veelzijdige coureur is van de laatste twintig jaar. Geel in de Tour, wereldkampioen, Belgisch kampioen, die vier klassiekers... chapeau.De manier waarop Gilbert in Roubaix won, was groots. Maar wie mij evenzeer imponeerde, was andermaal Wout Van Aert. Als je, door pech, op een gegeven moment meer dan een minuut achterligt op het peloton, op je eentje terugkomt en dan in de finale nog mee in de aanval zit, lijkt het me logisch dat je uiteindelijk tekortkomt voor de slotfase. Toch toonde Van Aert, net als Mathieu van der Poel in de Ronde van Vlaanderen, dat de twee koningen van het veldrijden alles in zich hebben om monumentale klassiekers te winnen. Dat is voor mij een van de voornaamste vaststellingen van dit voorjaar. Sep Vanmarcke bewees ook dat hij zich enorm goed voelt op dit soort kasseiklassieker, al denk ik niet dat hij zonder pech had gewonnen.Voor Gilbert zal deze overwinning ongetwijfeld een boost geven voor de komende Ardennenklassiekers, zoals Luik-Bastenaken-Luik, Waalse Pijl en Amstel Gold Race, wedstrijden die hem eigenlijk beter passen. Gilbert zat dit voorjaar overal mee voorin, we hebben het laatste nog niet gezien van hem. Hij zal zeker niet anoniem meerijden in de rest van het seizoen.SYS: In deze play-offs herbegint het elke week. Iedereen dacht na de vorige speeldag dat Club Brugge de wind in de zeilen had, dat ze zouden winnen in Genk, maar ze kwamen er niet aan te pas. Genk toonde dan weer mentale sterkte na zo een woelige week. Het lijkt alsof ze daar extra motivatie en energie uitputten, na eerder ook al de transfersoap rond Pozuelo en hoe ze daarop reageerden. Clement slaagt er in die groep telkens op te laden en tactisch uitstekend op het bord te plaatsen. Maar oké, na volgend weekend kan het er allemaal weer anders uitzien. Wat als Antwerp thuis wint van Club en Genk verliest in Standard? Dan komt alles bovenin samen, met die vier ploegen. Zoals al vaker gezegd: dit zijn de play-offs van de grilligheid.Wat mij meer verraste was de ondermaatse prestatie van Club Brugge. Na zo een straffe 9 op 9. Antwerp bewees eerder ook al dat hoog druk zetten kan lonen tegen de landskampioen. Je mag Antwerp en Standard zeker niet uittellen voor de titel, al hebben die twee ploegen het moeilijker buitenshuis. Het grote voordeel van Genk is dat zij zich door die bonus van vier punten wel nog een misstap kunnen veroorloven.SYS: Ze moeten compleet herbeginnen, op alle mogelijke niveaus. Wat is de bedoeling, wat is het plan? Er wordt veel gesproken over jeugdbeleid, Arnesen werd aangetrokken als technisch directeur maar zien of horen we amper, welke rol vertolkt Zetterberg daar eigenlijk, is Rutten wel de juiste trainer? Er zijn veel onduidelijkheden. Het dreigt nog erger te worden als ze straks naast Europees voetbal grijpen - wat er toch dik inzit -, want welke aantrekkingskracht heeft de club dan nog op spelers? Welke ambitieuze trainer of topspelers willen er deze zomer dan nog naar Anderlecht komen? Dat proces is al langer aan de gang, nog enigszins gecamoufleerd door de titel die behaald werd onder René Weiler, maar als Marc Coucke een balans opmaakt van dat eerste jaar kan hij onmogelijk tevreden zijn. Ik kan me inbeelden dat hij toch eens denkt: waar ben ik aan begonnen?Wat de supporters deden op Standard is natuurlijk verwerpelijk. De status van een aristocratische club als Anderlecht onwaardig. Kunnen ze nog dieper vallen? De vraag is ook wie de verantwoordelijkheid opneemt en het heft in handen neemt. Coucke heeft in de zakenwereld bewezen dat hij een goed instinct heeft en juiste beslissingen kan nemen, maar in voetbal is alles anders. En het is de vraag of Michael Verschueren voldoende ervaring heeft om met zulke crisissen om te gaan. Zijn hij en Arnesen de juiste mensen voor dit soort situaties? Dat moeten ze nog steeds bewijzen. Ik stel alleen maar vast dat ze momenteel mee delen in de malaise en niet het gevoel geven dat ze weten hoe de club hier moet uitkomen.