Het duurde veel langer dan ze zelf hadden gedacht, maar uiteindelijk - vlak voor de derby - kreeg Antwerp toch groen licht van de lokale autoriteiten en mocht zondag voor het eerst de volle capaciteit van de vernieuwde Bosuil worden benut. Allemaal bezet waren de zitjes niet, maar de sfeer van de grote dagen is wel terug. Dat bleek tegen Beerschot Wilrijk, dat zondag een paar keer dreigde, maar toch vooral de wet van de sterkste moest ondergaan.
...

Het duurde veel langer dan ze zelf hadden gedacht, maar uiteindelijk - vlak voor de derby - kreeg Antwerp toch groen licht van de lokale autoriteiten en mocht zondag voor het eerst de volle capaciteit van de vernieuwde Bosuil worden benut. Allemaal bezet waren de zitjes niet, maar de sfeer van de grote dagen is wel terug. Dat bleek tegen Beerschot Wilrijk, dat zondag een paar keer dreigde, maar toch vooral de wet van de sterkste moest ondergaan. Ze hadden op de Bosuil het liefste nog een jaartje gewacht met het burenduel. Om en rond het stadion ligt er nog te veel los. Dat bleek ook na de match, toen de bussen van de bezoekende supporters niet weg geraakten en er heen en weer werd gegooid met stenen. Dat leverde wat aanhoudingen en gewonden op. Opvallend was wel hoe de politie tot dan vooral koos voor discrete aanwezigheid. Risicowedstrijden in het verre verleden stonden garant voor toestanden die aan opstanden en felle betogingen deden denken: een helikopter die boven je hoofd cirkelde, paarden, Friese ruiters, politie in gevechtskledij. Niets van dit alles voor de match. Veel agenten in burger, je kreeg nooit de indruk een oorlogszone te bereiken. Het verkeer op de sluipwegen naar het stadion - net nu was de belangrijkste afrit richting Bosuil afgesloten - zat zelfs niet strop. Overigens hetzelfde beeld drie uur later voor Anderlecht-Club Brugge. Ook hier geen toestanden meer zoals tien, vijftien jaar geleden, ondanks de inzet van de wedstrijd. Czerniatynski, Davidovic, Pivaljevic, Desaeyere, Leleu, Van Britsom, Van Acker... ze waren er in groten getale, ex-trainers, oud-spelers, zondagnamiddag voor deze eerste derby met inzet sinds 2004. De vorige derby, die van 18 juli 2010, was immers een vriendschappelijke. Het is een traditie bij Antwerp om zijn Legends in de watten te leggen. Ze kunnen kaarten aanvragen, worden op de hoogte gehouden van het nieuws van hun club en als ze er zijn, roept de speaker hun namen om. Regi Van Acker, op dit moment coach van Deinze (eerste amateurklasse) coachte Antwerp twee keer: in eerste klasse van 1998 tot 2001 en dan nog eens in tweede klasse, in 2005/06. Zijn indrukken? 'Dit is een heel ander Antwerp dan vroeger. New look, qua infrastructuur, qua bestuur. Financieel ook, er is veel geld en dat zie je. Ik ben onlangs op het veld geweest. Top. Mijn Antwerp hing vroeger met haken en ogen aan mekaar. Ik kwam van Kortrijk in mijn eerste periode en wist niet wat ik zag. Dat gras was niet afgereden. Ze hebben er nu eindelijk het beest wakker gekregen.' De held van 't stad werd William Owusu, de 28-jarige Ghanees die twee keer scoorde. Ooit nog bijna in... Deinze. Van Acker: 'Ik had veel positiefs over hem gehoord tijdens zijn periode bij Westerlo, en toen hij bij Antwerp op een dood spoor zat, zelfs uitgefloten door de supporters, hebben we er met Patrick Decuyper over gepraat. Ik was verrast van zijn niveau. Een ambetante spits die je goed kunt gebruiken. Teodorczyk is ook niet mooi, die stijl. Ik vond het niveau van Antwerp redelijk. Power, kracht, wat Engels zoals ze het daar graag hebben, maar iets beter voetballend dan ik had verwacht.'