Ariël Jacobsheeft nog altijd contact met Romelu Lukaku,die hij in 2009 op zijn zestiende in het eerste elftal bracht tijdens de testwedstrijd voor de titel van Anderlecht op Standard.

'Maar ik ga niet zeggen dat ik hem ontdekt heb. Ik zit daar hooguit voor 0,001 procent tussen. Ik heb het erg moeilijk met de mensen die nu roepen dat ze altijd geweten hebben dat hij het zou maken, terwijl ze vroeger luidop hun twijfels uitten.'

Die twijfels had hij ook. 'Niet bij zijn mentaliteit. Aan zijn integratie in de A-kern heb ik niet moeten werken. Door zijn houding en zijn nederigheid liep dat vanzelf.'

Twijfels had hij wél bij sommige keuzes die Lukaku maakte. 'Hij wou per se naar Chelsea. Dat was de club van zijn hart, dus wanneer die komt aankloppen, dan ga je toch? We hebben daar veel over gepraat. Ik somde de spitsen op die Chelsea toen al had, en kwam aan vier; hij zou in het worstcasescenario vijfde spits zijn. Wanneer Chelsea met twee spitsen speelde, zouden ze er één, maximaal twee meenemen op de bank, nooit drie.'

'Maar hij wilde zijn droom realiseren', vervolgt Jacobs. 'Toen hij naar Italië ging, dacht ik even: oei. Want wat heeft Romelu nodig om goals te kunnen maken? Ruimte! Net wat je in Italië nooit krijgt. Chapeau hoe hij zich ook daar doorzet.'

Wat hij nog altijd in de Lukaku van vandaag herkent, 'is zijn leergierigheid en zijn dankbaarheid. Hij is nooit naast zijn schoenen gaan lopen.'

Van Lukaku's moeilijke jeugd wist hij, ondanks hun goeie band, niets: 'Ik heb hem daar ook een bericht over gestuurd. Ik wist dat niet en het is mijn fout dat ik dat niet wist. We praatten wel veel, maar ik had dieper moeten graven. Ik stuurde hem een bericht: "Nu ik dat weet, is mijn respect voor jou alleen maar groter geworden."'

Lees de volledige reportage met Ariël Jacobs in de extra dikke kerstspecial van Sport/Voetbalmagazine van woensdag 16 december.

Ariël Jacobsheeft nog altijd contact met Romelu Lukaku,die hij in 2009 op zijn zestiende in het eerste elftal bracht tijdens de testwedstrijd voor de titel van Anderlecht op Standard. 'Maar ik ga niet zeggen dat ik hem ontdekt heb. Ik zit daar hooguit voor 0,001 procent tussen. Ik heb het erg moeilijk met de mensen die nu roepen dat ze altijd geweten hebben dat hij het zou maken, terwijl ze vroeger luidop hun twijfels uitten.' Die twijfels had hij ook. 'Niet bij zijn mentaliteit. Aan zijn integratie in de A-kern heb ik niet moeten werken. Door zijn houding en zijn nederigheid liep dat vanzelf.' Twijfels had hij wél bij sommige keuzes die Lukaku maakte. 'Hij wou per se naar Chelsea. Dat was de club van zijn hart, dus wanneer die komt aankloppen, dan ga je toch? We hebben daar veel over gepraat. Ik somde de spitsen op die Chelsea toen al had, en kwam aan vier; hij zou in het worstcasescenario vijfde spits zijn. Wanneer Chelsea met twee spitsen speelde, zouden ze er één, maximaal twee meenemen op de bank, nooit drie.''Maar hij wilde zijn droom realiseren', vervolgt Jacobs. 'Toen hij naar Italië ging, dacht ik even: oei. Want wat heeft Romelu nodig om goals te kunnen maken? Ruimte! Net wat je in Italië nooit krijgt. Chapeau hoe hij zich ook daar doorzet.'Wat hij nog altijd in de Lukaku van vandaag herkent, 'is zijn leergierigheid en zijn dankbaarheid. Hij is nooit naast zijn schoenen gaan lopen.' Van Lukaku's moeilijke jeugd wist hij, ondanks hun goeie band, niets: 'Ik heb hem daar ook een bericht over gestuurd. Ik wist dat niet en het is mijn fout dat ik dat niet wist. We praatten wel veel, maar ik had dieper moeten graven. Ik stuurde hem een bericht: "Nu ik dat weet, is mijn respect voor jou alleen maar groter geworden."'Lees de volledige reportage met Ariël Jacobs in de extra dikke kerstspecial van Sport/Voetbalmagazine van woensdag 16 december.