Je bent nog maar 21 en gelet op je huidige statuut kan men zich voorstellen dat jij gezien wordt als de toekomstige leider van de jonge generatie die er aankomt.

Theate: 'Leiderschap is een manier van zijn en van denken. Ik denk dat men geen leider wordt maar een leider is. Ik zal altijd mezelf zijn. Over de komende generatie maak ik me geen zorgen. We gaan rustig groeien, zonder druk. Het zullen geen 23 leiders zijn, maar alleszins een goeie groep.'

Tijdens de Final Four van de Nations League heb je de groep leren kennen in bijzondere omstandigheden, met nederlagen tegen Frankrijk (2-3 in de halve finale op 7 oktober) en Italië (1-2 in de troosting op 10 oktober). Hoe reageerde de groep daarop?

Theate: 'Ik denk dat iedereen in de spiegel kan kijken en zeggen dat hij er alles aan gedaan heeft. Wat dat betreft hoeven we dus geen spijt te hebben. Verliezen hoort er ook bij. Je verliest na een sterke wedstrijd op de valreep tegen de wereldkampioen... Tja, dat is het leven.'

'Natuurlijk hoor ik wel dat men zegt dat we er lessen uit moeten trekken, de fouten niet herhalen, enzovoort. Maar ik denk vooral dat de spelers die die wedstrijden hebben gespeeld, grote kampioenen zijn. Ze zijn het eerder gewend om te winnen dan te verliezen. Die mannen spelen elke week fantastische matchen in de grootste competities en hebben allemaal grootse Europese avonden meegemaakt, de finale van de Champions League gespeeld... Ik denk niet dat zij nog veel te leren hebben.'

Foto met de Hazards

Vind je het raar om te zeggen dat je daar nu deel van uitmaakt?

Theate: 'Als ik terugdenk aan waar ik stond in 2014, in 2016 en in 2018, dan natuurlijk wel. Toen had ik het nooit voor mogelijk gehouden dat ik ooit deel zou uitmaken van die groep. Ik heb nog een oude foto van mij als supporter met Thorgan en Eden Hazard in Tubeke in 2015. Ik denk dat ze er geen idee van hebben hoe zotjes het voor mij is om nu samen met hen te trainen.'

Lees het volledige interview met Arthur Theate in Sport/Voetbalmagazine van vrijdag 3 juni en in onze Plus-zone.

Je bent nog maar 21 en gelet op je huidige statuut kan men zich voorstellen dat jij gezien wordt als de toekomstige leider van de jonge generatie die er aankomt.Theate: 'Leiderschap is een manier van zijn en van denken. Ik denk dat men geen leider wordt maar een leider is. Ik zal altijd mezelf zijn. Over de komende generatie maak ik me geen zorgen. We gaan rustig groeien, zonder druk. Het zullen geen 23 leiders zijn, maar alleszins een goeie groep.'Tijdens de Final Four van de Nations League heb je de groep leren kennen in bijzondere omstandigheden, met nederlagen tegen Frankrijk (2-3 in de halve finale op 7 oktober) en Italië (1-2 in de troosting op 10 oktober). Hoe reageerde de groep daarop?Theate: 'Ik denk dat iedereen in de spiegel kan kijken en zeggen dat hij er alles aan gedaan heeft. Wat dat betreft hoeven we dus geen spijt te hebben. Verliezen hoort er ook bij. Je verliest na een sterke wedstrijd op de valreep tegen de wereldkampioen... Tja, dat is het leven.''Natuurlijk hoor ik wel dat men zegt dat we er lessen uit moeten trekken, de fouten niet herhalen, enzovoort. Maar ik denk vooral dat de spelers die die wedstrijden hebben gespeeld, grote kampioenen zijn. Ze zijn het eerder gewend om te winnen dan te verliezen. Die mannen spelen elke week fantastische matchen in de grootste competities en hebben allemaal grootse Europese avonden meegemaakt, de finale van de Champions League gespeeld... Ik denk niet dat zij nog veel te leren hebben.'Vind je het raar om te zeggen dat je daar nu deel van uitmaakt?Theate: 'Als ik terugdenk aan waar ik stond in 2014, in 2016 en in 2018, dan natuurlijk wel. Toen had ik het nooit voor mogelijk gehouden dat ik ooit deel zou uitmaken van die groep. Ik heb nog een oude foto van mij als supporter met Thorgan en Eden Hazard in Tubeke in 2015. Ik denk dat ze er geen idee van hebben hoe zotjes het voor mij is om nu samen met hen te trainen.'Lees het volledige interview met Arthur Theate in Sport/Voetbalmagazine van vrijdag 3 juni en in onze Plus-zone.