S/VM: Het einde van jouw avontuur bij Zulte Waregem werd ingezet door het publieke conflict met Mbaye Leye. Die wordt door iedereen als de zachtaardige filosoof van de groep gezien. Hoe maak je met zo iemand in godsnaam ruzie?

Franck Berrier: "Dat moet je hem vragen. Jij zegt dat Leye een filosoof is. Dan zal hij misschien wel de juiste woorden vinden om de situatie uit te leggen. Ik kan alleen maar zeggen dat je moet opletten met stille waters. Leg je oor maar eens te luister bij ex-ploegmaats van Leye. Ik heb in ieder geval geen zin om over hem te praten."

S/VM: Toen hij je een slag in het gezicht gaf, werd duidelijk dat dit het eindpunt was van een ruzie die al veel langer smeulde...

"We hadden een probleem met elkaar, ja. Maar waarom? Dat weet ik echt niet. Men zal nu zeggen dat ik het slachtoffer uithang, maar ik weet echt niet waar die ruzie vandaan komt. Toen we samen terugkeerden van bij Standard kwamen we zelfs goed overeen. Dat veranderde van de ene dag op de andere omdat hij zich heel gespannen ging gedragen tegenover mij. Toen dat incident plaatsvond, hadden we elkaar al maandenlang niet gesproken."

S/VM: Jij provoceerde hem door de bal die hij had klaargelegd op de penaltystip weg te tikken...

"Ten eerste: de afspraak was dat we elk om beurt een penalty zouden trappen. Die dag was het normaal mijn beurt dus nam ik de bal, maar hij nam die uit mijn handen, zei me dat ik nooit nog een penalty zou trappen en schold me uit. Hij heeft toen dingen gezegd die ik hier niet durf te herhalen. Ik was helemaal van slag, wist niet wat doen en dus gaf ik maar een tikje tegen de bal."

S/VM: Na dat incident zei Leye dat het of Berrier of Leye zou zijn bij Zulte Waregem volgend seizoen. Hij zit er nog en jij speelt bij Oostende. Is het dan 1-0 voor Leye?

"Met zulke kinderachtige spelletjes hou ik me niet bezig. Eigenlijk speelt geen van ons beiden momenteel bij Zulte Waregem want ik zit bij Oostende en Leye is maandenlang buiten strijd."

S/VM: Jullie hebben de wrevel die er tussen jullie was maandenlang weten te verbergen...

"We zijn profs dus ook al zijn we geen vrienden in de kleedkamer, toch deden we er op het veld alles aan om te winnen. We hebben elkaar nooit minder goed aangespeeld vanwege dat conflict. Als hij scoorde, feliciteerde ik hem en vice versa."