Op de Eeuwige Ranglijst van het betaald voetbal in België, ingevoerd in 1974, staat K.Lierse SK nog steeds op de zesde plaats. De lijst houdt rekening met het aantal gespeelde seizoenen en wedstrijden en de behaalde punten in eerste klasse sinds 1974. Ook bij de komst van Maged Samy en Wadi Degla in oktober 2007 stond Lierse zesde op die lijst, en voetbalde het, net als nu, in tweede klasse. Veel is er dus niet veranderd in die tien jaar.
...

Op de Eeuwige Ranglijst van het betaald voetbal in België, ingevoerd in 1974, staat K.Lierse SK nog steeds op de zesde plaats. De lijst houdt rekening met het aantal gespeelde seizoenen en wedstrijden en de behaalde punten in eerste klasse sinds 1974. Ook bij de komst van Maged Samy en Wadi Degla in oktober 2007 stond Lierse zesde op die lijst, en voetbalde het, net als nu, in tweede klasse. Veel is er dus niet veranderd in die tien jaar.Dat was niet de bedoeling van Maged Samy. Die kwam met een ambitieus plan naar België, voor hem het voetballand waar hij dacht het goedkoopst zijn plannen te kunnen realiseren. Maged wou niet alleen een nieuw stadion, maar ook Europa in met Lierse, en via Europees voetbal (liefst Champions League) de eigen opgeleide jonge spelers via de Academies die hij in België, Afrika en Azië samen met Jean-Marc Guillou oprichtte ten gelde maken.Dat plan vereiste wel wat investeringen, had hij uitgerekend. Na vijf jaar investeringen zou Lierse break-even draaien, en zodra de jonge talenten rijp waren om op het voorplan te komen, zou Wadi Degla die investeringen terug verdienen, en zelfs winst maken.Het is er nooit van gekomen. Zo'n 50 miljoen heeft Wadi Degla in de club zelf gestopt, en zo'n 76 miljoen euro in het totaalproject, academie en infrastructuur (trainingscentrum op 't Sas in Duffel, fitnesszaal) samen. Daar staan amper inkomsten via transfers tegenover. De grootste twee talenten van de Belgische Academie, Jason Denayer en Theo Bongonda vertrokken zonder ooit één wedstrijd voor Lierse gespeeld te hebben. Voor Manuel Benson en Ayub Masika ving de club wel een paar miljoen euro, maar andere talenten liet het gratis of bijna gratis gaan, zoals eigen jeugdproduct Matz Sels dat Maged Samy eerst in de vitrine plaatste en vervolgens met de juniores liet trainen omdat hij aarzelde zijn contract open te breken. In totaal recupereerde het zo iets meer dan een paar miljoen euro. Een druppel op een hete plaat, gezien de investeringen.Aanvankelijk was het grote liefde tussen Maged Samy, Lierse én België. Logisch. Zonder de komst van Wadi Degla was het in oktober 2007 afgelopen met Lierse als profclub en wenkte het failliet, net als bij aartsrivaal KV Mechelen drie jaar eerder.De flamboyante eigenaar ontdekte in België het goede leven, ging met de supporters mee op verplaatsing, en haalde grote namen als Tomasz Radzinski en Wesley Sonck. De eerste jaren mocht het allemaal wat kosten.Onder CEO Jesse De Preter wordt de buikriem aangespannen. De Preter, met zijn juridische en financiële achtergrond, schrok van het financiële plaatje met veel uitgaven en amper inkomsten. De gouden jaren en de astronomische lonen waren na vijf jaar verleden tijd, maar het botste tussen de twee sterke persoonlijkheden. Het jaar voor de degradatie trekt Maged Samy zelf nog wat verder de buikriem aan, door alles op de academiespelers te zetten.Wanneer vorig jaar de promotie nipt gemist wordt (Lierse won de eigenlijke competitie in 1B, haalde de meeste punten, met de meeste gescoorde doelpunten en minste tegengoals, maar won geen periodetitel die recht geeft op de finalekamp om de promotie), wordt de kraan helemaal dicht gedraaid. Sinds juni staat de club te koop.Dat die verkoop zes maanden aansleept, heeft alles te maken met de hoge vraagprijs bij de start, omdat de gronden waar het stadion op staat bij de overnameprijs inbegrepen zijn, en omdat Maged buiten zijn weten om een aantal schadeclaims heeft geërfd die op de club wegen. Het gaat allemaal samen om veel geld, en de kandidaat-kopers die de hele voorgeschiedenis kennen zijn niet van plan zich te laten rollen zoals Maged Samy bij zijn komst is overkomen. Ze willen dat er geen lijken uit de kast vallen, en daardoor haakt de één na de ander af.De kandidaat-kopers die de afgelopen maanden het Lisp en de trainingsaccomodaties bezochten, kregen geen fraai beeld te zien. Behalve de tribune achter het doel met de loges op het Lisp en het trainingscentrum op 't Sas is de tijd bij Lierse 30 jaar stil blijven staan. De douches zijn verouderd, de ontvangstruimtes in de andere tribunes niet meer van deze tijd, de volkstribune Op Den Berg aan de overzijde van de hoofdtribune is nog onoverdekt en bestaande uit staanplaatsen, en wie op het ooit befaamde jeugdcentrum Kessel een kijkje gaat nemen, gelooft nooit dat Romelu Lukaku daar nog heeft gespeeld en dat tot begin jaren negentig tientallen spelers zijn opgeleid die de eerste ploeg gehaald hebben, waaronder meer dan tien internationals.Ooit was Lierse een subtopper in het Belgisch voetbal, geroemd om zijn opleiding en mooi voetbal. Een familieclub waar hele gezinnen uit de Kempen naartoe trokken. De laatste jaren trokken alleen nog de die-hards naar de aftandse accommodatie die meer voer lijkt voor nostalgische groundhoppers dan voor een gezellig avondje uit met een fijne beleving.Of die gouden tijden van toen nog terug komen, is zeer de vraag. Lierse heeft na de vorige successen (het speelde 21 jaar geleden nog Champions' League en won in 1999 de beker, zijn laatste prijs) de boot gemist. Anno 2018 volstaat een rijke traditie niet om terug aan te top te komen in een harde economische wereld in een provinciestad met 35.000 inwoners, geprangd tussen het tien kilometer hoger geleden Antwerpen en het tien kilometer zuidelijker gelegen Mechelen. De laatste decennia hadden in eerste klasse alleen Westerlo (24.000 inwoners), Denderleeuw (FC Dender, 19.000) en Eupen (18.000 inwoners) een kleiner hinterland.Achteraf bekeken, verzuchtten velen op en rond het Lisp afgelopen jaar, was de club in 2007 misschien beter failliet gegaan en op eigen kracht terug omhoog geklauterd. Dat is ook nu het plan-B, wanneer de overname door de enige overgebleven kandidaat, ex-Waregemspeler en 35 keer international van Trinidad, David Nakhid (53)die zich maar blijft verbazen over het puin dat te ruimen valt, ondanks zijn intentie om er voor te gaan, toch nog zou mislukken.De meningen over wat het beste is voor de club, zijn, na wat zich de afgelopen vijftien jaar op het Lisp allemaal heeft afgespeeld, verdeeld.