Branko Strupar is melancholisch. Nadat hij in Genk enkele zonnige dagen beleefde om de vierde titel uit de geschiedenis van zijn ex-club te vieren, kijkt de bijna-vijftiger naar hoe de regen op zijn wijk in Zagreb neervalt. 'Ik blijf een heel speciale relatie met Racing behouden, ik keer er vaak terug met vrienden en daar houden die allemaal van, want ze worden er even goed ontvangen als ik', aldus de vroegere aanvaller. De verplaatsing van zo'n twaalfhonderd kilometer doet hij dan telkens met de wagen. 'Ja, het is ver rijden, ook omdat ik maar één of twee keer stop. Dertien à veertien uur ben ik onderweg. Maar ik krijg dan telkens zoveel sjaals, shirts en foto's mee om te verdelen onder mijn bankier, mijn postbode et cetera. Mocht ik met het vliegtuig komen, dan zou ik voor de terugvlucht een enorme boete moeten betalen om alles te kunnen meenemen.' ( lacht)
...