In 1971 speelde Boechoutse VV nog in de vierde klasse van het Belgisch voetbal. Dat heette toen nog de bevorderingsreeks. Sindsdien zakte de club echter weg en schommelt ze tussen de derde en de vierde provincialereeks. Absoluut geen schande, want de gemeente Boechout telt zo'n 13.000 inwoners en er zijn drie voetbalploegen actief.

Luk Van Ouytsel, sinds zes jaar voorzitter van Boechoutse VV, ziet dat niet per se als een slechte zaak. "Eigenlijk zijn we sindsdien meer een familieclub geworden. Toen we op een hoger niveau speelden, was dat een drijfveer om dat ook met de jeugd na te streven. Daar is niet altijd de kwaliteit voor, dus moesten we ervan afzien. Anders schaadt het meer dan het baat", legt hij uit.

Hoewel de ploeg geen écht uitgesproken tradities heeft, krijgt de kantine wel een centrale rol in de vorming van die familieclub. Iedereen kent namelijk iedereen op de club, meent Yarrith Wouters, schoonzoon van de voorzitter en jeugdcoördinator: "Na de wedstrijden willen we toch dat iedere ploeg als groep nog eens naar de kantine komt. Alle ploegen zitten daar dan door elkaar, de ouders praten wat bij. Dat wordt de laatste jaren steeds moeilijker met ouders die snel weg willen of kinderen die nog naar andere hobby's moeten."

Weer opbouwen

In 2000 wonnen de Boechoutse scholieren (de U17, zoals we het nu kennen)het internationale amateurclubtoernooi Copa Costa Brava in Catalonië, een hoogtepunt voor de jeugdwerking van de Antwerpenaren. Niet toevallig sloot de club een samenwerkingsverband met het toenmalige Lierse SK, maar daar werd die niet beter van. Integendeel, de U15- tot en met de U21-selecties verlieten Boechoutse VV.

"Hierdoor speelden al onze jeugdreeksen op het provinciale niveau. Voor onze beste spelers was dit goed, maar zij werden dan ook weggehaald. De zwakkere lichtingen daarentegen verloren iedere week zwaar. We ontvingen ook geen financiële compensatie voor deze samenwerking. Door het hogere niveau op onze velden zat de kantine voller, dat wel", verhaalt Van Ouytsel.

De spelers die overbleven uit de vertrokken selecties stroomden door naar de eerste ploeg en tegenwoordig keren enkelingen zelfs terug, terwijl de club die doorstroming terug probeert mogelijk te maken. Dat doet het mede door een zo kwalitatief mogelijke opleiding. "Wij werken enkel met gediplomeerde trainers. We geloven dat men knowhow nodig heeft om iets over te brengen", meent de voorzitter.

Het Marcelleke

Een honderdste verjaardag in volle glorie vieren, zoals het hoort, lijkt er niet in te zitten. Nochtans bereidde de club een heuse driedaagse voor, een feestweekend in de zomer, maar de gezondheidssituatie lijkt dat niet toe te laten. Toch heeft Boechoutse VV enkele alternatieven achter de hand. Zo brengt de club later dit jaar een eigen kledinglijn uit, ontworp het een retroshirt en lanceerde het een eigen champagnebier: het BoechGOUDts Marcelleke.

"Dat is een bier met een percentage van negen procent, maar met een zachte champagnenasmaak. Het is vernoemd naar Marcel, onze oudste supporter. Hij wordt 99 jaar in 2021", legt Wouters uit.

"Maar wat we het meeste missen is de mond-tot-mondreclame door het afgelaste seizoen. Mochten we wekelijks allerlei ploegen ontvangen of andere clubs bezoeken, zien ze ons nieuwe logo en festiviteiten. Als we dan met andere trainers of supporters spreken, gaat het gegarandeerd over onze verjaardag. Nu krijgt het niet zo veel aandacht als we hadden gehoopt."

Sebastiaan Van Praet

In 1971 speelde Boechoutse VV nog in de vierde klasse van het Belgisch voetbal. Dat heette toen nog de bevorderingsreeks. Sindsdien zakte de club echter weg en schommelt ze tussen de derde en de vierde provincialereeks. Absoluut geen schande, want de gemeente Boechout telt zo'n 13.000 inwoners en er zijn drie voetbalploegen actief.Luk Van Ouytsel, sinds zes jaar voorzitter van Boechoutse VV, ziet dat niet per se als een slechte zaak. "Eigenlijk zijn we sindsdien meer een familieclub geworden. Toen we op een hoger niveau speelden, was dat een drijfveer om dat ook met de jeugd na te streven. Daar is niet altijd de kwaliteit voor, dus moesten we ervan afzien. Anders schaadt het meer dan het baat", legt hij uit.Hoewel de ploeg geen écht uitgesproken tradities heeft, krijgt de kantine wel een centrale rol in de vorming van die familieclub. Iedereen kent namelijk iedereen op de club, meent Yarrith Wouters, schoonzoon van de voorzitter en jeugdcoördinator: "Na de wedstrijden willen we toch dat iedere ploeg als groep nog eens naar de kantine komt. Alle ploegen zitten daar dan door elkaar, de ouders praten wat bij. Dat wordt de laatste jaren steeds moeilijker met ouders die snel weg willen of kinderen die nog naar andere hobby's moeten."In 2000 wonnen de Boechoutse scholieren (de U17, zoals we het nu kennen)het internationale amateurclubtoernooi Copa Costa Brava in Catalonië, een hoogtepunt voor de jeugdwerking van de Antwerpenaren. Niet toevallig sloot de club een samenwerkingsverband met het toenmalige Lierse SK, maar daar werd die niet beter van. Integendeel, de U15- tot en met de U21-selecties verlieten Boechoutse VV."Hierdoor speelden al onze jeugdreeksen op het provinciale niveau. Voor onze beste spelers was dit goed, maar zij werden dan ook weggehaald. De zwakkere lichtingen daarentegen verloren iedere week zwaar. We ontvingen ook geen financiële compensatie voor deze samenwerking. Door het hogere niveau op onze velden zat de kantine voller, dat wel", verhaalt Van Ouytsel.De spelers die overbleven uit de vertrokken selecties stroomden door naar de eerste ploeg en tegenwoordig keren enkelingen zelfs terug, terwijl de club die doorstroming terug probeert mogelijk te maken. Dat doet het mede door een zo kwalitatief mogelijke opleiding. "Wij werken enkel met gediplomeerde trainers. We geloven dat men knowhow nodig heeft om iets over te brengen", meent de voorzitter.Een honderdste verjaardag in volle glorie vieren, zoals het hoort, lijkt er niet in te zitten. Nochtans bereidde de club een heuse driedaagse voor, een feestweekend in de zomer, maar de gezondheidssituatie lijkt dat niet toe te laten. Toch heeft Boechoutse VV enkele alternatieven achter de hand. Zo brengt de club later dit jaar een eigen kledinglijn uit, ontworp het een retroshirt en lanceerde het een eigen champagnebier: het BoechGOUDts Marcelleke."Dat is een bier met een percentage van negen procent, maar met een zachte champagnenasmaak. Het is vernoemd naar Marcel, onze oudste supporter. Hij wordt 99 jaar in 2021", legt Wouters uit."Maar wat we het meeste missen is de mond-tot-mondreclame door het afgelaste seizoen. Mochten we wekelijks allerlei ploegen ontvangen of andere clubs bezoeken, zien ze ons nieuwe logo en festiviteiten. Als we dan met andere trainers of supporters spreken, gaat het gegarandeerd over onze verjaardag. Nu krijgt het niet zo veel aandacht als we hadden gehoopt."Sebastiaan Van Praet