S/VM: Dat je hier je carrière zou afsluiten, had je vast niet gedacht in 2009, maar het begint er stilaan wel op te lijken.

THOMAS BUFFEL: 'Mja, ik weet eigenlijk niet wat ik heb gedacht toen. Ik zag laatst een wedstrijd van Feyenoord en maakte me de bedenking dat ik daar wel mijn hele carrière had kunnen spelen. Ik ben iemand die zich hecht aan waar hij zich goed voelt en iets blijvends kan neerzetten. Ik ben er weggegaan omdat het niet klikte met Ruud Gullit, maar eigenlijk wilde ik dat niet.'

'Bij de Rangers had ik meteen hetzelfde gevoel: wow, wat een club! Toen ik me aan mijn knieën liet opereren, deed ik dat om er nog langer te kunnen blijven. Het liep echter niet zoals verwacht en omdat ik nog voor het Belgisch elftal wilde uitkomen, moest ik aan mezelf denken. De stap naar Cercle was strange, maar na een jaar kon ik weer hogerop, naar Genk. En opnieuw, net als bij Feyenoord en Rangers, heb ik nooit het gevoel gehad: ik moet hier weg.'

'Er waren soms transfergeruchten en je verkent wel eens iets, ook om je onderhandelingspositie met Genk sterker te maken, maar op de sleutelmomenten paste het niet. Na twee jaar was ik transfervrij, maar gingen we net Champions League spelen. Wat doe je dan? De volgende keer was Stéphanie zwanger en kwam de tweeling eraan. Ik was ook al 32, een leeftijd waarop de stap naar een topclub in het buitenland er niet echt meer inzat. Mocht ik toen zijn vertrokken, zou het een financiële keuze zijn geweest en waarschijnlijk naar een kleinere ploeg in de Premier League of zo. Dan schatte ik Genk toch hoger in: voor mij is dit een topclub en dan heb je niet zo snel de neiging je horizon te verleggen. Kijk maar naar Francesco Totti bij Roma of Olivier Deschacht bij Anderlecht.'

S/VM: Je hebt nog één jaar contract. Wordt Genk je laatste club?

BUFFEL: 'Het zou mooi zijn om mijn carrière bij een topclub als Genk af te sluiten, maar ik wil er niet op vooruitlopen. In mijn contract is er een all-starwedstrijd als afscheid vastgelegd. Stel dat we deze groep samenhouden en we kunnen volgend seizoen iets neerzetten: misschien is dat een mooi moment om er een punt achter te zetten. Dan eerst nog eens weggaan en nadien terugkeren voor mijn afscheidswedstrijd: dat lijkt me moeilijk.'

S/VM: Ben je bezig met je na-carrière?

BUFFEL: 'Ik denk er veel aan. Ik heb mijn trainersdiploma en het boeit me wel om te zien hoe je mensen kunt begeleiden. Het enige nadeel is mijn privésituatie. In de voetballerij bepaal je niet zelf wanneer je vrij neemt en dat vind ik toch iets waardevols. Ik heb met het grootste plezier al die jaren mijn hobby beoefend en andere leuke dingen aan de kant geschoven. Trainer zijn benadert het dichtst wat ik altijd heb gedaan, maar je geeft er wel weer veel voor op.

'Op dit moment komen er vooral dingen op me af. Naar aanleiding van die all-starwedstrijd waren we met enkele mensen samengekomen, maar het was te benauwend om al over mijn afscheid te praten. Daaruit is het idee voor een boek gegroeid. Geen gewone biografie, maar iets educatiefs, met experts en ex-collega's die antwoord geven op de vraag: wat kan ik als jonge speler méér doen om profvoetballer te worden? In september moet het verschijnen, samen met een charity event.'

Lees het volledige interview met Thomas Buffel in Sport/Voetbalmagazine van woensdag 20 april.

S/VM: Dat je hier je carrière zou afsluiten, had je vast niet gedacht in 2009, maar het begint er stilaan wel op te lijken.THOMAS BUFFEL: 'Mja, ik weet eigenlijk niet wat ik heb gedacht toen. Ik zag laatst een wedstrijd van Feyenoord en maakte me de bedenking dat ik daar wel mijn hele carrière had kunnen spelen. Ik ben iemand die zich hecht aan waar hij zich goed voelt en iets blijvends kan neerzetten. Ik ben er weggegaan omdat het niet klikte met Ruud Gullit, maar eigenlijk wilde ik dat niet.''Bij de Rangers had ik meteen hetzelfde gevoel: wow, wat een club! Toen ik me aan mijn knieën liet opereren, deed ik dat om er nog langer te kunnen blijven. Het liep echter niet zoals verwacht en omdat ik nog voor het Belgisch elftal wilde uitkomen, moest ik aan mezelf denken. De stap naar Cercle was strange, maar na een jaar kon ik weer hogerop, naar Genk. En opnieuw, net als bij Feyenoord en Rangers, heb ik nooit het gevoel gehad: ik moet hier weg.''Er waren soms transfergeruchten en je verkent wel eens iets, ook om je onderhandelingspositie met Genk sterker te maken, maar op de sleutelmomenten paste het niet. Na twee jaar was ik transfervrij, maar gingen we net Champions League spelen. Wat doe je dan? De volgende keer was Stéphanie zwanger en kwam de tweeling eraan. Ik was ook al 32, een leeftijd waarop de stap naar een topclub in het buitenland er niet echt meer inzat. Mocht ik toen zijn vertrokken, zou het een financiële keuze zijn geweest en waarschijnlijk naar een kleinere ploeg in de Premier League of zo. Dan schatte ik Genk toch hoger in: voor mij is dit een topclub en dan heb je niet zo snel de neiging je horizon te verleggen. Kijk maar naar Francesco Totti bij Roma of Olivier Deschacht bij Anderlecht.'S/VM: Je hebt nog één jaar contract. Wordt Genk je laatste club?BUFFEL: 'Het zou mooi zijn om mijn carrière bij een topclub als Genk af te sluiten, maar ik wil er niet op vooruitlopen. In mijn contract is er een all-starwedstrijd als afscheid vastgelegd. Stel dat we deze groep samenhouden en we kunnen volgend seizoen iets neerzetten: misschien is dat een mooi moment om er een punt achter te zetten. Dan eerst nog eens weggaan en nadien terugkeren voor mijn afscheidswedstrijd: dat lijkt me moeilijk.'S/VM: Ben je bezig met je na-carrière?BUFFEL: 'Ik denk er veel aan. Ik heb mijn trainersdiploma en het boeit me wel om te zien hoe je mensen kunt begeleiden. Het enige nadeel is mijn privésituatie. In de voetballerij bepaal je niet zelf wanneer je vrij neemt en dat vind ik toch iets waardevols. Ik heb met het grootste plezier al die jaren mijn hobby beoefend en andere leuke dingen aan de kant geschoven. Trainer zijn benadert het dichtst wat ik altijd heb gedaan, maar je geeft er wel weer veel voor op.'Op dit moment komen er vooral dingen op me af. Naar aanleiding van die all-starwedstrijd waren we met enkele mensen samengekomen, maar het was te benauwend om al over mijn afscheid te praten. Daaruit is het idee voor een boek gegroeid. Geen gewone biografie, maar iets educatiefs, met experts en ex-collega's die antwoord geven op de vraag: wat kan ik als jonge speler méér doen om profvoetballer te worden? In september moet het verschijnen, samen met een charity event.'Lees het volledige interview met Thomas Buffel in Sport/Voetbalmagazine van woensdag 20 april.