1. 'Elke keer er buitenlandse trainers aankomen, belt de pers mij en elke keer zeg ik hetzelfde: bel mij op het einde van het seizoen eens terug. Met tevredenheid stel ik dan vaak vast dat de Belgische trainers het het best deden.' (Kris Van Der Haegen)

Carl Hoefkens: 'Ja, er waren analisten die zich afvroegen of mijn aanstelling tot hoofdcoach niet te vroeg was. En nu vraagt iedereen mij:sinds wanneer had je de ambitie om hoofdcoach te worden?En dan heb ik daar geen antwoord op. Dat is natuurlijk gegaan. Alles stapje voor stapje. Na mijn spelerscarrière was ik het voetbal een beetje beu en zijn we verhuisd naar Spanje (waar Hoefkens een tijd crossfit, fitness die gewichtheffen, atletiek en gymnastiek combineert in een trainingsvorm, coachte en zelfs even aangesloten was bij een clubje uit Gibraltar, maar hij speelde er geen enkele match, red.). Maar na enige tijd miste ik toch het voetbal en zijn we teruggekeerd. En de rest ken je: eerst bij Club jeugdtrainer en jeugdcoördinator, waar ik veel voldoening uit haalde. En dan T2, waarbij ik de band met de jeugd hield. En altijd die Brugse mentaliteit:no sweat, no glory.

'En dan was de kans om hoofdcoach te worden een natuurlijke stap. Gert Verheyen zei:gaan de spelers hem bekijken als Kareltje of als Hoefkens?Voor mij is dat geen item. Nooit over gehad met de spelers. Omdat ook niet zo over mij als assistent werd gesproken. Denk ik... (lacht). Het enige grote verschil is dat ik nu de beslissingen moet nemen, maar verder ben ik nog steeds dezelfde en werk ik op dezelfde manier. Ik pak spelers die ernaast vallen op dezelfde manier aan als ik deed als T2. En dan wil ik hen laten inzien dat het mijn job is, dat het nooit persoonlijk is. Ze moeten wel weten dat ik rechtdoor maar oprecht ben. Al besef ik dat het wel eens persoonlijk kan worden. Ik heb als speler ook een coach gekend die zei:je staat naast de ploeg omdat je ouder wordt. Ook hier zal het ervan afhangen: soms geef je beter een uitgebreide uitleg, soms beter niet. Daar bestaat geen handleiding voor. En ik ga heel zeker ook wel eens de dingen verkeerd aanpakken.

Belga Image
© Belga Image

'En verder vind ik het heel belangrijk te luisteren naar de mening van anderen. Maar niet naar de mening van een mening van een mening. Er zijn mensen van wie ik heel veel kan bijleren. Ik wil geen namen noemen, ik filter vooral op de inhoud: gaat het over ons spel of wordt een mening gegeven over iets wat iemand zegt? Als Radja Nainggolan bijvoorbeeld zijn mening geeft over de voetbalkennis van journalisten dan is dat zíjn mening, waar ik niets over zal zeggen. Mij interesseert de speler: wat kan Radja doen tegen Club Brugge?'

2. 'De grootste uitdaging in het voetbal is het managen van de emotie om met de druk om te gaan.' (Jürgen Klopp)

Hoefkens: 'Emoties en hoe je spelers aanpakt, zijn in het voetbal belangrijk. Dat kan gebeuren door heel hard te roepen, op training of vanop de bank. Ik kan en zal me dan ook kwaad maken, ja. Maar dat kan ook gebeuren door een zachte, empathische aanpak, sommige spelers hebben er meer nood aan er rustig over te babbelen. En er zijn spelers die niets nodig hebben. Dat is ook een aanvoelen. En ja, er is druk. En die druk zal misschien nog stijgen als we een keer verliezen. Dan kan ik al zeggen: als er één zaak 100 procent zeker is, is dat we een keer een match gaan verliezen. Maar ik denk nooit: wat als dit of dat gaat gebeuren? Ik heb er nog nooit aan gedacht hoe ik dan ga reageren. Of hoe ik mij langs de lijn ga kleden. De perceptie-Hoefkens kan op een gegeven moment belangrijk zijn, maar het maakt mij niet uit wat mensen denken of zeggen.'

Lees het volledige interview met Carl Hoefkens in de Krant van West-Vlaanderen.

1. 'Elke keer er buitenlandse trainers aankomen, belt de pers mij en elke keer zeg ik hetzelfde: bel mij op het einde van het seizoen eens terug. Met tevredenheid stel ik dan vaak vast dat de Belgische trainers het het best deden.' (Kris Van Der Haegen)Carl Hoefkens: 'Ja, er waren analisten die zich afvroegen of mijn aanstelling tot hoofdcoach niet te vroeg was. En nu vraagt iedereen mij:sinds wanneer had je de ambitie om hoofdcoach te worden?En dan heb ik daar geen antwoord op. Dat is natuurlijk gegaan. Alles stapje voor stapje. Na mijn spelerscarrière was ik het voetbal een beetje beu en zijn we verhuisd naar Spanje (waar Hoefkens een tijd crossfit, fitness die gewichtheffen, atletiek en gymnastiek combineert in een trainingsvorm, coachte en zelfs even aangesloten was bij een clubje uit Gibraltar, maar hij speelde er geen enkele match, red.). Maar na enige tijd miste ik toch het voetbal en zijn we teruggekeerd. En de rest ken je: eerst bij Club jeugdtrainer en jeugdcoördinator, waar ik veel voldoening uit haalde. En dan T2, waarbij ik de band met de jeugd hield. En altijd die Brugse mentaliteit:no sweat, no glory.'En dan was de kans om hoofdcoach te worden een natuurlijke stap. Gert Verheyen zei:gaan de spelers hem bekijken als Kareltje of als Hoefkens?Voor mij is dat geen item. Nooit over gehad met de spelers. Omdat ook niet zo over mij als assistent werd gesproken. Denk ik... (lacht). Het enige grote verschil is dat ik nu de beslissingen moet nemen, maar verder ben ik nog steeds dezelfde en werk ik op dezelfde manier. Ik pak spelers die ernaast vallen op dezelfde manier aan als ik deed als T2. En dan wil ik hen laten inzien dat het mijn job is, dat het nooit persoonlijk is. Ze moeten wel weten dat ik rechtdoor maar oprecht ben. Al besef ik dat het wel eens persoonlijk kan worden. Ik heb als speler ook een coach gekend die zei:je staat naast de ploeg omdat je ouder wordt. Ook hier zal het ervan afhangen: soms geef je beter een uitgebreide uitleg, soms beter niet. Daar bestaat geen handleiding voor. En ik ga heel zeker ook wel eens de dingen verkeerd aanpakken. 'En verder vind ik het heel belangrijk te luisteren naar de mening van anderen. Maar niet naar de mening van een mening van een mening. Er zijn mensen van wie ik heel veel kan bijleren. Ik wil geen namen noemen, ik filter vooral op de inhoud: gaat het over ons spel of wordt een mening gegeven over iets wat iemand zegt? Als Radja Nainggolan bijvoorbeeld zijn mening geeft over de voetbalkennis van journalisten dan is dat zíjn mening, waar ik niets over zal zeggen. Mij interesseert de speler: wat kan Radja doen tegen Club Brugge?'2. 'De grootste uitdaging in het voetbal is het managen van de emotie om met de druk om te gaan.' (Jürgen Klopp)Hoefkens: 'Emoties en hoe je spelers aanpakt, zijn in het voetbal belangrijk. Dat kan gebeuren door heel hard te roepen, op training of vanop de bank. Ik kan en zal me dan ook kwaad maken, ja. Maar dat kan ook gebeuren door een zachte, empathische aanpak, sommige spelers hebben er meer nood aan er rustig over te babbelen. En er zijn spelers die niets nodig hebben. Dat is ook een aanvoelen. En ja, er is druk. En die druk zal misschien nog stijgen als we een keer verliezen. Dan kan ik al zeggen: als er één zaak 100 procent zeker is, is dat we een keer een match gaan verliezen. Maar ik denk nooit: wat als dit of dat gaat gebeuren? Ik heb er nog nooit aan gedacht hoe ik dan ga reageren. Of hoe ik mij langs de lijn ga kleden. De perceptie-Hoefkens kan op een gegeven moment belangrijk zijn, maar het maakt mij niet uit wat mensen denken of zeggen.'Lees het volledige interview met Carl Hoefkens in de Krant van West-Vlaanderen.