Sommige mensen in de club vonden Bryan te plat en te traag. Ik ben altijd fan geweest van hem, omdat ik de kwaliteit zag: perfecte technische uitvoering met beide voeten, uitstekend het spel lezen, goeie vista plus een ongelooflijke balans en timing. Hij werkte ook hard op training, maar fysiek was hij een laatbloeier.

Als je als techniektrainer met veel jongens werkt, over de leeftijdsgrenzen heen, dan zie je veel details waarvan je weet: groot potentieel. Ik ben een coach die dan voor zulke jongens opkomt en er desnoods voor vecht. Ik denk dat zulke coaches ook nodig zijn. Met te veel jaknikkers in een club kom je er niet.

Ik ben dan ook helemaal niet verrast door wat ik nu van Bryan in play-off 1 zie. Hopelijk dat de mensen die destijds niet in hem geloofden nu beseffen dat ze toen fout zaten en ze er in het belang van de jeugd lessen uit trekken. Gelukkig was Dimitri de Condé zijn trainer bij de U17 en was hij ook fan van Bryan, en werd hij daarna technisch directeur: zo kon hij hem helpen toch door te breken.

Als je zulke jongens de tijd gunt die er voor hen nodig is en je als club zelf ook geduldig bent, komt het wel goed. Maar je moet ze natuurlijk wel de kansen geven, voldoende speeltijd in de jeugd, zodat ze het kunnen laten zien. De realiteit is evenwel dat er te veel druk gezet wordt op de jeugdspelers. Ze zeggen vaak dat de jeugd tegenwoordig ongeduldig is, maar clubs leggen zelf druk op jonge spelers en daardoor verliezen ze veel potentieel talent.

Met de invoering van de play-offs in de jeugdreeksen is het nog verslechterd. Veel trainers gaan spelen voor het resultaat en de laatbloeiers zijn daar de dupe van. Ook de afschaffing van de U19 is voor hen een slechte zaak. Dat betekent dat er jaarlijks meer dan honderdvijftig jongens minder opgeleid worden op het hoogste niveau.

Als je nu niet al vanaf jonge leeftijd altijd bij de beteren hoort, red je het helaas niet meer. Was de U19 er destijds niet geweest, wat was er dan met Bryan Heynen gebeurd, denk je?

Bij de jeugd wordt er nu vaak vooral aan titels gedacht in plaats van aan het geduldig ontwikkelen van spelers. Terwijl je titels moet winnen met de A-ploeg! Ook bij de jeugd moet je proberen te winnen, uiteraard, maar niet ten koste van de jeugd.