Op Anderlecht is de invulling van de backposities een serieus issue geworden. Bij zijn voorstelling had Vincent Kompany aan zijn toehoorders beloofd dat hij Anderlecht zou laten voetballen zoals Manchester City. Met dat verschil dat hij andere types zocht dan aanvallende vleugelverdedigers als Kyle Walker en Oleksandr Zintsjenko die kunnen verdedigen en van dichtbij betrokken zijn bij alle aanvallende acties.

Aan de spelers lichtte Kompany zijn stappenplan in detail toe: in het eerste seizoen heeft hij geen behoefte aan backs die mee opschuiven en in het tweede seizoen zou de positie mee-evolueren met de rest van de ploeg. Kompany kijkt niet één, maar een paar jaar vooruit. Om het met zijn woorden te zeggen: trust the process.

Nooit eerder vertoond

Na de alweer tegenvallende prestatie tegen Waasland-Beveren zal Kompany overtuigd moeten worden dat zijn beste backs momenteel op de bank of in de tribunes zitten. In een willekeurige volgorde zijn dat Elias Cobbaut, Thierry Lutonda, die sinds zijn comeback bij de U21 een goede indruk laat, en Anthony Vanden Borre.

De terugkeer van VDB was blufpoker van Kompany, maar Vanden Borre heeft in Dubai wel hard gewerkt om fit te blijven en het is een kwestie van tijd voor hij aan spelen zal toekomen bij de U21.

Vanden Borre beseft dat zijn zoveelste comeback bij Anderlecht zijn laatste grote uitdaging is als voetballer. Terugkeren op het hoogste niveau bij een club met de standing van Anderlecht, na drie jaar uit het profcircuit te zijn verdwenen, werd nooit eerder vertoond. Misschien lukt het Vanden Borre wél.

En die prestatie zou zelfs straffer zijn dan zijn deelname aan het WK 2014 in Brazilië. Maar het is wel een teken van wanbeleid dat Anderlecht straks op een veteraan moet rekenen, die sinds het seizoen 2014/15 het equivalent van 40 matchen heeft gespeeld, om zijn verdedigende problemen op te lossen.

Lees het volledige stuk over de backs van Anderlecht in onze Plus-zone of in Sport/Voetbalmagazine van 2 oktober.