Karel D'haene, centrale verdediger bij Zulte Waregem, is een fan van het play-offsysteem. In Sport/Voetbalmagazine legt hij uit waarom.
D'Haene beroept zich in zijn stelling voornamelijk op zijn eigen ervaringen met Zulte Waregem vorig seizoen. "Play-off 1 was een emotionele rollercoaster voor ons. Die eindronde bleek een onwezenlijke opeenvolging van hoogte- en dieptepunten, tien duels op het scherp van de snee en aan een hoge intensiteit."

"Het absolute hoogtepunt was die spectaculaire thuiszege tegen Club Brugge, nadat Mbaye Leye ons daar eerder al een fantastische avond had bezorgd met een onwaarschijnlijke prestatie."

"Ik blijf die play-offs als een ongelofelijke climax beschouwen. Voor mij het bewijs dat er veel discipline zit in onze spelersgroep, in combinatie met een zekere nuchterheid en realisme. Davy De fauw en ik vielen elkaar vaak in de armen, die overwinningsroes was zo groot. Francky Dury pakte dat goed aan: we kregen vooraf een compilatie van overwinningsbeelden te zien, met aangepaste muziek. We dienden dat gevoel mee te nemen op het veld. Ongelofelijk maar waar, die dynamiek en drive zaten er direct in. We werden echt vooruit gestuwd door die drang naar Europees voetbal én die ene titelmatch op Anderlecht."

Karel D'haene, centrale verdediger bij Zulte Waregem, is een fan van het play-offsysteem. In Sport/Voetbalmagazine legt hij uit waarom. D'Haene beroept zich in zijn stelling voornamelijk op zijn eigen ervaringen met Zulte Waregem vorig seizoen. "Play-off 1 was een emotionele rollercoaster voor ons. Die eindronde bleek een onwezenlijke opeenvolging van hoogte- en dieptepunten, tien duels op het scherp van de snee en aan een hoge intensiteit." "Het absolute hoogtepunt was die spectaculaire thuiszege tegen Club Brugge, nadat Mbaye Leye ons daar eerder al een fantastische avond had bezorgd met een onwaarschijnlijke prestatie." "Ik blijf die play-offs als een ongelofelijke climax beschouwen. Voor mij het bewijs dat er veel discipline zit in onze spelersgroep, in combinatie met een zekere nuchterheid en realisme. Davy De fauw en ik vielen elkaar vaak in de armen, die overwinningsroes was zo groot. Francky Dury pakte dat goed aan: we kregen vooraf een compilatie van overwinningsbeelden te zien, met aangepaste muziek. We dienden dat gevoel mee te nemen op het veld. Ongelofelijk maar waar, die dynamiek en drive zaten er direct in. We werden echt vooruit gestuwd door die drang naar Europees voetbal én die ene titelmatch op Anderlecht."