Op zijn zestiende liep Dante Vanzeir in een vriendschappelijk wedstrijdje op de topsportschool zijn eerste kruisbandletsel op. Twee jaar later scheurde hij tijdens een U19 EK-kwalificatie-interland de voorste kruisband van zijn andere knie.

'Ik wil een actie maken, mijn voet blokkeert, ik ga door mijn knie en hoor het kraken', vertelt hij deze week uitgebreid in Sport/Voetbalmagazine.

'Toen wist ik het meteen, want ik kende het gevoel en dat maakte de klap nog groter dan de eerste keer. Op het moment dat ik op een draagberrie van het veld werd gedragen, zocht ik in de tribune mijn papa en toen ik hem vond, zag ik de angst in zijn ogen...'

Shirt met nummer 7

Vanzeir vervolgt: 'Gelukkig was er ook Gert Verheyen, de toenmalige coach van de nationale U19, om mij op te vangen. Ik kreeg direct steun van hem en dat deed heel goed. Zelf was hij ook emotioneel... (krijgt het moeilijk)... dat was zo mooi... Ik krijg er nog tranen van in mijn ogen...'

'Sorry, maar dat was toen een heel moeilijk moment voor mij en als je dan merkt dat Gert zo fel meeleeft... als je ook bij hem tranen ziet... (snikt)... en dat hij in de kleedkamer ... zegt tegen de andere spelers: 'Ik wil dat Dante van jullie elke dag een bericht krijgt... om te laten zien dat we achter hem staan...''

'We waren gekwalificeerd voor het EK, maar dat was bijzaak, want de aandacht ging naar mij... en dat was zo mooi... en in de daaropvolgende wedstrijden hield de coach mijn shirt met nummer 7 achter, dus niemand mocht ermee spelen... (veegt zijn tranen droog)... zulke dingen...'

'Echt een topmens Gert Verheyen! De dag erna laat je alles achter jou en begin je weer positief op te bouwen, maar het zijn momenten die je nooit meer vergeet. Enerzijds door de pijn en anderzijds door de emotie die je met zo'n zorgzame coach deelde.'

Lees het volledige verhaal deze week in onze Plus-zone of in Sport/Voetbalmagazine.