Voor de Genkse sportief directeur zijn dit de moeilijkste weken die hij in zijn functie beleeft: 'Omdat er veel emoties komen bij kijken, die ik aan de kant moet zetten.' Alle mogelijke scenario's flitsten de voorbije anderhalve week door zijn hoofd. Stel dat Pozuelo zich morgenavond tegen Slavia Praag plaatst en er komt 's anderdaags in de kwartfinale een Spaanse tegenstander uit de bus, dan wil hij toch niet weg? 'Ook aan gedacht', zucht Dimitri De Condé. 'Ik denk niet dat er één mogelijk scenario is dat ik nog niet overwogen heb.'

Het was ook De Condé die Pozuelo toevallig opmerkte toen hij iemand anders ging scouten. Zo geraakte Genk gratis aan een topper waar het in normale omstandigheden nooit aan kon. Pozuelo is de club dankbaar dat men hem hielp uit een diepe put omhoog te kruipen, maar ging er altijd van uit dat hij bij een nieuwe kans opnieuw een stap hoger zou zetten. Zoals voor zoveel andere buitenlanders is België voor hem gewoon een transitland.

Toch heeft dit verhaal ook een menselijke kant, weet de sportief directeur. 'Wij kunnen makkelijk rationeel zeggen: speel gewoon zo verder, dan komt zo'n kans opnieuw.' Maar zo bekijkt de Andalusiër, een gevoelig mens en eerder een doemdenker dan een optimist, het niet. 'Hij heeft me in Spanje op stage gezegd: 'Ik heb in mijn carrière al een paar keer echt pech gehad.' Dan kunnen wij wel proberen hem te overtuigen om optimistischer te zijn, maar dat is niet zo vanzelfsprekend.' De Condé geeft het voorbeeld van de recente Gouden Schoen: 'Waar hij toch nog stiekem hoopte te winnen. De uitslag gaf hem opnieuw een klap, ook al kon je van tevoren aanvoelen dat die in een andere richting zou gaan. Maar hij onthoudt: ik ben écht niet gemaakt voor het geluksfonds.'

Lees het volledige artikel in onze +zone of in Sport/Voetbalmagazine van 19 februari 2019