Tegelijk met investeringen in de ploeg wordt op Antwerp ook veel geïnvesteerd in stenen. Onlangs werd voor het duel tegen KRC Genk de nieuwe tribune achter doel voor het eerst volledig geëxploiteerd. Deze week kan dat ook in Europa. Dat zal nodig zijn, want met Eintracht Frankfurt krijgt Antwerp een traditieclub uit de Bundesliga op bezoek.

Wie bij de verkoop van Europese miniabonnementen problemen had of digitaal minder handig was, kon vorige maandag terecht bij de ticketcorner op de Bosuil. Tegen Nicosia liep een en ander nog zwaar in het honderd met de verkoop van plaatsen. Antwerp heeft geleerd uit dat probleem.

En maar goed ook, want de communicatie met de supporters is al even eenrichtingsverkeer, signaleert Ilse Van Elsacker deze week in Sport/Voetbalmagazine. Van Elsacker is gewezen jeugdtrainer op Antwerp, afgevaardigde van diverse jeugdploegen, moeder van twee ex-jeugdvoetballers van Antwerp en al jaren bezitter van een abonnement. Eerst op T2, later T3. Voor de thuismatch tegen Nicosia zat ze op T4. 'Heel steil, maar wel leuk. Die avond was ze nog niet volzet, tegen Genk wel. En dan merk je wel dat het kuipgevoel enorm is. De gezangen komen wel met wat vertraging tot aan de overkant. Daardoor had ik het gevoel dat iedereen wat door mekaar zong.'

De club is hard aan het veranderen, ziet ook zij. 'Noodzakelijk als je wil meedraaien aan de top. Maar veel mensen kijken met wat heimwee terug naar het ons kent ons en het gemoedelijke van vroeger. Ook wel het amateuristische, al is dat nog niet helemaal weg als je kijkt naar het gedoe rond de ticketing de afgelopen weken. Uiteindelijk zijn wij klanten, mensen betalen heel wat centen. Daar laten ze nog steken vallen. Soms krijg ik een klein beetje de idee van: de domme supporter zal wel zwijgen, want zijn drang om matchen te zien is zo groot en als hij kwaad is en zijn abonnement opgeeft, staan twintig anderen te springen om dat over te nemen. Een servicemanager die daar bovenop zit, zou dat snel kunnen veranderen. Op supportersfora is iedereen daar constant over bezig, maar de club zwijgt en dat vind ik niet netjes. Je supporters zijn de club. De rest passanten.'

Ze hoopt dat het groeipijnen zijn. Van Elsacker: 'Eens Antwerp, altijd Antwerp, maar na corona beseffen mensen nog sterker dat je leeft om dingen te beleven in een aangename sfeer onder gelijkgezinden.' Dat botst met het cijfermatige dat voetbal kan zijn. Van Elsacker: 'Een moeilijke oefening, maar jammer als dat ten koste gaat van de achterban in Deurne, de gewone werkmens. Een match van Antwerp wordt nu gehypet, maar ik vind dat zoiets hand in hand kan met het volkse.'

Lees de volledige reportage over de nieuwe Antwerpse tribune deze week in Sport/Voetbalmagazine of in onze Plus-zone.

Tegelijk met investeringen in de ploeg wordt op Antwerp ook veel geïnvesteerd in stenen. Onlangs werd voor het duel tegen KRC Genk de nieuwe tribune achter doel voor het eerst volledig geëxploiteerd. Deze week kan dat ook in Europa. Dat zal nodig zijn, want met Eintracht Frankfurt krijgt Antwerp een traditieclub uit de Bundesliga op bezoek.Wie bij de verkoop van Europese miniabonnementen problemen had of digitaal minder handig was, kon vorige maandag terecht bij de ticketcorner op de Bosuil. Tegen Nicosia liep een en ander nog zwaar in het honderd met de verkoop van plaatsen. Antwerp heeft geleerd uit dat probleem. En maar goed ook, want de communicatie met de supporters is al even eenrichtingsverkeer, signaleert Ilse Van Elsacker deze week in Sport/Voetbalmagazine. Van Elsacker is gewezen jeugdtrainer op Antwerp, afgevaardigde van diverse jeugdploegen, moeder van twee ex-jeugdvoetballers van Antwerp en al jaren bezitter van een abonnement. Eerst op T2, later T3. Voor de thuismatch tegen Nicosia zat ze op T4. 'Heel steil, maar wel leuk. Die avond was ze nog niet volzet, tegen Genk wel. En dan merk je wel dat het kuipgevoel enorm is. De gezangen komen wel met wat vertraging tot aan de overkant. Daardoor had ik het gevoel dat iedereen wat door mekaar zong.'De club is hard aan het veranderen, ziet ook zij. 'Noodzakelijk als je wil meedraaien aan de top. Maar veel mensen kijken met wat heimwee terug naar het ons kent ons en het gemoedelijke van vroeger. Ook wel het amateuristische, al is dat nog niet helemaal weg als je kijkt naar het gedoe rond de ticketing de afgelopen weken. Uiteindelijk zijn wij klanten, mensen betalen heel wat centen. Daar laten ze nog steken vallen. Soms krijg ik een klein beetje de idee van: de domme supporter zal wel zwijgen, want zijn drang om matchen te zien is zo groot en als hij kwaad is en zijn abonnement opgeeft, staan twintig anderen te springen om dat over te nemen. Een servicemanager die daar bovenop zit, zou dat snel kunnen veranderen. Op supportersfora is iedereen daar constant over bezig, maar de club zwijgt en dat vind ik niet netjes. Je supporters zijn de club. De rest passanten.'Ze hoopt dat het groeipijnen zijn. Van Elsacker: 'Eens Antwerp, altijd Antwerp, maar na corona beseffen mensen nog sterker dat je leeft om dingen te beleven in een aangename sfeer onder gelijkgezinden.' Dat botst met het cijfermatige dat voetbal kan zijn. Van Elsacker: 'Een moeilijke oefening, maar jammer als dat ten koste gaat van de achterban in Deurne, de gewone werkmens. Een match van Antwerp wordt nu gehypet, maar ik vind dat zoiets hand in hand kan met het volkse.'Lees de volledige reportage over de nieuwe Antwerpse tribune deze week in Sport/Voetbalmagazine of in onze Plus-zone.