Ritchie De Laet over...

... zijn voorbije ervaring in Australië:

'Het niveau is er niet hoger dan de tweede klasse in België. En je speelt voor 4000 of 5000 toeschouwers terwijl er 50.000 of 60.000 stadionplaatsen zijn. Maar goed, voetbal is daar ook maar de vierde of vijfde sport. Je hebt hun twee soorten rugby, cricket, Australian rules football ... Dat komt allemaal voor het voetbal. Afgezien daarvan heb ik echt genoten van het leven in Melbourne. Een ongelooflijke stad. Bovendien liggen bijna alle steden met een voetbalclub in eerste klasse langs de zee. We vertrokken telkens voor drie dagen, dus hadden we wat tijd om rond te kijken. Dat heb ik dan ook volop gedaan. Ik heb Kerstmis gevierd op het strand, bij veertig graden Celsius. Met een barbecue en bier. Dat heeft niks te zien met onze kerst, zij hebben geen kerstbomen of verlichting in de etalages. Ik had er langer kunnen blijven, maar door een combinatie van factoren hebben mijn vrouw en ik besloten om terug te keren: het niveau van de Australische competitie, het leven ver van de familie en het verbod om mijn hond naar daar te halen - ik lach niet! En natuurlijk ook de kans om naar Antwerp terug te keren.'

... de balans van zijn carrière:

'Ik zou zeggen dat alles perfect verlopen is, behalve die periode bij Aston Villa met mijn lange onbeschikbaarheid. Met Leicester City ben ik kampioen geworden in The Championship en de Premier League. Ook met Middlesbrough ben ik naar de Premier League gepromoveerd. En ik heb een dag beleefd die een voetballer normaal gezien niet kan meemaken: ik heb twee trofeeën op een dag gewonnen, met twee verschillende clubs. In het jaar van de titel verliet ik Leicester in januari voor een uitleenbeurt bij Middlesbrough. Daar speelden we een beslissende wedstrijd om de promotie tegen Brighton. Eén punt volstond. We speelden gelijk en het was feest. Ik nam mijn medaille in ontvangst, stapte in mijn wagen en reed drie uur naar Leicester, dat om de titel speelde tegen Everton. Toen ik in het stadion arriveerde, waren er nog twintig minuten te spelen. Leicester won en was kampioen. Ik ben naar de kleedkamer gegaan, heb een truitje van Leicester aangetrokken en nadien hebben we gevierd met de supporters.'

... zijn periode bij Manchester United:

'Adnan Januzaj, Marouane Fellaini en Romelu Lukaku hebben er meer gespeeld dan ik, maar ik was er vóór hen', glimlacht hij. 'Bon, ik ga daar niet over opscheppen... Ik bewaar geweldige herinneringen aan mijn jaren daar. Ik heb niet veel gespeeld maar ik trainde altijd met de profkern. Met Alex Ferguson, Cristiano Ronaldo, Wayne Rooney, Gary Neville, Edwin van der Sar, Nemanja Vidic, Rio Ferdinand ... Ik vroeg me soms af of ik niet droomde. Ik verliet hen alleen de dag voor de wedstrijden om met de reserven te trainen. Ferguson is een ongelooflijke vent, dat is niet alleen een cliché. Hij had altijd wat tijd voor iedereen, hij praatte net zo goed met een U16 als met Rooney. Hij gaf niet echt trainingen, hij observeerde en liet twee andere trainers het veldwerk doen. Hij kwam naar de kleedkamer voor de matchen en wat hij zei was evangelie voor ons.'

Lees het volledige interview met Ritchie De Laet in de Plus-zone of in Sport/Voetbalmagazine van woensdag 24 juli.