Wat bezielde Roger Vanden Stock toen hij vorige zomer het gedrag van Leander Dendoncker publiekelijk aan de kaak stelde? De meest aimabele voetbalvoorzitter van het land schetste een onthutsend beeld van zijn beschermeling. 'Leander is meer met een transfer bezig dan wat anders. Zijn zaakwaarnemers moeten vechten om spelers als Dendoncker te behouden en moeten dus soms naar zijn grillen luisteren. Geld vervuilt alles, zelfs een jongen als Leander.'
...

Wat bezielde Roger Vanden Stock toen hij vorige zomer het gedrag van Leander Dendoncker publiekelijk aan de kaak stelde? De meest aimabele voetbalvoorzitter van het land schetste een onthutsend beeld van zijn beschermeling. 'Leander is meer met een transfer bezig dan wat anders. Zijn zaakwaarnemers moeten vechten om spelers als Dendoncker te behouden en moeten dus soms naar zijn grillen luisteren. Geld vervuilt alles, zelfs een jongen als Leander.' Dendoncker zou dus even uit zijn rol gevallen zijn. De waarheid zal wellicht in het midden liggen. Mensen die met hem hebben samengewerkt, omschrijven Dendoncker als een aangename, intelligente gast die geen onzin uitkraamt en die nooit klaagt. Naar het imago van de spelers die Anderlecht de voorbije jaren heeft geproduceerd op Neerpede. Jongens als Davy Roef, Michaël Heylen, Youri Tielemans, Dennis Praet en ga zo maar verder. Goede voetballers met een knappe kop. Welbespraakt en welopgevoed. Gemodelleerd via het Purple Talent-programma en gekneed door de sociale cel. Bij de nationale belofteploeg komt het verschil tussen de jeugdspelers van Anderlecht en Standard sterk tot uiting. Op zich zijn de Luikenaars geen verkeerde kerels, maar ze hebben een totaal andere mentaliteit dan hun leeftijdsgenoten van paars-wit. Dendoncker en co zouden hun hotelkamer nooit overhoop halen en onordelijk achterlaten. Tijdens zijn dienstbetrekking van twaalf maanden bij de Jonge Duivels is Dendoncker slechts een keer te laat gekomen. De reden? Hij vond zijn scheenbeschermers niet. Het nukkige gedrag van Dendoncker, een no go volgens Vanden Stock, strookt dus niet met de persoonlijkheid van de 22-jarige West-Vlaming. Net zoals zijn prestaties van de voorbije maanden geen steek houden. Vorig seizoen kon hij een aardig woordje meespreken met Manchester United-middenvelders Paul Pogba en Henrich Mchitarjan, nu heeft hij alle moeite om het niveau van de Jupiler League te overstijgen. Best frustrerend voor iemand die niet honderd, maar tweehonderd procent gedreven is op een voetbalveld. Maar dat bleek tot dusver niet voldoende om zijn mindere vorm weg te moffelen. Volgens David Sesa, ex-assistent van René Weiler, hadden ze bij Anderlecht bij de start van het seizoen rekening gehouden met een terugval. 'Iedereen staart zich blind op die twee duels tegen Manchester United - dat was veruit de beste ploeg tegen wie we gespeeld hebben vorig seizoen', vertelt Sesa. 'Maar de mensen moeten inzien dat een jonge speler wisselvallig is. Leander komt er stilaan door. Hij zal in de play-offs tonen waartoe hij in staat is.' Het gebrek aan pure snelheid is wel een probleem. Als Dendoncker eenmaal op gang gekomen is, kan hij makkelijk een speler terughalen, maar door zijn gemis aan wendbaarheid is hij te pakken op de eerste meters. Zoals bleek in zijn persoonlijke duels met Richairo Zivkovic en Stallone Limbombe, twee spelers die hem een rode kaart aansmeerden. 'Dendoncker is het slachtoffer van het collectieve falen van Anderlecht', denkt Jean-François Rémy, die als assistent-coach bij de Jonge Duivels een jaar met Dendoncker werkte. 'Hij werd een paar keer voorbijgelopen en dat had vooral te maken met wat er hoger op het veld fout liep. Het is aan de offensieve spelers om alles dicht te gooien en negatieve pressing te zetten.' Dendoncker is té genereus, beweert Vital Borkelmans, ex-assistent van Marc Wilmots bij de Rode Duivels. 'Leander wil alle gaten in- en opvullen die zich opstapelen in het middenveld. Daardoor laat hij steken vallen in zijn eigen zone. De fase waar hij rood pakt tegen Antwerp is daar een goed voorbeeld van. Hij zou zich meer moeten concentreren op zijn eigen positie. En dat betekent ook dat hij moet meer voor zichzelf moet spelen. Los daarvan heeft hij bij de Rode Duivels ontdekt dat het aan de top veel sneller gaat. Als hij zich wil toeleggen op een carrière als verdediger, dan zal hij nog een pak boterhammen moeten eten. Ik zeg niet dat hij tekortkomt voor de absolute top, maar voorlopig heeft hij een ervaren speler nodig om hem te sturen. Met een Vertonghen of Alderweireld naast hem zal het wel lukken.' Maar eerst moet hij wennen aan het idee dat zijn taakverdeling bij Anderlecht is veranderd. In het kampioenenjaar was hij met zijn grote motor de stuwende kracht van Anderlecht. Door omstandigheden moet hij nu toekijken hoe de acties zich voor zijn neus ontplooien. Hij ondergaat het spel en kan zich niet uitleven zoals het hoort. En vooral: zijn concentratie speelt hem parten. Dendoncker is iemand die constant bezig moet zijn en geprikkeld moet worden om niet te verslappen. Links uitvallen, rechts aanpikken, een bal recupereren op het middenveld, infiltreren in de box van de tegenpartij... 'Wat Dendoncker op het middenveld doet, kan hij in een verdediging met drie ook doen', zegt Jean-François Rémy. 'Hij is in feite de vrije man en kan links en rechts uitzakken. Maar weet je wat het is? Hij heeft het moeilijk om zijn rol als verdediger te aanvaarden. Hij voelt zich geen verdediger in hart en nieren. Nochtans heeft hij alle kwaliteiten van een moderne verdediger: zin voor anticipatie, atletisch vermogen, een goede passing en de beheersing van het vooruit verdedigen. Hij heeft hetzelfde profiel als een Vincent Kompany en Timmy Simons. Dat zijn spelers met defensieve kwaliteiten die gemakkelijk aanknopingspunten kunnen terugvinden achteraan. Indertijd was er ook een hele discussie over de beste positie van Kompany. Je zou nu eens aan Vincent moeten vragen wat hij van zijn positie denkt.' In hoeverre ligt Dendoncker zelf wakker van het debat over zijn positie? Uiteindelijk is het niet meer dan een non-issue. De West-Vlaming is heel nuchter. Hij is het type dat nog oprecht fier is om voor de nationale ploeg uit te komen. 'Ik ga echt niet klagen als de bondscoach me als verdediger selecteert', vertelde Dendoncker daar vorige dinsdag over. 'Ik val in herhaling: mijn favoriete plaats is op het middenveld. Het is mijn beste positie en ik mis het om daar te spelen. Maar mijn polyvalentie is een pluspunt.' De kwestie werd ook doorgesproken bij Anderlecht. Weiler waarschuwde dat ze hem indien nodig achterin zouden inzetten. 'Maar hij bleef wel benadrukken dat hij veel liever op het middenveld speelde. Soms moet je als speler dingen doen die je niet aanstaan. In het belang van de ploeg welteverstaan. Die boodschap is doorgedrongen bij Leander en ik kan mij niet herinneren dat hij een keer heeft zitten morren omdat hij achteraan moest spelen', zegt Sesa. Ondanks een halfslachtig seizoen moet Dendoncker komende zomer de stap kunnen maken naar de Europese top. Hij heeft naar eigen zeggen nooit echt de ambitie gehad om bij een club als Monaco te voetballen. Sesa: 'Hij is klaar voor Engeland, Duitsland en Spanje. Maar was een extra jaar op Anderlecht blijven echt zo'n slecht idee? Ik vind alleszins niet dat het hem kwaad heeft gedaan.' Of Anderlecht in de zomer echt zal cashen - Herman Van Holsbeeck slaagde er met succes in om clubs af te schrikken met een vraagprijs van om en bij de veertig miljoen euro - zal grotendeels afhangen van de komende play-offs en de WK-selectie van Roberto Martínez.