Beeld je in, je bent een machtig persoon, maar toch sta je telkens op met slechts één gedachte: hoe overleef ik deze dag? Zo voelde Seneca zich, briljant filosoof, schrijver, maar ook de voornaamste adviseur en fikser van de Romeinse keizer Nero in de jaren 50 na Christus. Seneca had de handen vol met het toedekken van de fratsen van zijn baas, maar stak hem - uit opportunisme en lijfsbehoud - ook wel een handje toe bij talloze dramatische keizerlijke beslissingen. Kwatongen beweren zelfs dat Seneca zakelijk niet altijd even zuiver op de graat was.

We mogen de minzame Peter Croonen uiteraard niet vergelijken met keizer Nero; ik ken voetbalbobo's die veel dichter aanleunen bij dat profiel. Maar bij elke vergadering van de Pro League, herinnert het management me wél aan Seneca. Los van diens twijfelachtige rol tijdens een dramatische regeerperiode, los van zijn focus op job-protection, van Seneca komt wél de wijze spreuk 'als je niet weet naar welke haven je vaart, dan heb je nooit een gunstige wind'.

De Pro League heeft geen idee naar waar het schip vaart en bevindt zich bijgevolg permanent in een storm. De voorbije jaren verknoeiden ze zo quasi elk belangrijk dossier: Propere Handen, competitieformat, tv-contract, coronacrisis en last but not least een kaduuk makelaarsreglement. Door clubs heel de tijd gefragmenteerd te laten stemmen over allerlei aparte topics, krijg je wispelturige beslissingen en micromanagement.

De Pro League heeft nood aan een globaal beleidsplan, voorbereid door een professioneel management. In functie daarvan moeten de bestuurders hun leden gaan kneden en naar een compromis toe sturen.

Zo'n meerjarenplan moet alle grote topics omvatten: pleeg euthanasie op 1B, een liga zonder bestaansreden. Maak zulk een eengemaakte profliga semigesloten: slechts één daler, via barrages. Verstreng stapsgewijs de licentievoorwaarden zodat je het aantal profclubs reduceert tijdens de komende jaren. Bereid je voor op de onvermijdelijke BeNeLiga, zodat we in de toekomst niet voorbij geraasd worden door de Atlantic League en dergelijke. Sluit een samenlevingscontract met de amateurliga's, de groeibodem van ons voetbal, waar jeugdspelers en scheidsrechters worden gevormd. Breng zo rust in de tent en concentreer je op de creatieve ontwikkeling van het product voetbal. Bovenal: stel onafhankelijke managers en bestuurders aan, die bruggen kunnen bouwen tussen de clubs. Maar liefst geen Seneca aan het roer...

Wil u zelf uw onderbouwde mening over een bepaald onderwerp ventileren, contacteer ons dan op sportmagazine@roularta.be.

Beeld je in, je bent een machtig persoon, maar toch sta je telkens op met slechts één gedachte: hoe overleef ik deze dag? Zo voelde Seneca zich, briljant filosoof, schrijver, maar ook de voornaamste adviseur en fikser van de Romeinse keizer Nero in de jaren 50 na Christus. Seneca had de handen vol met het toedekken van de fratsen van zijn baas, maar stak hem - uit opportunisme en lijfsbehoud - ook wel een handje toe bij talloze dramatische keizerlijke beslissingen. Kwatongen beweren zelfs dat Seneca zakelijk niet altijd even zuiver op de graat was. We mogen de minzame Peter Croonen uiteraard niet vergelijken met keizer Nero; ik ken voetbalbobo's die veel dichter aanleunen bij dat profiel. Maar bij elke vergadering van de Pro League, herinnert het management me wél aan Seneca. Los van diens twijfelachtige rol tijdens een dramatische regeerperiode, los van zijn focus op job-protection, van Seneca komt wél de wijze spreuk 'als je niet weet naar welke haven je vaart, dan heb je nooit een gunstige wind'. De Pro League heeft geen idee naar waar het schip vaart en bevindt zich bijgevolg permanent in een storm. De voorbije jaren verknoeiden ze zo quasi elk belangrijk dossier: Propere Handen, competitieformat, tv-contract, coronacrisis en last but not least een kaduuk makelaarsreglement. Door clubs heel de tijd gefragmenteerd te laten stemmen over allerlei aparte topics, krijg je wispelturige beslissingen en micromanagement. De Pro League heeft nood aan een globaal beleidsplan, voorbereid door een professioneel management. In functie daarvan moeten de bestuurders hun leden gaan kneden en naar een compromis toe sturen. Zo'n meerjarenplan moet alle grote topics omvatten: pleeg euthanasie op 1B, een liga zonder bestaansreden. Maak zulk een eengemaakte profliga semigesloten: slechts één daler, via barrages. Verstreng stapsgewijs de licentievoorwaarden zodat je het aantal profclubs reduceert tijdens de komende jaren. Bereid je voor op de onvermijdelijke BeNeLiga, zodat we in de toekomst niet voorbij geraasd worden door de Atlantic League en dergelijke. Sluit een samenlevingscontract met de amateurliga's, de groeibodem van ons voetbal, waar jeugdspelers en scheidsrechters worden gevormd. Breng zo rust in de tent en concentreer je op de creatieve ontwikkeling van het product voetbal. Bovenal: stel onafhankelijke managers en bestuurders aan, die bruggen kunnen bouwen tussen de clubs. Maar liefst geen Seneca aan het roer...