Anneessensstraat 15, 1000 Brussel. De vertimmerde gevel van het huis staat symbool voor een hele wijk die in de steigers staat. Van de buurt waar Jason Denayer (25) in het begin van de jaren 2000 opgroeide, blijft vandaag niet veel meer over. De vervallen en overbelaste Anspachlaan heeft intussen plaatsgemaakt voor een splinternieuwe voetgangerszone. Sinds kort is de strook tussen het De Brouckèreplein en het Fontainasplein een mozaïek van groenruimtes en terrasjes waar zelfs McDonalds en EXKI doorgaan als trendy bars.
...

Anneessensstraat 15, 1000 Brussel. De vertimmerde gevel van het huis staat symbool voor een hele wijk die in de steigers staat. Van de buurt waar Jason Denayer (25) in het begin van de jaren 2000 opgroeide, blijft vandaag niet veel meer over. De vervallen en overbelaste Anspachlaan heeft intussen plaatsgemaakt voor een splinternieuwe voetgangerszone. Sinds kort is de strook tussen het De Brouckèreplein en het Fontainasplein een mozaïek van groenruimtes en terrasjes waar zelfs McDonalds en EXKI doorgaan als trendy bars. De opwaardering heeft hier duidelijk zijn werk gedaan. Het centrum van de hoofdstad, dat verondersteld is om het massatoerisme op te slokken, kreeg een laagje vernis. En tijdens dezelfde golfbeweging kregen de grote winkelketens hun luister van weleer terug. Het is slechts uiterlijke schijn, want de locals moeten zich nog verzoenen met hun nieuwe nest. 'Wat ik van al die veranderingen onthoud, is dat het verdomd moeilijk geworden is om hier met de auto rond te rijden', lacht Nathan Nzuzi. De jongeman is getooid in een shirt van Olympique Lyon, met op zijn rug het nummer van zijn jeugdvriend Denayer. Het was net zijn ontmoeting met Denayer, in de zomer van 2002, die zijn leven en dat van een heel groepje vrienden voorgoed veranderen. Toen de zevenjarige Denayer in het hart van Brussel aankwam, leek de Anspachlaan bijlange niet op de Champs Elysées. 'De eerste keer dat ik hem zag, had hij dezelfde coupe als Ronaldo. De Braziliaan hé', zegt Victor Lubaki. 'In dat opzicht was het moeilijk om hem niet op te merken. Hij was nochtans heel verlegen, hij zei werkelijk niets. Mochten wij hem niet aangesproken hebben, zou hij nooit met ons gebabbeld hebben.' Die 'wij' waarvan sprake zijn de pioniers van de bende van Anneessens, een verbond dat in de zomer van 2002 ontstond en twintig jaar na datum nog altijd standhoudt. Naast de twee eerder genoemde leden wordt ook Rudolph Dekimpe tot de oprichters gerekend. In een vorig leven was hij jeugdspeler van Waasland-Beveren en hij voetbalde een half jaar bij Sunderland dankzij de transfer van Denayer naar de club uit het noordoosten van Engeland. Sindsdien heeft Dekimpe zijn verlangen om profvoetballer te worden opgeborgen en beleeft hij zijn droom via zijn jeugdvriend. Op Champions Leagueavonden staat Dekimpe dus alleen op het veld om selfies te nemen met Cristiano Ronaldo in het Parc OL. De boezemvriend zijn van Denayer opent deuren en levert een schat aan onwaarschijnlijke anekdotes op. Zoals die keer dat een rustige citytrip naar Manchester uitdraait op een eindeloze expeditie. Op 31 augustus 2017 heeft Denayer er de voorbereiding opzitten in de schaduw van Vincent Kompany in het Manchester City van Pep Guardiola, maar hij moet lastminute nog op zoek gaan naar een club waar hij speelminuten kan maken. 'We zijn opgestaan in Manchester en 's avonds lagen we in bed ergens in Istanbul. Dat was gekkenwerk', zegt Nzuzi. Maar wat iedereen toen is bijgebleven, is het onthaal door de Turkse supporters. 'Er werd Bengaals vuur afgestoken in de luchthaven. Krankzinnig gewoon', herinnert Lubaki zich. 'En er was een veiligheidsagent die Jason niet meer heeft losgelaten zodra we voet hadden gezet op het tarmac. Hij greep hem bij de arm en in geen tijd liet hij hem het luchthavengebouw oversteken. Je had het gezicht van Jason moeten zien - hij begreep niet wat hem overkwam. ( lacht) Gek genoeg werd alles voor ons geregeld, we zijn onze bagage niet eens moeten gaan halen. Een uur later zaten we samen met de makelaars van Jason in het bureau van de voorzitter van Galatasaray. We hebben alles van dichtbij mogen meemaken. Het enige wat we niet gezien hebben, is het aantal nullen dat in het contract stond.' Voor Jason en zijn bondgenoten is Galatasaray de zoveelste uitleenbeurt waar de verdediger zichzelf moet bewijzen, maar het is ook een terugkeer naar wat zij beschrijven als de beste stad ter wereld om te wonen. Het is dezelfde metropool die Denayer met open armen had ontvangen tijdens zijn eerste verblijf in Turkije in het seizoen 2015/16. 'Istanbul was de beste periode in ons leven', zegt Dekimpe. 'Je kan er werkelijk alles doen. We deden aan airsoft, we aten in de beste restaurants,... Kortom: we hadden er alles om gelukkig te zijn.' Wanneer Denayer een contract tekent bij een nieuwe club gaat dat gepaard met een kleine volksverhuizing. 'Dit seizoen zijn we door covid-19 slechts zes tot zeven keer naar Lyon afgezakt om hem te zien spelen. Wat niet slecht is, maar in normale omstandigheden is dat veel meer', vertelt Nzuzi. De laatste keer dat Brussel een afvaardiging stuurde naar Lyon - en meer bepaald naar het dorpje Neyron in het noordoosten van de voormalige hoofdstad van Gallië waar Denayer zijn domicilie heeft - was voor de competitiewedstrijd tegen Nice op 23 mei. 'We zijn Jason gaan ophalen om hem terug naar Brussel te brengen. Voor hij naar Congo vertrok en voor het EK hebben we nog wat tijd met hem kunnen spenderen', aldus Gaëtan Dimpau, nog zo'n trouwe metgezel die tijdens het EK zijn woonkamer zal omvormen tot een mancave om heel de bende te ontvangen. 'We amuseren ons al met dromen over zijn nieuwe bestemming. Ik ben bijvoorbeeld fan van AC Milan, de anderen hebben het meer voor Real Madrid of Barcelona. Wij willen allemaal dat hij zijn handtekening zet bij onze favoriete club, maar we zullen al blij zijn als hij opteert voor een levendige stad. Lyon, dat is Brussel in het groot, maar het is niet echt wauw. Gelukkig konden we rekenen op Memphis Depay, die enorm veel geld uitgeeft aan kleren, om ons te entertainen.' Zelfs hun onderhoudende kartingsessies heeft de algemene indruk die ze aan Lyon overhielden niet kunnen bijstellen. Van daaruit is het maar een kleine stap om te denken dat de cirkel rond is voor Denayer bij Lyon. Lubaki fantaseert al over een nieuwe partnership van zijn maat met Virgil van Dijk, die bij Celtic een solide duo vormden. 'Ik weet niet waarom, maar ik heb een goed gevoel bij Liverpool.' Het contract van Denayer loopt af in juni 2022, maar in werkelijkheid weet niemand waar zijn toekomst ligt. Zelfs zijn kompaan Nzuzi niet. 'Ik heb hem onlangs aan de telefoon gehad en ik kan alleen maar zeggen dat zijn gemoedstoestand goed is. Hij is helemaal gefocust op het EK. Hij blijft trouw aan zichzelf. Hij is zen en heeft de zaken altijd onder controle. En hij weet niet was stress is.' Als jonge gast zet hij iedereen op het verkeerde been door in doel te staan op een zogenaamd trapveld die de bijnaam ' les quatre caisses' meekreeg. Letterlijk vertaald: de vier doelen. 'Er stond een doel aan elk uiteinde van het veld. Elk doel moest verdedigd worden door een keeper die zijn handen niet mocht gebruiken. En je kreeg enkel een punt als je in één tijd scoorde vanuit het middenveld', klinkt het in koor. Een paar ongeschreven regels, zoals er zoveel bestaan op een gemiddelde kinderspeelplaats, konden de pret niet bederven van een hele generatie kinderen die ' les quatre caisses' beschouwden als het ideale speelveld om ervaring op te doen. Al wilden al die ketjes op korte termijn doorstromen naar het Phillipspark, een veld dat zich op wandelafstand bevond van hun roversnest. 'Laten we eerlijk zijn: wij weken naar daar uit omdat de oudere jongens ons wegjoegen van het Phillipspark, dat er beter bij lag dankzij de kwaliteit van de synthetische ondergrond', geeft Dekimpe toe. 'Uiteindelijk was dat de plek waar er gedurende enkele jaren geschiedenis werd geschreven. Op het eind zakten de groten af naar ons pleintje om onze 'clasico's' te bekijken. De sfeer was heetgebakerd, de mensen werden helemaal gek.' De clasico van ' les quatre caisses' was een wedstrijd tussen jongens met een zwarte huidskleur en die met een lichtbruine aanschijn. Een treffen tussen de Congolezen en de Maghrebijnen in een best of five. Met Denayer, die voor zijn periode aan de Académie Jean-Marc Guillou aangesloten was bij Anderlecht, als ongeleid projectiel. Iedereen droomt luidop van een voetbalcarrière, maar het is vooral het flegma van Denayer dat indruk maakt op iedereen. Niet het minst bij Nzuzi, die rillingen krijgt als hij terugdenkt aan de kunstjes van zijn vriend. 'Jason was een topper in doel. Hij was de enige die nooit bewoog en geen schrik had als een bal op hem afkwam.' De Congolezen kiezen voor een pragmatische benadering en in de meeste clasico's staat Denayer dus tussen de palen. 'Eerlijk gezegd kwam het hem ook goed uit', zegt Lubaki. 'Hij stond elk weekend in doel en hij ontpopte zich tot matchwinnaar wanneer het nodig was door iedereen te dribbelen. Eigenlijk was het voor heel de ploeg een win-winsituatie. Hij moest onnodige risico's mijden wegens de verplichtingen die hij had bij zijn club en wij konden beschikken over een doelman die kon vlammen.' 'Hij kwam elke vrijdag aangelopen met zijn rugzak, die hij haastig thuis ging droppen', vertelde Wesley Zinga enkele jaren geleden. 'Twee minuten later stond hij op het veld en konden we eraan beginnen. We speelden twee dagen aan een stuk en dat was echt kicken.' Week na week komen de intrinsieke kwaliteiten bovendrijven van een kind dat erboven uitsteekt en van wie de toekomst ver verwijderd is van de voetbalpleintjes in de hoofdstad. 'Voor zijn vertrek naar de Académie van Guillou vond ik hem al goed, maar we konden nog met hem rivaliseren. Daarna is hij ongelooflijke dingen beginnen te doen', aldus Zinga. 'Hij jongleerde met zijn schouders, met het hoofd en hij nam monsterachtige proporties aan.' Op zijn 17e verbaast Denayer al zijn makkers door zijn biezen te pakken richting Manchester City na een geslaagde testperiode. Enkele weken later, in september 2013, wipt de hele bende binnen bij Denayer om het duel tussen Manchester City U21 en Liverpool U21 bij te wonen. Ondanks de nederlaag is Denayer een maatje te groot voor de rest. 'Die dag begrepen we dat hij echt zou slagen', weet Lubaki. 'We waren zo trots op hem dat we bij elke baltoets zijn naam schreeuwden zoals groupies zouden doen. Hij vond het zo gênant dat hij ons vroeg om te zwijgen, maar het was sterker dan onszelf.' In een paar maanden tijd kantelt het leven van Denayer en ook dat van zijn dichtste vrienden. Van één ding zijn ze overtuigd: hoewel hun dagelijkse leven nooit meer hetzelfde zal zijn, hebben ze een onwrikbare relatie opgebouwd. Zelfs het waanzinnige succes van een van hen kan hen niet uit elkaar halen. 'In de wijk lopen er jaloerse mensen rond die zeggen dat Jason ons op een dag zal laten vallen, maar wij weten dat hij nooit een dikke nek zal krijgen. Zo zit hij niet in elkaar', beweert Zinga. 'In feite is het alsof we allemaal dezelfde moeder hebben. En je kan iemand van wie je houdt niet te rug toekeren.' Met hun Tropico, 7Up en icetea in de hand merken de boys dat hun wijk meer veranderingen heeft ondergaan dan hun beste vriend. Nzuzi: 'Zijn ouders wonen nu weliswaar in Vlaanderen - meer bepaald in Denderleeuw waar ze hun eigen moestuin kunnen bewerken - maar dat heeft geen invloed gehad op onze verstandhouding. Het Phillipspark heeft de grootste metamorfose ondergaan. Vroeger was het niet zo goed onderhouden als nu. Nu ziet alles er heel clean uit. Het is wel jammer dat de jongeren hier niet meer komen voetballen. Hun favoriete bezigheid is fitness. Ze houden zich met niets anders bezig dan pull-ups.' ( lacht) Ouder worden betekent ook dat je verwijst naar de jongeren, zonder te beseffen dat je op je 25e zelf nog in die categorie thuishoort. En toch valt er een vorm van coherentie te bespeuren in het discours van de jongemannen. De bende van Anneessens stond afgelopen weekend namelijk voor een verscheurende keuze: naar de babyshower gaan van Gaëtan in de namiddag of de wedstrijd van de Rode Duivels volgen. Iedereen heeft de twee kunnen combineren. Jason had echter geen keuze.