Maart 2018. Het Lisp oogt als de palliatieve afdeling van een ziekenhuis. De patiënt in de geel-zwarte pyjama kijkt de dood diep in de ogen. Al meer dan een jaar houdt Wadi Degla, de Egyptische investeringsgroep achter K. Lierse S.K., de gouden geldkraan naar het Lisp dicht. Voorzitter Maged Samy heeft de club vorig jaar te koop gezet, maar ook nu de vraagprijs al fiks is bijgesteld, bereikt Wadi Degla met geen enkele geïnteresseerde partij een akkoord. Veel uitleg sijpelt niet naar buiten. Alleen circuleert af en toe de naam van een kandidaat-koper, zoals die van David Nakhid uit Trinidad en Tobago, een ex-profvoetballer van SV Waregem. Intussen nadert het moment waarop de voetbalbond haar licenties uitreikt. Een groep supporters stampt 'Lierse Voor Altijd' (LVA) uit de grond. Ze profileren zich als 'een overkoepelend supportersplatform' en willen een toekomst zoeken voor de bedreigde geel-zwarte ziel. Ook Jesse De Preter, ex-CEO van Lierse, springt op de kar. Hij heeft nog een eitje te pellen met Samy.
...

Maart 2018. Het Lisp oogt als de palliatieve afdeling van een ziekenhuis. De patiënt in de geel-zwarte pyjama kijkt de dood diep in de ogen. Al meer dan een jaar houdt Wadi Degla, de Egyptische investeringsgroep achter K. Lierse S.K., de gouden geldkraan naar het Lisp dicht. Voorzitter Maged Samy heeft de club vorig jaar te koop gezet, maar ook nu de vraagprijs al fiks is bijgesteld, bereikt Wadi Degla met geen enkele geïnteresseerde partij een akkoord. Veel uitleg sijpelt niet naar buiten. Alleen circuleert af en toe de naam van een kandidaat-koper, zoals die van David Nakhid uit Trinidad en Tobago, een ex-profvoetballer van SV Waregem. Intussen nadert het moment waarop de voetbalbond haar licenties uitreikt. Een groep supporters stampt 'Lierse Voor Altijd' (LVA) uit de grond. Ze profileren zich als 'een overkoepelend supportersplatform' en willen een toekomst zoeken voor de bedreigde geel-zwarte ziel. Ook Jesse De Preter, ex-CEO van Lierse, springt op de kar. Hij heeft nog een eitje te pellen met Samy.Op vijftien kilometer van het Lisp komt de toestand van Lierse ook op de Bosuil ter sprake. Luc Cools, sponsor op het Lisp, woont er weleens een thuismatch van Antwerp bij. Hij is de manager-directeur van de Lierse staalhandel Zimmer Staal. Cools spreekt Luc Van Thillo aan. Van Thillo is een zakenman die in Essen Automatisering Van Thillo (AVT) oprichtte, een bedrijf dat industriële robots ontwikkelt voor multinationals als Airbus. Van Thillo is ook de man die in 2013 algemeen directeur werd op de Bosuil. Maar zijn rol bij Antwerp is uitgespeeld. Hij kan dus een nieuwe uitdaging gebruiken. 'Uit nieuwsgierigheid ging ik dat Liersedossier eens bestuderen. Uiteindelijk deed ik ook een voorstel om de club over te nemen, nog vóór de licenties werden uitgereikt. Maar dat is bij Lierse nooit serieus genomen.' Jan Van Elst, ex-CEO op het Lisp: 'Er zijn Maged door zijn entourage van in het begin te grote bedragen beloofd. Bovendien vroeg Van Thillo een aantal reps and warranties. Die bepalen dat de verkoper verantwoordelijk blijft voor vorderingen van vóór de verkoopdatum. In België tekent iedereen dat, maar Wadi Degla wilde die reps and warranties niet geven, en al zeker niet voor het bod van Van Thillo, dat nochtans goed was.' Lierse Voor Altijd bereidt zich intussen voor op het ergste, ook al is Lierse nog niet dood. LVA screent de naburige clubs en denkt aan een scenario zoals bij Beerschot Wilrijk. Na het failliet van Beerschot in 2013 bond de paarse aanhang zijn kar vast aan die van toenmalig eersteprovincialer KFCO Wilrijk. Zo ontstond een succesverhaal. Als de Liersefans een gelijkaardig sprookje willen, met de naam van hun moederclub in het nieuwe project, telt één deadline: 1 juni. Een naamswijziging moeten clubs vóór die dag bij de voetbalbond aanvragen. Een van de potentiële partners die LVA overloopt, is KFC Oosterzonen. Maar die club, die nochtans maar één divisie lager speelt dan Lierse, bestempelen ze als 'niet interessant'. Oosterzonen hangt te sterk af van één familie, vinden de LVA-mensen, een situatie die ze niet meer willen. Ook de jeugdwerking bij Oosterzonen imponeert hen niet. Dat is een parameter waarop Lyra, de stadsgenoot van Lierse, beter scoort. Die club speelt wel enkele afdelingen lager, in de derde amateurklasse, maar dat vindt LVA geen probleem. Lyra kampt met een gebrek aan fans en de club wil blijkbaar ver gaan om een deel van de geel-zwarte erfenis aan boord te hijsen. Lyra blijkt bereid om zijn naam te veranderen en bij thuismatchen in een geel-zwarte uitrusting te spelen. 'De helft van onze A-kern kreeg zijn opleiding bij Lierse', zegt manager Raf Bormans. 'Wij vonden dat de heritage van Lierse niet verloren mocht gaan. En we stelden vast dat LVA onze visie deelde over de rol van de jeugd en de supporters in een club.' April. Lierse grijpt naast een proflicentie, zowel in eerste als in tweede zit. Daarna komt de club plots toch nog met een overnemer aandraven: Nakhid. Er is wel één voorwaarde: de deal gaat enkel door als Lierse zijn proflicentie haalt. Dat moet nu gebeuren bij het Belgisch Arbitragehof voor de Sport (BAS). Begin mei zal het BAS beoordelen of Lierse het komende seizoen kan volmaken én moeten er bepaalde schulden zijn weggewerkt. Sponsor Luc Cools gooit een reddingsboei en maakt het geld vrij dat nodig is om de cruciale putten te dichten. Maar ook hij stelt een voorwaarde: zijn centen mogen enkel gebruikt worden als de overname er '200 procent zeker' komt. Nakhid en Samy onderhandelen. Jan Van Elst en technisch manager Roel Rymen krijgen bij het BAS uitstel tot 7 mei. Maar enkele dagen vóór die deadline springt de overname af. Van Elst en Rymen sjokken naar het BAS met een onvolledig dossier. 'Vlak voor die zitting ontving ik nog een mail', zegt Van Thillo. 'Ik kreeg drie uur om het dossier in één keer af te ronden. Dat was te gek voor woorden.' Van Elst en Rymen smeken in Brussel om nieuw uitstel, deze keer zonder succes. Enkele dagen later vraagt Lierse het faillissement aan. Luc Cools blijft geloven in een nieuw Lierse met Van Thillo. Hij hoopt nu op een doorstart onder een ander stamnummer, maar op het Lisp. Dat is echter nog altijd in handen van Samy. Zelf krijgt Luc Cools bij de Egyptenaar niks gedaan. Die krijgt advies van Cools' broer Chris, die al jaren niet meer met Luc praat. Luc Cools ziet in Roel Rymen de go-between die Samy kan paaien. Luc Cools stuurt Rymen en Katrien De Ceulaer, ex-COO op het Lisp, naar KFC Oosterzonen. Hen lijkt die club wel een interessante bruid. Bovendien staat ze open voor een aanzoek. Herwig Van Lommel en zijn zoon Stefan loodsten het clubje tot in de hoogste amateurklasse, maar knallen daar tegen hun limieten aan. In Oosterwijk, een deelgemeente van Westerlo, is het groeipotentieel op, beseffen de Van Lommels. Aan hun clubnaam, stadion en kleuren willen ze niet halsstarrig vasthouden, maar ze maken Rymen en co wel duidelijk dat ze het niet zien zitten om de vrucht van hun noeste arbeid zomaar weg te schenken. Vader en zoon willen meestappen in een nieuw Lierseverhaal. Cools bewerkt intussen Van Thillo in de hoop hem mee te krijgen in een doorstart van Lierse met Oosterzonen. 'Amateurvoetbal interesseert me niet zo, ' zegt die, 'dus was ik eerst niet erg happig. Uiteindelijk ging ik toch eens luisteren, vooral om niet te schofferen. Aan hun keukentafel bleken Herwig en Stefan heel gewone mensen.' Net als Van Thillo stampte Herwig zelf een zaak uit de grond. Het trio vindt elkaar. Van Thillo maakt van meet af aan duidelijk dat er volgens hem enkel brood in het verhaal zit als ze het oude Lierse zoveel mogelijk terugtoveren én als ze het Lisp in handen krijgen. 'Ik wou niks beginnen in een huurstadion.' De Van Lommels knikken, maar gaan niet in op de vraag om het stadion samen te verwerven. Van Thillo besluit dat luik dan maar alleen aan te pakken. Terwijl hij naar Samy trekt, eist Van Thillo absolute discretie. 'Zonder de aankoop van het stadion ging het project voor mij niet door. Dan moest dat niet geweten zijn.' De kranten komen Van Thillo niet op het spoor, ze melden enkel dat Rymen met Oosterzonen praat. Medio mei. Lyra en LVA treden naar buiten met hun verloving. Lierseboegbeeld Eric Van Meir applaudisseert. Maar een deel van het geel-zwarte legioen reageert veeleer lauw. Voor Van Thillo, die de lippen stijf op elkaar houdt, is dat goed nieuws. Fans die zich nu al helemaal laten verleiden door het Lyra-Lierseverhaal, dreigt hij voorgoed te missen wanneer zijn Lierse-Oosterzonenproject van de grond raakt. Een nogal crue clausule in het akkoord tussen Lyra en Lierse Voor Altijd illustreert hoe ver Lyra wil gaan om geel-zwart te worden. De deal is dat LVA en Lyra eind mei trouwen tenzij een van de twee in afwachting een betere partner vindt. Het doet denken aan het huwelijk van Lyra en Lierse in 1972. Dat viel niet in goede aarde bij een rist Lyragetrouwen die prompt een nieuw Lyra oprichtten. Van dé grote liefde leek toen geen sprake en die ene clausule lijkt te verklappen dat dat nu weer zo is. Veel Liersefans hopen stiekem nog op een andere erfgenaam voor hun ter ziele gegane club. Iets wat diep in hun supportershart snijdt, is dat ze bij het Lyraverhaal hun heilige grond moeten lossen. Lyra werkt zijn matchen af in Berlaar en een verhuis naar het Herman Vanderpoortstadion blijkt niet realistisch. Veel Liersefans lonken daarom nog hoopvol naar Oosterzonen, al weten ze niet welk plan daar precies op tafel ligt. De negotiaties met Samy vorderen, maar handtekeningen zijn er nog niet. Willen Van Thillo en de Van Lommels voort met een nieuwe clubnaam die het woord Lierse bevat, dan moeten ook zij dat vóór 1 juni melden. Bij Lierse Voor Altijd en Lyra hebben ze intussen nog altijd het raden naar wat er in Oosterwijk gebeurt. Vervelend, want als het geflirt daar uitmondt in iets serieus, stapt Lierse Voor Altijd misschien nog over naar dat project en heeft het weinig zin om het Lyra-Lierseverhaal echt op gang te trekken. 31 mei. Oosterzonenvoorzitter Stefan Van Lommel zegt aan persagentschap Belga dat er die avond nog geen witte rook moet verwacht worden. Wat hij niét vertelt, is dat Oosterzonen een dag eerder aan de bond gevraagd heeft om zijn naam te wijzigen in Lierse Kempenzonen. Lyramanager Bormans: 'Wij zaten die 31e mei aan onze computer en moesten kiezen. Wij besloten onze verantwoordelijkheid te nemen voor de stad Lier.' Bormans en co klikken op send. Lyra neemt de naam Lyra-Lierse aan en in het logo verschijnen geel-zwarte strepen naast de rood-witte. Voor de Van Lommels zijn het warme uren. Van Thillo heeft intussen wel een mondeling akkoord met Samy, maar als de wispelturige Egyptenaar in extremis weigert zijn krabbel te zetten, moet Oosterzonen in Oosterwijk voort zónder Van Thillo en mét de nieuwe naam. De opluchting is dan ook groot wanneer de deal rond raakt, 'in de nacht van 31 mei op 1 juni', aldus Van Thillo. Het stadion en de terreinen mag hij voortaan zijn persoonlijke eigendom noemen. Enkele uren later maken Van Thillo en de Van Lommels wereldkundig dat Oosterzonen in de hoogste amateurklasse voortgaat als Lierse Kempenzonen. Bij Lyra-Lierse donderen ze van hun stoel. 'Voor ons was dat nieuws een beetje frustrerend', zegt Bormans. Van Thillo zal niet enkel een club in het geel-zwart hebben, zijn club kan dus ook op het Lisp spelen. Even later koopt hij bij de curator het logo en de intellectuele eigendomsrechten van Lierse SK. Van Thillo probeert de indruk te wekken dat het oude Lierse helemaal terug is. Sommige Lierenaars stuit dat tegen de borst, want het stamnummer 30 is dóód. Toch halen veel mensen hun schouders op en besluiten ze gewoontegetrouw naar het Lisp terug te keren. Angstvallig wacht Lyra-Lierse af of Lierse Voor Altijd begin juni, in blessuretijd, alsnog van kamp verandert. Maar LVA zegt dat niet te zullen doen. Desondanks moeten de Lyra-Lierseverantwoordelijken alle zeilen bijzetten om aan de buitenwereld uitgelegd te krijgen dat hun project ook in de nieuwe context zinvol blijft. Maar intussen weten ook Bormans en co niet meer hoeveel Liersesupporters zich nog aangetrokken voelen tot het verhaal van Lyra-Lierse. Bovendien rijst de vraag wélke Liersefans precies bij Lyra-Lierse zullen blijven. Gefluisterd wordt dat Lierse Voor Altijd in zijn gelederen naast enkele knappe koppen ook stoere jongens telt die het Lisp liever kwijt was dan rijk. De knappe LVA-koppen vertellen dat ze bij Lyra-Lierse blijven omdat die club volgens hen sterker 'van onderen uit' gedragen wordt. Zij wijzen erop dat Lierse Kempenzonen, net als het oude Lierse en Oosterzonen, in grote mate afhangt van één partij - 'nu een Belg, dat wel, maar toch'. Andere LVA'ers schilderen Lierse Kempenzonen af als een project van mensen die ze medeverantwoordelijk vinden voor de dood van het oude Lierse. Ze viseren daarbij vooral Rymen, die volgens hen te lang aan de zijde van Samy bleef. Van Thillo benoemt Rymen intussen tot teammanager. 'Ik hoorde pas achteraf dat sommigen het moeilijk hebben met Roel', zegt hij. 'Maar Roel heeft geen beslissingsrecht in ons bestuur.' Dat geldt ook voor Katrien De Ceulaer, die Van Thillo in het organisatorische luik van de club neerpoot. In het bestuur blijft Herwig Van Lommel, net als in Oosterwijk, sportief verantwoordelijke en wordt zijn zoon ondervoorzitter. Yorik Torreele klimt aan boord als CEO. Eerder werkte ook hij op de Bosuil, in dezelfde functie. In en rond de eerste ploeg posteert Van Thillo mannen met een duidelijke Liersestempel. In zijn zoektocht naar een trainer, komt hij uit bij René Trost, die in 2005/06 al eens trainer was op het Lisp. Nico Van Kerckhoven wordt assistent. De spelerskern blijft grotendeels de groep die al was samengesteld voor het volgende seizoen met Oosterzonen, maar met Yoni Buyens en Thomas Wils voegt Van Thillo er wel enkele geel-zwarte boegbeelden aan toe. Een andere ex-jeugdspeler van Lierse, Stef Wils, de broer van Thomas, tekent bij Lyra-Lierse. Het illustreert hoe de nieuwe situatie de geel-zwarte familie in twee snijdt. Niet iedereen gaat daar even verstandig mee om. Op 15 juli dringen enkele vandalen het Lisp binnen om er brandblussers leeg te spuiten, computers te vernielen en trofeeën kapot te slaan. Het is duidelijk: de relaties staan op scherp in de Pallieterstad. 'Maar ik hou niet van het woord rivaliteit, ' zegt Bormans. 'En ik wil zeker niet dat de teneur wordt dat wij de grote verslagenen zijn. Wij liggen niet te treuren. Het is gewoon een ander verhaal dan het eerst leek te worden. Maar wij geloven in ons project. En Van Thillo gelooft in het zijne. Dat is twee keer prima. Wij willen niet naar een anti-verhaal. Maar dit geeft wel leven in de brouwerij. Als je nu in Lier rondloopt, gaat het enkel nog over voetbal. Laat dát de conclusie zijn: dat het voetbal in Lier meer dan ooit leeft.'