In oktober 2012 keerde Dieumerci Mbokani met een gebroken neus terug van met 2-1 verloren interland met Congo tegen Equatoriaal Guinea. Terug in België trok hij naar het ziekenhuis voor een beschermingsmasker en miste daardoor een training. Uitgerekend op dat moment streek een dopingcontroleteam van de UEFA neer op het oefencomplex in Neerpede.

Clubs die deelnemen aan de Champions League en de Europa League kunnen tijdens het seizoen meerdere onaangekondigde dopingcontroles verwachten.

Tien spelers worden dan uitgeloot voor een plas. Met het oog op zo'n controle buiten competitie moet elke club aan de UEFA de verblijfsgegevens en trainingsschema's van zijn spelers bezorgen - de zogenaamde whereabouts. Wijzigingen moeten zo snel mogelijk worden doorgegeven. In Mbokani's geval had de teammanager dit nagelaten.

Begin december was de niets vermoedende aanvaller opnieuw het slachtoffer van nalatigheid door zijn club. Na de terugkeer uit Malaga, waar Anderlecht in zijn laatste Champions Leagueduel 2-2 gelijk had gespeeld, stond er nog een uitlooptraining op het programma. Mbokani vroeg John van den Brom om die te mogen overslaan. Hij wilde zo snel mogelijk naar zijn zieke zoontje. De coach stond dat toe en lichtte de clubkinesist in.

Nauwelijks had Mbokani het oefencomplex verlaten, of de dopingcontroleurs van de UEFA, onder aanvoering van de Belg Hans Cooman, kwamen de parking op gedraaid. De clubkinesist probeerde Cooman nog wijs te maken dat Mbokani ergens in het gebouw rondzwierf, maar die doorzag de leugen.

Was Mbokani een wielrenner, dan stond hij nu op één gemiste controle van een schorsing van minimaal één en maximaal twee jaar. Gelukkig is hij een voetballer en geniet hij een gunstbehandeling. Een voetballer mag zes keer onaangekondigd niet op de afspraak zijn alvorens hij van het veld wordt gebannen.

Volgens het anti-dopingreglement van de UEFA mag een speler in een periode van vijf jaar drie inbreuken op de whereabouts begaan zonder dat hij een schorsing riskeert. Op die eerste drie inbreuken staat telkens een administratieve sanctie. Pas als hij na drie zulke inbreuken in de volgende achttien maanden opnieuw drie keer in de fout gaat, treedt de WADA-code (van het Wereld Anti-Doping Agentschap) in werking en hangt er hem een disciplinaire sanctie boven het hoofd.

Zover is het dus nog lang niet met Mbokani. Het gevolg van beide inbreuken is voorlopig dat hij, en met hem de hele Anderlechtselectie (er wordt niet meer geloot), sindsdien nog intensiever door de UEFA worden gecontroleerd. Zij zijn nu target tested. Dat blijft Mbokani ook wanneer hij straks naar een andere club zou worden getransfereerd. Ook over Anderlecht sprak de UEFA zich onlangs in eerste aanleg uit. De club krijgt een boete van 20.000 euro voor zijn nalatigheid, zijn kinesist moet 5000 euro betalen voor het bewust misleiden van de dopingcontroleurs.

In oktober 2012 keerde Dieumerci Mbokani met een gebroken neus terug van met 2-1 verloren interland met Congo tegen Equatoriaal Guinea. Terug in België trok hij naar het ziekenhuis voor een beschermingsmasker en miste daardoor een training. Uitgerekend op dat moment streek een dopingcontroleteam van de UEFA neer op het oefencomplex in Neerpede. Clubs die deelnemen aan de Champions League en de Europa League kunnen tijdens het seizoen meerdere onaangekondigde dopingcontroles verwachten. Tien spelers worden dan uitgeloot voor een plas. Met het oog op zo'n controle buiten competitie moet elke club aan de UEFA de verblijfsgegevens en trainingsschema's van zijn spelers bezorgen - de zogenaamde whereabouts. Wijzigingen moeten zo snel mogelijk worden doorgegeven. In Mbokani's geval had de teammanager dit nagelaten. Begin december was de niets vermoedende aanvaller opnieuw het slachtoffer van nalatigheid door zijn club. Na de terugkeer uit Malaga, waar Anderlecht in zijn laatste Champions Leagueduel 2-2 gelijk had gespeeld, stond er nog een uitlooptraining op het programma. Mbokani vroeg John van den Brom om die te mogen overslaan. Hij wilde zo snel mogelijk naar zijn zieke zoontje. De coach stond dat toe en lichtte de clubkinesist in. Nauwelijks had Mbokani het oefencomplex verlaten, of de dopingcontroleurs van de UEFA, onder aanvoering van de Belg Hans Cooman, kwamen de parking op gedraaid. De clubkinesist probeerde Cooman nog wijs te maken dat Mbokani ergens in het gebouw rondzwierf, maar die doorzag de leugen. Was Mbokani een wielrenner, dan stond hij nu op één gemiste controle van een schorsing van minimaal één en maximaal twee jaar. Gelukkig is hij een voetballer en geniet hij een gunstbehandeling. Een voetballer mag zes keer onaangekondigd niet op de afspraak zijn alvorens hij van het veld wordt gebannen. Volgens het anti-dopingreglement van de UEFA mag een speler in een periode van vijf jaar drie inbreuken op de whereabouts begaan zonder dat hij een schorsing riskeert. Op die eerste drie inbreuken staat telkens een administratieve sanctie. Pas als hij na drie zulke inbreuken in de volgende achttien maanden opnieuw drie keer in de fout gaat, treedt de WADA-code (van het Wereld Anti-Doping Agentschap) in werking en hangt er hem een disciplinaire sanctie boven het hoofd. Zover is het dus nog lang niet met Mbokani. Het gevolg van beide inbreuken is voorlopig dat hij, en met hem de hele Anderlechtselectie (er wordt niet meer geloot), sindsdien nog intensiever door de UEFA worden gecontroleerd. Zij zijn nu target tested. Dat blijft Mbokani ook wanneer hij straks naar een andere club zou worden getransfereerd. Ook over Anderlecht sprak de UEFA zich onlangs in eerste aanleg uit. De club krijgt een boete van 20.000 euro voor zijn nalatigheid, zijn kinesist moet 5000 euro betalen voor het bewust misleiden van de dopingcontroleurs.