1. Wat heeft u de afgelopen weken verrast? En welke impact kan deze crisis hebben op uw club?

'Terwijl niemand weet wanneer we opnieuw kunnen voetballen, lopen onze kosten door. Mijn verantwoordelijkheid is te zorgen dat ons schip blijft drijven en binnen enkele maanden weer kan varen. Daarom moeten we er nu over waken dat onze begroting niet volledig ontspoort. Zulte Waregem is gezond, we kregen onze licentie voor volgend seizoen zonder problemen, maar je voelt dat we zware tijden tegemoet gaan. Daarom moesten we noodgedwongen onsympathieke beslissingen nemen, zoals de tijdelijke werkloosheid van onze sportieve staf en een groot deel van onze werknemers, en een loonsvermindering van gemiddeld 30 procent bij onze spelers. We overleggen met alle departementen waar nog bespaard kan worden zonder de kwaliteit van onze diensten uit het oog te verliezen. Iedereen, van directie over werknemers tot spelers, moet zijn steentje bijdragen, want niets doen is geen optie.'

2. Wat leert deze crisis u met betrekking tot de toekomst van het Belgisch profvoetbal?

'In uitzonderlijke crisissituaties zoals vandaag moet je met de nodige afstand beslissingen nemen in functie van de toekomst en het álgemene belang van het Belgische voetbal. Door de ingewikkelde structuren binnen de voetbalbond en de Pro League kan er nu niet efficiënt, rechtlijnig en snel beslist worden. Alles verzandt in eindeloze discussies die de pers breed uitsmeert. Dat is nefast voor het imago van ons voetbal. Gelukkig was die eensgezindheid en sereniteit er vorige donderdag wél, toen we met de raad van bestuur van de Pro League beslisten om de competitie stop te zetten. Een voorbeeld van hoe het moet.

'Niettemin kunnen te veel mensen, vertegenwoordigers uit alle afdelingen en ploegen in de beslissingsorganen hun zeg doen. Iedereen spreekt te vaak uit eigenbelang, waardoor het gezond verstand en solidariteit soms ver te zoeken is. We moeten naar eenvoudigere structuren, zowel binnen de bond als binnen de Pro League, met kortere beslissingslijnen. En ook zonder achterpoortjes, zodat beslissingen niet herroepen kunnen worden.'

3. Zijn er te veel profclubs in België en moeten we terug naar meer semiprofclubs?

'Als deze situatie nog lang aanhoudt, zal de coronacrisis binnen het Belgische voetbal nog jaren voelbaar zijn. Partners en sponsors van veel clubs hebben het bijzonder moeilijk. Dat zal een grote impact hebben op de budgetten die allicht bij alle clubs zullen krimpen. Velen zullen op financieel vlak minder risico's nemen, anders gaan ze failliet. Zelfs gezonde clubs zoals Zulte Waregem zullen het net zoals gewone bedrijven moeilijk krijgen.

'Door de ingewikkelde structuren binnen de voetbalbond en de Pro League kan er nu niet efficiënt, rechtlijnig en snel beslist worden.'

'Los van deze coronacrisis moet je de vraag stellen of België wel voldoende groot is voor 24 profclubs. Ik denk dat 20 profclubs realistischer is dan 24 en dat we ook naar zo'n competitieformat moeten gaan, zónder play-offs. Alle clubs in 1B lijden zeer grote verliezen. De (licentie-)eisen zijn veel te hoog en sommige clubs nemen veel te veel risico's om te kunnen promoveren. Teruggaan naar semiprofessionalisme zou alleen maar tot kwaliteitsverlies leiden. Dat moeten we vermijden als het Belgische voetbal op Europees niveau nog een rol van betekenis wil spelen. We moeten zelfs nog méér professionaliseren, op het veld, qua begeleiding van spelers - ook bij de jeugd - en ernaast.'

4. Moeten er in de Pro League, zoals in Duitsland, onafhankelijke mensen de leiding in handen krijgen?

'Zeker. Zowel binnen de bond als de Pro League zitten er bestuurders met een dubbele pet. Geen gezonde situatie en voor bepaalde dossiers heel moeilijk werkbaar. Een mix zou beter zijn: vertegenwoordigers uit de clubs die de problemen kennen, aangevuld met onafhankelijke experten die over de nodige voetbalkennis beschikken. Mensen die beslissingen kunnen nemen, voorstellen kunnen uitwerken om die daarna ter stemming voor te leggen aan alle profclubs. Zonder dat er in dat voorafgaand proces gelobbyd wordt om de ene of de andere bestuurder in een bepaalde richting te duwen, zoals nu te vaak gebeurt. In crisissituaties zoals deze moeten we zelfs nog meer gewicht geven aan onafhankelijke experten. Zoals ook de politici nu luisteren naar de virologen.'

1. Wat heeft u de afgelopen weken verrast? En welke impact kan deze crisis hebben op uw club?'Terwijl niemand weet wanneer we opnieuw kunnen voetballen, lopen onze kosten door. Mijn verantwoordelijkheid is te zorgen dat ons schip blijft drijven en binnen enkele maanden weer kan varen. Daarom moeten we er nu over waken dat onze begroting niet volledig ontspoort. Zulte Waregem is gezond, we kregen onze licentie voor volgend seizoen zonder problemen, maar je voelt dat we zware tijden tegemoet gaan. Daarom moesten we noodgedwongen onsympathieke beslissingen nemen, zoals de tijdelijke werkloosheid van onze sportieve staf en een groot deel van onze werknemers, en een loonsvermindering van gemiddeld 30 procent bij onze spelers. We overleggen met alle departementen waar nog bespaard kan worden zonder de kwaliteit van onze diensten uit het oog te verliezen. Iedereen, van directie over werknemers tot spelers, moet zijn steentje bijdragen, want niets doen is geen optie.'2. Wat leert deze crisis u met betrekking tot de toekomst van het Belgisch profvoetbal?'In uitzonderlijke crisissituaties zoals vandaag moet je met de nodige afstand beslissingen nemen in functie van de toekomst en het álgemene belang van het Belgische voetbal. Door de ingewikkelde structuren binnen de voetbalbond en de Pro League kan er nu niet efficiënt, rechtlijnig en snel beslist worden. Alles verzandt in eindeloze discussies die de pers breed uitsmeert. Dat is nefast voor het imago van ons voetbal. Gelukkig was die eensgezindheid en sereniteit er vorige donderdag wél, toen we met de raad van bestuur van de Pro League beslisten om de competitie stop te zetten. Een voorbeeld van hoe het moet.'Niettemin kunnen te veel mensen, vertegenwoordigers uit alle afdelingen en ploegen in de beslissingsorganen hun zeg doen. Iedereen spreekt te vaak uit eigenbelang, waardoor het gezond verstand en solidariteit soms ver te zoeken is. We moeten naar eenvoudigere structuren, zowel binnen de bond als binnen de Pro League, met kortere beslissingslijnen. En ook zonder achterpoortjes, zodat beslissingen niet herroepen kunnen worden.'3. Zijn er te veel profclubs in België en moeten we terug naar meer semiprofclubs?'Als deze situatie nog lang aanhoudt, zal de coronacrisis binnen het Belgische voetbal nog jaren voelbaar zijn. Partners en sponsors van veel clubs hebben het bijzonder moeilijk. Dat zal een grote impact hebben op de budgetten die allicht bij alle clubs zullen krimpen. Velen zullen op financieel vlak minder risico's nemen, anders gaan ze failliet. Zelfs gezonde clubs zoals Zulte Waregem zullen het net zoals gewone bedrijven moeilijk krijgen.'Los van deze coronacrisis moet je de vraag stellen of België wel voldoende groot is voor 24 profclubs. Ik denk dat 20 profclubs realistischer is dan 24 en dat we ook naar zo'n competitieformat moeten gaan, zónder play-offs. Alle clubs in 1B lijden zeer grote verliezen. De (licentie-)eisen zijn veel te hoog en sommige clubs nemen veel te veel risico's om te kunnen promoveren. Teruggaan naar semiprofessionalisme zou alleen maar tot kwaliteitsverlies leiden. Dat moeten we vermijden als het Belgische voetbal op Europees niveau nog een rol van betekenis wil spelen. We moeten zelfs nog méér professionaliseren, op het veld, qua begeleiding van spelers - ook bij de jeugd - en ernaast.'4. Moeten er in de Pro League, zoals in Duitsland, onafhankelijke mensen de leiding in handen krijgen?'Zeker. Zowel binnen de bond als de Pro League zitten er bestuurders met een dubbele pet. Geen gezonde situatie en voor bepaalde dossiers heel moeilijk werkbaar. Een mix zou beter zijn: vertegenwoordigers uit de clubs die de problemen kennen, aangevuld met onafhankelijke experten die over de nodige voetbalkennis beschikken. Mensen die beslissingen kunnen nemen, voorstellen kunnen uitwerken om die daarna ter stemming voor te leggen aan alle profclubs. Zonder dat er in dat voorafgaand proces gelobbyd wordt om de ene of de andere bestuurder in een bepaalde richting te duwen, zoals nu te vaak gebeurt. In crisissituaties zoals deze moeten we zelfs nog meer gewicht geven aan onafhankelijke experten. Zoals ook de politici nu luisteren naar de virologen.'