Hoe zou Ivan De Witte zich nu voelen? Hij, die zo aandrong op de komst van László Bölöni en al langer gecharmeerd was door de kwaliteiten van de Roemeen, moet nu constateren dat dit een miscast was van de eerste orde. Welke conclusies trekt hij daaruit? Wordt in de bestuurskamer de vraag gesteld of Jess Thorup niet te vroeg werd doorgestuurd, of de verloren bekerfinale in maart 2019 hem niet te zwaar werd aan- en doorgerekend? Natuurlijk zal de Deen daar fouten hebben gemaakt, maar zijn die fouten ook nu niet gebeurd?
...

Hoe zou Ivan De Witte zich nu voelen? Hij, die zo aandrong op de komst van László Bölöni en al langer gecharmeerd was door de kwaliteiten van de Roemeen, moet nu constateren dat dit een miscast was van de eerste orde. Welke conclusies trekt hij daaruit? Wordt in de bestuurskamer de vraag gesteld of Jess Thorup niet te vroeg werd doorgestuurd, of de verloren bekerfinale in maart 2019 hem niet te zwaar werd aan- en doorgerekend? Natuurlijk zal de Deen daar fouten hebben gemaakt, maar zijn die fouten ook nu niet gebeurd? Precies 25 dagen heeft het rijk van Bölöni bij KAA Gent geduurd. Al vanaf dag één zat het scheef tussen hem en de groep die zich verbaasde over de trainingsstof die iedere vorm van modernisme miste. Er werd gemopperd, maar Roman Jaremtsjoek was de enige die zijn nek uitstak. Voetballers horen zich in wezen te schikken naar de richtlijnen van de trainer, maar kennelijk zat het ongenoegen zo diep dat het moeilijk was om de lippen op elkaar te houden. Ivan De Witte haastte zich om de brand te blussen, zoals je van een voorzitter in zo'n situatie kan verwachten. Maar het ongenoegen groeide, steeds meer verhalen over de aanpak van Bölöni kwamen naar buiten. Dat er vrijdag in Eupen, na een goed begin, bij momenten lusteloos werd gevoetbald, leek wel een motie van wantrouwen aan het adres van de trainer. László Bölöni is al langer een gecontesteerde trainer, al kan je niet naast zijn resultaten kijken. Bij Antwerp was hij succesvol, maar predikte hij viriel voetbal. Het is maar zoals je dat bekijkt: Antwerp heeft nu na vijf competitiematchen onder Ivan Leko al evenveel rode kaarten (twee) dan vorig seizoen over de hele competitie. Maar Bölöni was vooral geen trainer voor KAA Gent. Dat had de club moeten weten. Ook de huidige assistent Wim De Decker die drie jaar met hem samenwerkte en het nu met Peter Balette gaat overnemen. Kennelijk was het beeld dat De Decker over zijn vroegere baas schetste niet van die aard om Bölöni niet aan te trekken. Of werd er bij de aanstelling met andere criteria rekening gehouden? Met het heilig geloof van Ivan De Witte dat dit echt de juiste man op de juiste plaats was? Nochtans heeft De Witte als psycholoog veel mensenkennis. En wist hij dat er tussen de beide trainers - een starre Oost-Europeaan en een Deense gentleman - werelden van verschil lagen, ook al was er van sommige spelers wat geklaag omdat Thorup hen niet op hun favoriete positie neerzette. Het was echter vooral de voetbalvisie van beide trainers die diametraal tegenover elkaar stond. Eerst aanvallende accenten met fris combinatievoetbal, nu vaak het wapen van de lange bal. KAA Gent moet nu nog maar eens herbeginnen. Voor de derde keer in enkele weken. In het begin van het seizoen was het de bedoeling om met het voetbal van Jess Thorup verder te gaan. Alleen verdedigend moest er meer orde op zaken worden gesteld. Dus werd er een nagelnieuwe defensie gekocht. Die speelde nooit samen. Tien spelers heeft KAA Gent intussen aangetrokken, de meeste dankzij de connecties van Mogi Bayat die de club in het verleden grote diensten bewees. Nu hebben die aanwinsten tot dusver niet geïmponeerd. En kwam het dus tot een brutale stijlbreuk waarmee de spelers zich niet konden identificeren. KAA Gent staat nu op een kruispunt. Het moet de opgelopen schade zo snel mogelijk herstellen. Met voetbal waarmee het van oudsher kritische publiek zich kan vereenzelvigen.