Acht tot twaalf procent op het gehele contract van de speler plus een plafond van 20 procent op de success fee, de meerwaarde na doorverkoop van de speler aan een andere club. Dat zijn de voorstellen die een nieuwe vzw van makelaars wil doen, als reactie op de zwartepiet die ze nu krijgt toegeschoven, na Operatie Propere Handen en het in voorlopige hechtenis nemen van spelersmakelaars als Dejan Veljkovic en Mogi Bayat. Die laatste, in het verleden niet vies van enige verbale intimidatie, lijkt door de gebeurtenissen helemaal gebroken. Bij elk contact met de buitenwereld stamelt hij excuses en toen hij zijn naasten voor de eerste keer zag, brak hij in tranen uit.
...

Acht tot twaalf procent op het gehele contract van de speler plus een plafond van 20 procent op de success fee, de meerwaarde na doorverkoop van de speler aan een andere club. Dat zijn de voorstellen die een nieuwe vzw van makelaars wil doen, als reactie op de zwartepiet die ze nu krijgt toegeschoven, na Operatie Propere Handen en het in voorlopige hechtenis nemen van spelersmakelaars als Dejan Veljkovic en Mogi Bayat. Die laatste, in het verleden niet vies van enige verbale intimidatie, lijkt door de gebeurtenissen helemaal gebroken. Bij elk contact met de buitenwereld stamelt hij excuses en toen hij zijn naasten voor de eerste keer zag, brak hij in tranen uit. Spelersmakelaars zijn mensen die voetballers en/of voetbalclubs bijstaan. In die zin zijn ze een beetje vergelijkbaar met interimbureaus die werken voor bedrijven. Sommige vinden immers niet het geschikte personeel en outsourcen daarom hun personeelsbeleid. Een interimkantoor brengt dat talent aan. De voetbalmakelaar doet dat ook, niet elke club heeft middelen voor een scoutingcel. In alle gevallen is een vergoeding correct. Maar acht tot twaalf procent op het volledig spelerscontract? Zo ver gaan zelfs grote interimkantoren niet. Percentages variëren daar van 15 procent voor de kleintjes, tot 25 procent bij de groten, omdat die dan wat meer tijd steken in omkadering, zoektocht en begeleiding. Maar altijd is dat bedrag gebaseerd op één jaarloon, te betalen door het bedrijf dat iemand in dienst neemt. Nooit op een volledig loonbudget van iemand. Nu gaat het in voetbal om kortere arbeidsduurcontracten, maar op het volledige contract een percentage vragen, is van de pot gerukt. Nog erger is de success fee, een term uit de financiële wereld, geregeld toegepast bij overnames of investeringen. Als een transactie succesvol wordt afgerond, krijgt de bemiddelaar - een advocatenbureau of een investeringsbank - een vergoeding. Ivan De Witte komt uit de zakenwereld en is vertrouwd met arbeidsbemiddeling en overnames. Hij gaf ooit zo'n fee aan zijn trainer. Als die goed werkte met een speler, kon de club daar bij een doorverkoop extra winst op realiseren. Daarvan mocht de man gerust mee profiteren, was de redenering van de voorzitter. Of alle opvolgers van Trond Sollied die clausule in hun contract hadden, weten we niet, maar ergens kon je de redenering volgen. Noem het een incentive, een aandeel in de winst. Een makelaar voor hetzelfde belonen, vinden wij een brug te ver en als de heren Didier Frenay of NenadPetrovic, die het initiatief namen voor het oprichten van de nieuwe belangenvereniging, menen dat ze daarmee hun zaak verdedigen in een streven naar meer politieke correctheid en begrip, dan hebben ze toch maar weinig voeling met de realiteit. Welke verdienste hebben zij om een extra fee te willen? Bij een doorverkoop passeren ze immers al eens langs de kassa, door hun percentage te vragen op het nieuwe contract. Hebben zij voor het succes gezorgd? Via goeie begeleiding? Zijn ze daartoe niet verplicht, als ze van het hele contract mee profiteren? Hun eis is wereldvreemd. Wereldvreemd lijkt ons ook de gedachte van Bart Vertenten en Sébastien Delferière om bij de arbeidsrechtbank hun ontslag als scheidsrechter aan te vechten. Of liever: voorbarig. Ze zijn onschuldig tot het tegendeel is bewezen, maar tot dan is er op zijn minst een vermoeden van partijdigheid. Er wás contact met een spelersmakelaar, daar bestaan selfies van of zijn getuigenissen over. Als de advocaat van Vertenten erin slaagt om de onderzoeksrechter te wraken voor een schijn van partijdigheid, dan kan je dat hiervan ook zeggen. Als straks de rechtbank oordeelt dat beiden onschuldig zijn, heten we hen hartelijk terug welkom op de velden. Maar tot dan bewijzen ze zichzelf geen dienst met het aanvechten van hun ontslag. En het scheidsrechterskorps nog minder.