ENZO SCIFO: Ik ga niet zeggen dat dit niet het slechtste Anderlecht is... Wanneer je de laatste twintig jaar bekijkt, dan zijn er nog wel mindere periodes geweest. Maar nu hebben ze zich pas op de valreep gekwalificeerd voor play-off 1, dat zegt alles. Qua resultaten is dit het rampzaligste seizoen sinds lang.
...

ENZO SCIFO: Ik ga niet zeggen dat dit niet het slechtste Anderlecht is... Wanneer je de laatste twintig jaar bekijkt, dan zijn er nog wel mindere periodes geweest. Maar nu hebben ze zich pas op de valreep gekwalificeerd voor play-off 1, dat zegt alles. Qua resultaten is dit het rampzaligste seizoen sinds lang. Los daarvan is er ook de manier. Als je van voetbal houdt en van Anderlecht houdt, dan kun je niet tevreden zijn wanneer je het stadion verlaat. Daarmee bekritiseer ik niks of niemand, ik stel alleen maar vast. De club boet nu voor een rekrutering die al jaren niet deugt. Het bestuur zegt dat het niet kan concurreren met de topclubs, maar dan moet je andere bronnen weten aan te boren. Het is gewoon onvoldoende. Ik beweer niet alleen dat sommige transfers het DNA van Anderlecht missen, ik zeg vlakaf dat ze niet eens de kwaliteiten hebben om dat shirt te dragen. SCIFO: Ik hoopte nergens op... Marc Coucke betaalt momenteel duidelijk de prijs voor wat er vóór zijn komst gebeurd is. Om een club weer op te bouwen is er tijd nodig, behalve als de nieuwe baas een miljardair is die er fortuinen in wil pompen, zoals bij Paris Saint-Germain. Als Coucke even gul zou zijn als de Qatari, dan zou je dat weten. Hij heeft een andere aanpak, maar opdat die zou werken heb je competente mensen nodig, een organisatie, werk in de diepte, aanwezigheid in alle stadions... Dat kost allemaal tijd. SCIFO: Ik wist dat je me die vraag zou stellen! Geen commentaar. Het is mogelijk dat ze zo gedacht hebben, dat zou kunnen. Maar toen we allebei spelers van Anderlecht waren, hebben Pär Zetterberg en ik uiteindelijk toch bewezen dat we heel goed samen kunnen functioneren. SCIFO: Als ik van één ding spijt heb, dan is het dat ik niet meer het werk doe dat me zo goed beviel. Alles liep goed, de resultaten waren er, we zaten op koers voor het EK van 2017. Maar ik wilde trouw blijven aan mijn principes, mezelf zijn. Toen ik speler was en de trainer van mijn club werd ontslagen, vond ik het niet logisch als de rest van de staf bleef. Ik heb altijd gezegd dat als ik assistent zou zijn en de T1 ontslagen zou worden, dat ik dan ook zou vertrekken, behalve als er een conflict tussen ons was. Bij de bond was ik min of meer een assistent van Marc Wilmots, want we deden veel dingen samen, hij betrok me er vaak bij. Dan leek het me normaal dat ik als coach van de Beloften opstapte van zodra de bond hem ontsloeg. Ik heb absoluut geen spijt van die beslissing. Er werd destijds allerlei onzin beweerd. Ik heb zelfs horen vertellen dat ik zogezegd opgestapt was omdat ik ook zou ontslagen worden. Allemaal onzin. SCIFO: Ik hoop dat ik op een dag opnieuw zal kunnen coachen. De goesting is er nog altijd. Die is er sinds de eerste dag dat ik dit beroep uitoefende, bij Charleroi. Soms is het een frustrerende job, maar de vlam kan er van de ene dag op de andere weer in slaan. Een andere rol? Geen idee, men heeft me nooit iets voorgesteld. In elk geval staat één ding vast: de dag dat men mij iets voorstelt, zal ik héél veel honger hebben om eraan te beginnen.