"Ik denk de laatste weken wel eens aan wat Francky Dury nu meemaakt bij Zulte Waregem", zegt de 48-jarige Enzo Scifo. "Als je zijn situatie van dichtbij bekijkt, begrijp je een beetje wat mij vorig jaar is overkomen. Mons is Zulte Waregem niet, maar er zijn wel gelijkenissen."

"Zulte Waregem streed in 2013 en 2014 nog tot het laatst om de titel, Dury werd in 2013 nog uitgeroepen tot Trainer van het Jaar, maar afgelopen zomer werd zijn team als het ware onthoofd. Zijn beste spelers werden verkocht en vervangen door een batterij nieuwkomers. Maar is hij plots een minder goeie trainer dan twee jaar geleden omdat zijn nieuwe ploeg nog volop in de steigers staat? Integendeel! Hij is waarschijnlijk zelfs een betere trainer geworden, maar men wijst hem nu wel met de vinger."

'Wat ik nodig had, kreeg ik niet: tijd'

"Bij Mons vatte ik het afgelopen seizoen aan met een onvolledige kern voor men me een aantal nieuwe spelers gaf die niet bekend waren met eerste klasse, die bij hun vorige clubs weinig gespeeld hadden en die fysiek tekortkwamen. Wat ik het meest nodig had, kreeg ik niet: tijd. Ik heb me er té correct opgesteld. Jérémy Perbet is nooit vervangen. Ik heb begrip voor de precaire financiële situatie van een club, maar volgende keer laat ik niet zomaar mijn topschutter verkopen voor men mij een vervanger heeft bezorgd."

Zijn doorsturen bij Mons kon Scifo duidelijk nog niet helemaal verwerken. "Het heeft pijn gedaan, maar vooral het bestuur is in paniek geslagen na een goed seizoen. Ik was gelukkig , maar in twee maanden is alles kapot gemaakt. Er was nog drie kwart van de competitie te gaan toen men me ontsloeg, er bleef tijd zat om oplossingen te zoeken. Het vervolg gaf me gelijk, van a tot z, maar ik ben daar niet blij om. Dimitri Mbuyu heeft dat ook toegegeven toen het zijn moment was om te vertrekken. Maar toen men mij doorstuurde, vertelde men maar wat verhaaltjes. Bon, ik moet er niet verder over zeuren, ik probeer er het positieve van te onthouden."

'Ik hoef geen voorrang'

Scifo, een gracieuze middenvelder in zijn spelersperiode, behoudt echter goede vooruitzichten op een plaats als trainer ergens. "Er zijn elke dag contacten, in België en het buitenland", verklaart Scifo. "Mijn ambitie is niet aangetast, mijn zin om te werken evenmin. Ik wacht op een project, maar ik ga zelf nergens aankloppen of me opdringen. Het is niet omdat ik Enzo Scifo ben dat ik voorrang moet krijgen."

"Ik heb mijn handen vuil gemaakt wanneer het nodig was, in moeilijke situaties als bij Charleroi, Tubize, Mouscron en Mons. Bij al die clubs haalde ik resultaat en eindigde ik op een meer dan behoorlijke plaats in doorgaans moeilijke omstandigheden wegens de financiële toestand. Ja, ik vind dat ik overal goed werk geleverd heb. Als het nodig is om de showman uit te hangen om een goeie trainer te zijn, zal ik nooit een goeie trainer worden. Maar ik weet intussen voor mezelf dat de job van trainer me past."

"Ik denk de laatste weken wel eens aan wat Francky Dury nu meemaakt bij Zulte Waregem", zegt de 48-jarige Enzo Scifo. "Als je zijn situatie van dichtbij bekijkt, begrijp je een beetje wat mij vorig jaar is overkomen. Mons is Zulte Waregem niet, maar er zijn wel gelijkenissen." "Zulte Waregem streed in 2013 en 2014 nog tot het laatst om de titel, Dury werd in 2013 nog uitgeroepen tot Trainer van het Jaar, maar afgelopen zomer werd zijn team als het ware onthoofd. Zijn beste spelers werden verkocht en vervangen door een batterij nieuwkomers. Maar is hij plots een minder goeie trainer dan twee jaar geleden omdat zijn nieuwe ploeg nog volop in de steigers staat? Integendeel! Hij is waarschijnlijk zelfs een betere trainer geworden, maar men wijst hem nu wel met de vinger." "Bij Mons vatte ik het afgelopen seizoen aan met een onvolledige kern voor men me een aantal nieuwe spelers gaf die niet bekend waren met eerste klasse, die bij hun vorige clubs weinig gespeeld hadden en die fysiek tekortkwamen. Wat ik het meest nodig had, kreeg ik niet: tijd. Ik heb me er té correct opgesteld. Jérémy Perbet is nooit vervangen. Ik heb begrip voor de precaire financiële situatie van een club, maar volgende keer laat ik niet zomaar mijn topschutter verkopen voor men mij een vervanger heeft bezorgd."Zijn doorsturen bij Mons kon Scifo duidelijk nog niet helemaal verwerken. "Het heeft pijn gedaan, maar vooral het bestuur is in paniek geslagen na een goed seizoen. Ik was gelukkig , maar in twee maanden is alles kapot gemaakt. Er was nog drie kwart van de competitie te gaan toen men me ontsloeg, er bleef tijd zat om oplossingen te zoeken. Het vervolg gaf me gelijk, van a tot z, maar ik ben daar niet blij om. Dimitri Mbuyu heeft dat ook toegegeven toen het zijn moment was om te vertrekken. Maar toen men mij doorstuurde, vertelde men maar wat verhaaltjes. Bon, ik moet er niet verder over zeuren, ik probeer er het positieve van te onthouden."Scifo, een gracieuze middenvelder in zijn spelersperiode, behoudt echter goede vooruitzichten op een plaats als trainer ergens. "Er zijn elke dag contacten, in België en het buitenland", verklaart Scifo. "Mijn ambitie is niet aangetast, mijn zin om te werken evenmin. Ik wacht op een project, maar ik ga zelf nergens aankloppen of me opdringen. Het is niet omdat ik Enzo Scifo ben dat ik voorrang moet krijgen.""Ik heb mijn handen vuil gemaakt wanneer het nodig was, in moeilijke situaties als bij Charleroi, Tubize, Mouscron en Mons. Bij al die clubs haalde ik resultaat en eindigde ik op een meer dan behoorlijke plaats in doorgaans moeilijke omstandigheden wegens de financiële toestand. Ja, ik vind dat ik overal goed werk geleverd heb. Als het nodig is om de showman uit te hangen om een goeie trainer te zijn, zal ik nooit een goeie trainer worden. Maar ik weet intussen voor mezelf dat de job van trainer me past."