Etienne Delangre speelde van 1981 tot 1992 voor de Rouches en werd er in november vorig jaar aangesteld als T2 toen Ivan Vukomanovic doorgeschoven werd naar de functie van hoofdtrainer. Plots moest die de baas gaan spelen over voetballers van wie hij voordien de vertrouweling, zelfs de vriend was. Niet evident, zag ook Delangre.

'Hij stond dicht bij de spelers en werd opeens hun baas. Hij moest boven hen gaan staan en dat is natuurlijk niet eenvoudig', vertelt de hulptrainer aan Sport/Voetbalmagazine. 'Je kunt hen niet van de ene dag op de andere zeggen: "Jullie mogen me niet meer bij de voornaam noemen, jullie moeten "u" zeggen en ik schud jullie niet meer de hand."'

'Ik zag in elk geval niemand die er met de pet naar gooide. Hij heeft al bij al geluk gehad om op zijn 37e trainer te kunnen worden bij een club als Standard. Dat gaat in de toekomst deuren voor hem openen. En het zal voor hem gemakkelijker zijn om T1 te worden in een club waar hij niet voordien assistent is geweest.'

Onfeilbaar

Ondanks de knappe resultaten die Vukomanovic neerzette werd hij vorige week plots aan de deur gezet bij Standard. Niemand begreep die beslissing, maar Delangre licht nu toch een tip van de sluier...

'Het is altijd gevaarlijk om conclusies te trekken op korte termijn. De ploeg verloor vijf keer op rij niet, haalde twaalf op twaalf in de competitie en slikte geen enkele goal. Dat is indrukwekkend, zeker als je weet dat ze er eerder, tegen Oostende en Mouscron-Péruwelz vijf binnenkregen.'

'Maar na die reeks spelen we een uur met elf tegen tien op Oostende en krijgen we toch drie goals tegen, we verliezen op Rijeka, tegen Kortrijk, slikken vier doelpunten tegen Lokeren voor de beker, dan drie tegen Feyenoord... Je ziet dat de trainerswissel een effect gehad heeft gedurende vijf matchen, en dan ... vier nederlagen op tien dagen tijd. Ik weet niet of ze dat hier al ooit hadden meegemaakt. Tien dagen van totale crisis! Misschien dat de spelers onbewust dachten: "We hebben twaalf op twaalf en een clean sheet, we zijn vriendjes met de trainer, alles loopt los..." Misschien waanden ze zich plots onfeilbaar.'

Etienne Delangre speelde van 1981 tot 1992 voor de Rouches en werd er in november vorig jaar aangesteld als T2 toen Ivan Vukomanovic doorgeschoven werd naar de functie van hoofdtrainer. Plots moest die de baas gaan spelen over voetballers van wie hij voordien de vertrouweling, zelfs de vriend was. Niet evident, zag ook Delangre.'Hij stond dicht bij de spelers en werd opeens hun baas. Hij moest boven hen gaan staan en dat is natuurlijk niet eenvoudig', vertelt de hulptrainer aan Sport/Voetbalmagazine. 'Je kunt hen niet van de ene dag op de andere zeggen: "Jullie mogen me niet meer bij de voornaam noemen, jullie moeten "u" zeggen en ik schud jullie niet meer de hand."''Ik zag in elk geval niemand die er met de pet naar gooide. Hij heeft al bij al geluk gehad om op zijn 37e trainer te kunnen worden bij een club als Standard. Dat gaat in de toekomst deuren voor hem openen. En het zal voor hem gemakkelijker zijn om T1 te worden in een club waar hij niet voordien assistent is geweest.'Ondanks de knappe resultaten die Vukomanovic neerzette werd hij vorige week plots aan de deur gezet bij Standard. Niemand begreep die beslissing, maar Delangre licht nu toch een tip van de sluier...'Het is altijd gevaarlijk om conclusies te trekken op korte termijn. De ploeg verloor vijf keer op rij niet, haalde twaalf op twaalf in de competitie en slikte geen enkele goal. Dat is indrukwekkend, zeker als je weet dat ze er eerder, tegen Oostende en Mouscron-Péruwelz vijf binnenkregen.' 'Maar na die reeks spelen we een uur met elf tegen tien op Oostende en krijgen we toch drie goals tegen, we verliezen op Rijeka, tegen Kortrijk, slikken vier doelpunten tegen Lokeren voor de beker, dan drie tegen Feyenoord... Je ziet dat de trainerswissel een effect gehad heeft gedurende vijf matchen, en dan ... vier nederlagen op tien dagen tijd. Ik weet niet of ze dat hier al ooit hadden meegemaakt. Tien dagen van totale crisis! Misschien dat de spelers onbewust dachten: "We hebben twaalf op twaalf en een clean sheet, we zijn vriendjes met de trainer, alles loopt los..." Misschien waanden ze zich plots onfeilbaar.'