Een plezier bleek het te zijn om met hem te werken. Romelu Lukaku was leergierig, beleefd op school, correct tegen de leerkrachten. Hij zat ook in de leerlingenraad en al had hij weinig tijd, hij organiseerde de sportactiviteiten voor zijn klas. In de kleedkamer voor de wedstrijd luisterde hij niet alleen enthousiast naar wat je vertelde, hij vroeg ook om bijsturing. Tijdens de wedstrijd kwam hij dan naar de bank om te vragen wat hij beter zou doen.
...

Een plezier bleek het te zijn om met hem te werken. Romelu Lukaku was leergierig, beleefd op school, correct tegen de leerkrachten. Hij zat ook in de leerlingenraad en al had hij weinig tijd, hij organiseerde de sportactiviteiten voor zijn klas. In de kleedkamer voor de wedstrijd luisterde hij niet alleen enthousiast naar wat je vertelde, hij vroeg ook om bijsturing. Tijdens de wedstrijd kwam hij dan naar de bank om te vragen wat hij beter zou doen. Zo vertelde Ivo Marneffe, de directeur van het Sint-Jan Berchmansinstituut in Puurs, het negen jaar geleden toen dit blad op zoek ging naar de wonderjaren van Romelu Lukaku. De superlatieven swingden de pan uit in het verhaal. Lukaku kon, riep iedereen, op termijn een potentiële Europese topper worden, als verder aan zijn mankementen werd gewerkt. Zijn spel was, zo klonk het toen, bij hem nog altijd te veel gebaseerd op kracht. Daar moest hij finesse aan toevoegen. En een beter positiespel voor de goal. Een goed jaar later trok Romelu Lukaku naar Chelsea. De werkpunten waren toen nog altijd dezelfde. De vraag was alleen hoe hij zou reageren als hij niet aan spelen toekomt. Zou Lukaku een uitleenbeurt naar pakweg Fulham of Bolton accepteren? Kwam dat vertrek naar de Premier League niet te vroeg? De meningen lagen ver uit elkaar. Nu is Romelu Lukaku dus toegetreden tot het pantheon der dure spitsen. Met veel poeha werd de brave schooljongen van vroeger in een glinsterende wereld gepresenteerd als de nieuwe spits van Manchester United. Hij leek wel een popster voor wie de Engelse voetbalgigant 85 miljoen neerdokte, ruim het dubbele van het bedrag (35 miljoen euro) dat Everton voor hem medio 2014 aan Chelsea betaalde. En meer dan zeven keer zoveel als de twaalf miljoen euro die Chelsea in 2011 aanvankelijk aan Anderlecht overmaakte. Het is logisch dat Romelu Lukaku verder werkt aan zijn ontwikkeling en zijn grenzen wil verleggen en verkennen. Ergens blijft hij een ruwe diamant, een voetballer met nog veel progressiemarge. Hij weet dat zelf als geen ander. Bij Everton waren er te veel momenten dat hij niet in de wedstrijd zat. Maar zijn dodelijke efficiëntie compenseert natuurlijk veel, hij zet zich probleemloos door tegen de rauwe en meedogenloze verdedigers die de Engelse competitie nog altijd kenmerken. En hij had totaal geen moeite met de hogere snelheid van uitvoering. Met die aan power gekoppelde snelheid is Romelu Lukaku gemaakt voor de Premier League. Hij vindt er veel beter zijn draai dan met de Rode Duivels waar de ruimte veel beperkter is en hij soms onbeholpen oogt. Het maakt van Lukaku niet de meest populaire international. Maar hij gaat resoluut zijn eigen weg en past binnen het voetbal dat José Mourinho predikt. Die werkt liever met een krachtige spits, met een soort buffel, dan met een technisch verfijnde aanvaller. De vraag is alleen hoe Romelu Lukaku met de moordende druk omgaat. De verwachtingen zijn groot, de transferprijs draagt hij als ballast op zijn schouders mee. Hij zal nog meer voetballen in een beladen en geladen sfeer. En in welke mate blijft hij overeind als het even minder loopt? Vindt hij dan de mentale kracht om terug te slaan? Romelu Lukaku staat voor een scharniermoment in zijn loopbaan. De nieuwe elftallen. Zo staat het op de cover van het magazine van deze week, dat een periode van twee weken overbrugt. Volgende week verschijnt Sport/Voetbalmagazine niet, maar de redactie zit niet stil. Er wordt gewerkt aan onze traditionele, 212 pagina's dikke competitiespecial die op 26 juli verschijnt. Het is dé bijbel voor de nieuwe voetbalcompetitie. Veel transferbewegingen vielen er ook de afgelopen weken weer te registreren. Tegen de honderd tot op dit moment. En er zullen er nog volgen. Voetbal blijft ondanks alle verhalen over stabiliteit en continuïteit een eeuwig herbeginnen.