Horst Brackmann moest even van de verrassing bekomen toen zijn zoon Marco hem enthousiast vertelde dat Deniz Undav met zijn Belgische club niet alleen competitieleider was maar ook nog eens topschutter. 'Mijn zoon en Deniz, die nog samen hebben gevoetbald, zijn altijd in contact gebleven', vertelt hij deze week in Sport/Voetbalmagazine in de zoektocht naar de roots van Deniz Undav.

Brackmann is de man die Undav van zijn allereerste clubje, TSV Achim, naar Werder Bremen haalde. Hij weet nog precies waar en wanneer hij de jonge spits voor het eerst aan het werk zag.

'Op een zondagmorgen toen hij op een toernooi met de U12 van Achim tegen ons voetbalde. Ik trainde toen de U12 van Werder. Hij was elf, maar al een echte speler voor de zestien meter. Niet erg groot, maar met een goeie balbehandeling. Een echt straatvoetballertje, een lefgozer die wist waar hij moest lopen zonder dat iemand hem stuurde. Ik heb hem na die wedstrijd aangesproken en gevraagd of hij naar Werder wilde komen.'

In Bremen was Brackmann ook Undavs trainer bij de U12. 'Daarna schoof men hem door naar de U15 en daar besloot men dat hij te klein was om door te groeien bij Werder.'

Geen loper

Thorsten Bolder was bij Bremen als jeugdcoördinator van de U8 tot en met de U15 één van de mensen die mee de beslissing nam. Vandaag is hij blij voor de speler, zegt hij, 'maar destijds hebben we beslist hem niet te houden. Hij was niet van de grootsten, niet kopbalsterk en had wat kilo's te veel. Een beetje dik, zeg maar.'

'We dachten dat hij er niet zou in slagen om nog titularis te zijn in een categorie hoger. Hij was niet de grootste werker op training, lopen was zijn ding niet. Hij scoorde toen ook al, maar niet zo heel veel.'

'Achteraf is het makkelijk oordelen, maar op dat moment kan je moeilijk voorspellen wie het zal maken en wie niet, maar je moet wél keuzes maken. Ik hoorde dat hij achteraf aan zijn lichaam is gaan werken. Dat heeft hem gebracht waar hij nu staat. Knap van hem.'

Belga Image
© Belga Image

Altijd positief

De reddingsboei werd hem toegegooid door SC Weyhe, een kleine club zo'n tien kilometer van Bremen. Daar was Brackmann intussen jeugdtrainer geworden.

Hij is nog altijd verbaasd dat Bremen hem wegstuurde: 'Op zijn leeftijd was hij één van de betere voetballers uit de regio, razend gevaarlijk in het strafschopgebied. Alleen was zijn loopvermogen toen niet zo groot. Vaak zag je hem 80 minuten niet en maakte hij opeens een goal.

'Deniz was een persoonlijkheid op het veld, hij deed zijn eigen ding. Hij was niet alleen een goeie voetballer, maar ook een fijne kerel. Altijd positief ingesteld, goedlachs. Volgens mij weet hij niet eens wat het woord negatief betekent.'

Fijne kerel

Toen Sport/Voetbalmagazine een paar maanden geleden aan Undav vroeg wie bepalend is geweest voor zijn loopbaan, gaf hij de naam van Stefan Gehrke mee: 'Zonder hem had ik hier vandaag waarschijnlijk niet gezeten'.

Gehrke was toen jeugdtrainer bij Havelse en schoof later als hoofdcoach door naar het eerste elftal. Wanneer hij hoort dat Undav zijn naam noemde als de belangrijkste man op zijn voetbaltraject, wordt hij even stil. 'Dat is het mooiste compliment dat je als trainer kan krijgen, en daar ben ik erg blij mee.'

'Naast het veld was hij ook nog eens ein Supertyp. Fijne kerel, met beide voeten op de grond. Ik kan nog altijd niet begrijpen waarom Werder Bremen hem heeft doorgestuurd.'

'Natuurlijk had hij zijn gebreken. De meest ijverige op training was hij ook bij ons niet. En als je hem alleen maar liet lopen, werd snel duidelijk dat dat zijn ding niet was. Maar zodra je hem oefeningen liet doen met de bal, mocht je hem alles vragen, dan was hij heel gedreven en gretig.'

'Kortom: van mij kreeg hij veel vrijheid, en daar kreeg ik veel voor terug. Met mijn opvolger klikte het dan weer niet. Die hamerde op fitheid, statistieken. Dat lag hem niet zo. Vandaag zie je duidelijk dat hij fitter is, maar zijn manier van voetballen is niet veranderd. Het is simpel: scoren kan je of kan je niet.'

Lees de volledige reportage over de roots van Undav deze week in Sport/Voetbalmagazine of in onze Plus-zone.

Horst Brackmann moest even van de verrassing bekomen toen zijn zoon Marco hem enthousiast vertelde dat Deniz Undav met zijn Belgische club niet alleen competitieleider was maar ook nog eens topschutter. 'Mijn zoon en Deniz, die nog samen hebben gevoetbald, zijn altijd in contact gebleven', vertelt hij deze week in Sport/Voetbalmagazine in de zoektocht naar de roots van Deniz Undav.Brackmann is de man die Undav van zijn allereerste clubje, TSV Achim, naar Werder Bremen haalde. Hij weet nog precies waar en wanneer hij de jonge spits voor het eerst aan het werk zag. 'Op een zondagmorgen toen hij op een toernooi met de U12 van Achim tegen ons voetbalde. Ik trainde toen de U12 van Werder. Hij was elf, maar al een echte speler voor de zestien meter. Niet erg groot, maar met een goeie balbehandeling. Een echt straatvoetballertje, een lefgozer die wist waar hij moest lopen zonder dat iemand hem stuurde. Ik heb hem na die wedstrijd aangesproken en gevraagd of hij naar Werder wilde komen.'In Bremen was Brackmann ook Undavs trainer bij de U12. 'Daarna schoof men hem door naar de U15 en daar besloot men dat hij te klein was om door te groeien bij Werder.'Thorsten Bolder was bij Bremen als jeugdcoördinator van de U8 tot en met de U15 één van de mensen die mee de beslissing nam. Vandaag is hij blij voor de speler, zegt hij, 'maar destijds hebben we beslist hem niet te houden. Hij was niet van de grootsten, niet kopbalsterk en had wat kilo's te veel. Een beetje dik, zeg maar.''We dachten dat hij er niet zou in slagen om nog titularis te zijn in een categorie hoger. Hij was niet de grootste werker op training, lopen was zijn ding niet. Hij scoorde toen ook al, maar niet zo heel veel.''Achteraf is het makkelijk oordelen, maar op dat moment kan je moeilijk voorspellen wie het zal maken en wie niet, maar je moet wél keuzes maken. Ik hoorde dat hij achteraf aan zijn lichaam is gaan werken. Dat heeft hem gebracht waar hij nu staat. Knap van hem.'De reddingsboei werd hem toegegooid door SC Weyhe, een kleine club zo'n tien kilometer van Bremen. Daar was Brackmann intussen jeugdtrainer geworden. Hij is nog altijd verbaasd dat Bremen hem wegstuurde: 'Op zijn leeftijd was hij één van de betere voetballers uit de regio, razend gevaarlijk in het strafschopgebied. Alleen was zijn loopvermogen toen niet zo groot. Vaak zag je hem 80 minuten niet en maakte hij opeens een goal.'Deniz was een persoonlijkheid op het veld, hij deed zijn eigen ding. Hij was niet alleen een goeie voetballer, maar ook een fijne kerel. Altijd positief ingesteld, goedlachs. Volgens mij weet hij niet eens wat het woord negatief betekent.' Toen Sport/Voetbalmagazine een paar maanden geleden aan Undav vroeg wie bepalend is geweest voor zijn loopbaan, gaf hij de naam van Stefan Gehrke mee: 'Zonder hem had ik hier vandaag waarschijnlijk niet gezeten'. Gehrke was toen jeugdtrainer bij Havelse en schoof later als hoofdcoach door naar het eerste elftal. Wanneer hij hoort dat Undav zijn naam noemde als de belangrijkste man op zijn voetbaltraject, wordt hij even stil. 'Dat is het mooiste compliment dat je als trainer kan krijgen, en daar ben ik erg blij mee.''Naast het veld was hij ook nog eens ein Supertyp. Fijne kerel, met beide voeten op de grond. Ik kan nog altijd niet begrijpen waarom Werder Bremen hem heeft doorgestuurd.''Natuurlijk had hij zijn gebreken. De meest ijverige op training was hij ook bij ons niet. En als je hem alleen maar liet lopen, werd snel duidelijk dat dat zijn ding niet was. Maar zodra je hem oefeningen liet doen met de bal, mocht je hem alles vragen, dan was hij heel gedreven en gretig.''Kortom: van mij kreeg hij veel vrijheid, en daar kreeg ik veel voor terug. Met mijn opvolger klikte het dan weer niet. Die hamerde op fitheid, statistieken. Dat lag hem niet zo. Vandaag zie je duidelijk dat hij fitter is, maar zijn manier van voetballen is niet veranderd. Het is simpel: scoren kan je of kan je niet.'Lees de volledige reportage over de roots van Undav deze week in Sport/Voetbalmagazine of in onze Plus-zone.