Olivier De Cock (42) voetbalde 25 jaar voor Club Brugge, won er 4 titels, 4 bekers, 5 supercups en werd in die tijd 11 keer geselecteerd voor de Rode Duivels. Na zijn vertrek bij Club Brugge in 2007 speelde hij nog voor Fortuna Düsseldorf, Rot-Weiss Oberhausen, KV Oostende, KSV Roeselare en de West-Vlaamse provincialer SVV Damme.
...

Olivier De Cock (42) voetbalde 25 jaar voor Club Brugge, won er 4 titels, 4 bekers, 5 supercups en werd in die tijd 11 keer geselecteerd voor de Rode Duivels. Na zijn vertrek bij Club Brugge in 2007 speelde hij nog voor Fortuna Düsseldorf, Rot-Weiss Oberhausen, KV Oostende, KSV Roeselare en de West-Vlaamse provincialer SVV Damme. Tot vorige zomer werkte hij in de immobliënsector, maar hij was al een tijdje aan het uitkijken naar een job in het voetbal. In juli begon hij als jeugdtrainer bij KV Oostende (1A) en sinds vorige week is hij ook teammanager van KSV Roeselare (1B). 'Ik blijf de twee combineren, omdat ik vind dat ik in Oostende niet halfweg het seizoen kan weglopen', zegt hij. 'Ik ben er teamtrainer van de U12 en ik bereid die jongens ook voor op 11 tegen 11 volgend seizoen bij de U13. Bovendien weet ik niet wat er na dit seizoen zal gebeuren. Het is voor mij ook een manier om op korte tijd zoveel mogelijk ervaring op te doen op en naast het veld, nadat ik vijf jaar weg was uit her voetbal. Ik blijf ook mijn trainerscursussen volgen. Ik elk geval doe ik het allemaal met heel veel plezier. Meer dan ooit besef ik weer dat voetbal mijn passie is en dat dit is wat ik echt wil doen. Constant met het spelletje bezig zijn, voelt voor mij niet aan als werken.'Hij ondervond dat het als ex-profvoetballer niet gemakkelijk is om een geschikte plaats op de arbeidsmarkt te vinden. 'Het is jammer dat ik destijds het tweede jaar van mijn rechtenstudies niet afmaakte om voluit mijn kans in de A-kern van Club te kunnen gaan', zegt hij. 'Dat is het enige wat mij spijt. Maak ik dat tweede jaar af, dan heb ik een A1-diploma en dat is toch een meerwaarde als je na een lange carrière als profvoetballer weer de arbeidsmarkt op moet. Als je dan 's avonds als jeugdtrainer begint te werken, zoals ik dit seizoen in Oostende, moet je er vier à vijf keer per week om 17 uur zijn. Dat doe ik met plezier, want voor je passie komt het niet op een uur, maar dat is wel moeilijk met een voltijdse job te combineren. Tenzij misschien in het onderwijs. Daarom ben ik nu zo blij dat ik bij SV Roeselare ook overdag aan de slag kan.'