"Achteraf bekeken was mijn eerste wedstrijd, een thuismatch tegen RC Genk, symptomatisch voor de rest van het seizoen", legt Franky Van der Elst uit. "Niet slecht voetballen, maar toch onderuitgaan. Terugkomen van 1-3 naar 3-3 en dat dan niet vasthouden."

"Individuele foutjes bovenop collectieve, nu eens door een gebrek aan ervaring, dan weer door een gebrek aan kwaliteit. Als ik de beelden van onze tegengoals bekijk, zijn die soms zeer pijnlijk. We hebben goeie momenten gehad, ook nog in de degradatieduels tegen Westerlo, maar we hebben dat nooit kunnen vasthouden."

"Zowel in de heenronde als in de terugronde haalden we op een bepaald moment 8 op 15 en dan denk je: het kan, we gaan de kloof dichten. Maar vervolgens slaag je daar nooit echt in. Het is een heel moeilijk seizoen geweest, ook door blessures, beslissingen van de scheidsrechter, enzovoort."

Gebrek aan rust op het middenveld

Volgens Van der Elst schoot de samenstelling van de Truiense kern ook wat tekort. "Vorig seizoen hebben ze het behoud afgedwongen met 20 gemaakte goals. Er is gedacht: we gaan offensief wat bij halen, en het lukt wel. Niet dus. We misten op het veld een rustpunt, iemand die een bal kon bijhouden. Nu was het altijd in de omschakeling, en dat hou je geen 90 minuten vol."

"Je slikte veel goals, maar was dat altijd de schuld van de verdediging? Als alle ballen snel terugkomen, kom je onder druk. Wel bleek, als we wat ruimte weggaven, zoals tegen Westerlo, dat we kwetsbaar waren. Die dingen moeten we nu meenemen. Ik klink nu wel heel negatief - dat is de ontgoocheling die ik nog moet verwerken - maar bij een ploeg die degradeert lopen wel veel dingen fout."

Ook bij de trainer, of niet? "De schuld voor de degradatie neem ik alleszins niet op mij. Er waren al problemen voor ik er was, de samenwerking was niet altijd makkelijk. Die problemen hebben we niet kunnen oplossen, dat is een terechte vaststelling. Maar in tweede klasse was ik wél een winnende coach", aldus een strijdvaardige Van der Elst. (PTK)

"Achteraf bekeken was mijn eerste wedstrijd, een thuismatch tegen RC Genk, symptomatisch voor de rest van het seizoen", legt Franky Van der Elst uit. "Niet slecht voetballen, maar toch onderuitgaan. Terugkomen van 1-3 naar 3-3 en dat dan niet vasthouden." "Individuele foutjes bovenop collectieve, nu eens door een gebrek aan ervaring, dan weer door een gebrek aan kwaliteit. Als ik de beelden van onze tegengoals bekijk, zijn die soms zeer pijnlijk. We hebben goeie momenten gehad, ook nog in de degradatieduels tegen Westerlo, maar we hebben dat nooit kunnen vasthouden." "Zowel in de heenronde als in de terugronde haalden we op een bepaald moment 8 op 15 en dan denk je: het kan, we gaan de kloof dichten. Maar vervolgens slaag je daar nooit echt in. Het is een heel moeilijk seizoen geweest, ook door blessures, beslissingen van de scheidsrechter, enzovoort."Gebrek aan rust op het middenveldVolgens Van der Elst schoot de samenstelling van de Truiense kern ook wat tekort. "Vorig seizoen hebben ze het behoud afgedwongen met 20 gemaakte goals. Er is gedacht: we gaan offensief wat bij halen, en het lukt wel. Niet dus. We misten op het veld een rustpunt, iemand die een bal kon bijhouden. Nu was het altijd in de omschakeling, en dat hou je geen 90 minuten vol." "Je slikte veel goals, maar was dat altijd de schuld van de verdediging? Als alle ballen snel terugkomen, kom je onder druk. Wel bleek, als we wat ruimte weggaven, zoals tegen Westerlo, dat we kwetsbaar waren. Die dingen moeten we nu meenemen. Ik klink nu wel heel negatief - dat is de ontgoocheling die ik nog moet verwerken - maar bij een ploeg die degradeert lopen wel veel dingen fout."Ook bij de trainer, of niet? "De schuld voor de degradatie neem ik alleszins niet op mij. Er waren al problemen voor ik er was, de samenwerking was niet altijd makkelijk. Die problemen hebben we niet kunnen oplossen, dat is een terechte vaststelling. Maar in tweede klasse was ik wél een winnende coach", aldus een strijdvaardige Van der Elst. (PTK)