Uitgerekend Jesper Jörgensen zette Club Brugge bij Waasland-Beveren rond het uur op een geruststellende 0-2. 'Jörgensen dient Garrido van antwoord', titelde 's anderendaags een krant. Alsof de Spanjaard alleen verantwoordelijk was voor de moeilijke zomer van de één jaar geleden aangeworven en nu al opzijgeschoven Deen.

De waarheid is genuanceerder. Jörgensen past niet in het combinatievoetbal dat de Spanjaard voor ogen heeft: dat krijg je als je twee coaches naeen haalt die het tactisch anders zien, en je de ene coach wél en de andere amper transferbevoegdheden geeft.

Maar had Club Garrido laten doen, dan had de Deen al vroeger dan zondagavond de neus aan het venster kunnen steken. Toen bij de competitiestart de problemen op het middenveld opdoken (schorsing van Simons, blessures van Vázquez en Blondel) wilde Garrido Jörgensen al een kans geven. Maar eerst diens manager en daarna de directie van Club wilden dat liever niet: hij zou toch weggaan.

Dat gebeurde niet, zodat hij plots weer inzetbaar was. Het antwoord in Beveren was dus genuanceerd.

Gudjohnsen

Minder genuanceerd was de houding van de coach om Eidur Gudjohnsen uit de wedstrijdkern te laten. Sportief was dat te verantwoorden. Tot de IJslander beslist om er nog eens helemaal voor te gaan en zich te verzorgen, hoort hij niet op het scheidsrechtersblad.

In negen maanden Club Brugge kon Gudjohnsen op geen enkel moment en op geen enkele positie rechtvaardigen dat zoveel aandacht naar hem gaat. Daarmee gaat Garrido wel in tegen zijn technisch directeur, Arnar Gretarsson, landgenoot van Eidur en ook een beetje pleitbezorger voor diens komst.

Anderzijds was het ook Gretarsson die pleitte voor het nieuwe contract van de Spaanse trainer, maar tijdens de transferperiode werd de hechte band losser door meningsverschillen over de te volgen keuzes. Vraag is hoe die band zich de komende maanden ontwikkelt. Isoleert Garrido zich binnen Club, of zorgt hij dat zijn TD geïsoleerd raakt? Of vinden beide voetbaldieren, die allebei leergeld betalen in hun ontwikkeling binnen hun nieuwe job, elkaar terug?

Fatai en Sobota

Aanvallend haalde Club er in extremis twee nieuwe mensen bij. Ook voor kenners ter plaatse is de Nigeriaan Kehinde Fatai, in Roemenië gehaald, een nobele onbekende. Sinds het Europese debacle tegen Wroclaw geniet Waldemar Sobota (26) meer bekendheid.

Club vertelde er gauw bij dat het Sobota al voor de onderlinge Europese duels volgde. In november 2002 flirtte Anderlecht met de Europese uitschakeling tegen het Noorse Stabaek. Daar wervelde toen ene Christian Wilhelmsson op rechts. Acht maanden later voetbalde de Zweed in het Park.

Sobota is een laatbloeier. Tot 2010 was hij ook in Polen een nobele onbekende, maar toen hij in de derde en tweede klasse veel scoorde, gaf het Silesische Slask Wroclaw hem het voordeel van de twijfel.

Tom De Sutter, in Beveren zeer ongelukkig over de aanvoer, zal blij zijn met een ploegmaat die niet aast op eigen succes. Dat blijkt uit zijn doelpuntenproductie in de Poolse Ekstraklasa: twee keer twee en één keer vijf goals. Geen speler voor de combinatie, maar eentje die in de diepte moet worden aangespeeld. Inmiddels is hij ook international, met een mooie goal tegen Denemarken.

Uitgerekend Jesper Jörgensen zette Club Brugge bij Waasland-Beveren rond het uur op een geruststellende 0-2. 'Jörgensen dient Garrido van antwoord', titelde 's anderendaags een krant. Alsof de Spanjaard alleen verantwoordelijk was voor de moeilijke zomer van de één jaar geleden aangeworven en nu al opzijgeschoven Deen.De waarheid is genuanceerder. Jörgensen past niet in het combinatievoetbal dat de Spanjaard voor ogen heeft: dat krijg je als je twee coaches naeen haalt die het tactisch anders zien, en je de ene coach wél en de andere amper transferbevoegdheden geeft. Maar had Club Garrido laten doen, dan had de Deen al vroeger dan zondagavond de neus aan het venster kunnen steken. Toen bij de competitiestart de problemen op het middenveld opdoken (schorsing van Simons, blessures van Vázquez en Blondel) wilde Garrido Jörgensen al een kans geven. Maar eerst diens manager en daarna de directie van Club wilden dat liever niet: hij zou toch weggaan. Dat gebeurde niet, zodat hij plots weer inzetbaar was. Het antwoord in Beveren was dus genuanceerd.GudjohnsenMinder genuanceerd was de houding van de coach om Eidur Gudjohnsen uit de wedstrijdkern te laten. Sportief was dat te verantwoorden. Tot de IJslander beslist om er nog eens helemaal voor te gaan en zich te verzorgen, hoort hij niet op het scheidsrechtersblad. In negen maanden Club Brugge kon Gudjohnsen op geen enkel moment en op geen enkele positie rechtvaardigen dat zoveel aandacht naar hem gaat. Daarmee gaat Garrido wel in tegen zijn technisch directeur, Arnar Gretarsson, landgenoot van Eidur en ook een beetje pleitbezorger voor diens komst. Anderzijds was het ook Gretarsson die pleitte voor het nieuwe contract van de Spaanse trainer, maar tijdens de transferperiode werd de hechte band losser door meningsverschillen over de te volgen keuzes. Vraag is hoe die band zich de komende maanden ontwikkelt. Isoleert Garrido zich binnen Club, of zorgt hij dat zijn TD geïsoleerd raakt? Of vinden beide voetbaldieren, die allebei leergeld betalen in hun ontwikkeling binnen hun nieuwe job, elkaar terug?Fatai en SobotaAanvallend haalde Club er in extremis twee nieuwe mensen bij. Ook voor kenners ter plaatse is de Nigeriaan Kehinde Fatai, in Roemenië gehaald, een nobele onbekende. Sinds het Europese debacle tegen Wroclaw geniet Waldemar Sobota (26) meer bekendheid. Club vertelde er gauw bij dat het Sobota al voor de onderlinge Europese duels volgde. In november 2002 flirtte Anderlecht met de Europese uitschakeling tegen het Noorse Stabaek. Daar wervelde toen ene Christian Wilhelmsson op rechts. Acht maanden later voetbalde de Zweed in het Park. Sobota is een laatbloeier. Tot 2010 was hij ook in Polen een nobele onbekende, maar toen hij in de derde en tweede klasse veel scoorde, gaf het Silesische Slask Wroclaw hem het voordeel van de twijfel.Tom De Sutter, in Beveren zeer ongelukkig over de aanvoer, zal blij zijn met een ploegmaat die niet aast op eigen succes. Dat blijkt uit zijn doelpuntenproductie in de Poolse Ekstraklasa: twee keer twee en één keer vijf goals. Geen speler voor de combinatie, maar eentje die in de diepte moet worden aangespeeld. Inmiddels is hij ook international, met een mooie goal tegen Denemarken.