Dion Cools was nog Belgisch jeugdinternational, maar koos drie jaar geleden voor Maleisië, het lan d van zijn moeder waar hij ook geboren is. Ondertussen heeft de rechtsachter van Zulte Waregem al vier caps op zijn naam, deze week komen er daar twee bij. 'Het is eens iets anders, hé', vertelt Cools aan de Krant van West-Vlaanderen. 'Het is een heel andere wereld waarin ik dan beland. De voeding alleen al: noedels en zo. Of ik er intussen word beschouwd als de ster van het elftal? Nee, eerder als de Europeaan die al Champions League heeft gespeeld. Ze verwachten dat ik de ploeg met mijn ervaring stuur, daarom speel ik er ook centraal en niet op de rechterflank zoals hier. Ik wil in elk geval helpen om Maleisië op de kaart te zetten op voetbalgebied. Maar er zit ook veel druk op. Dat ondervond ik al in december, na de 4-1-nederlaag tegen Indonesië werd ik meteen helemaal afgemaakt. Door de Indonesiërs nog wel, die vonden meteen dat al hun spelers ook in Europa thuishoorden.'

'Aanvankelijk had ik wel wat schrik om daar te gaan voetballen. Hoe zou ik, toch een buitenstaander, daar ontvangen worden? Spreken ze wel Engels? Tot mijn veertiende ging ik zowat om de twee jaar naar Maleisië om er familie te bezoeken. Maar daarna lukte dat door school en voetbal niet meer. Ze wilden mij nochtans al sinds mijn 18de, toen ik nog bij OHL speelde, bij de nationale ploeg. Maar ik speelde tot de U-21 met België en hoopte tot het EK voor beloften in 2019 op een doorbraak bij de Rode Duivels. Maar die kwam er niet. Een jaartje later heb ik dan gekozen voor Maleisië. Een telefoontje van de kroonprins van Johor, een deelstaat, overtuigde mij. Elke provincie in Maleisië heeft een eigen koning. En het koningschap van het land zelf wordt om de zoveel jaar doorgegeven van provincie tot provincie. Je moet dat maar eens opzoeken.'

Lees het volledige interview met Dion Cools die het ook nog over Club Brugge, Midtjylland, Zulte Waregem en uitgebreider over Maleisië heeft, op KW.be.

Dion Cools was nog Belgisch jeugdinternational, maar koos drie jaar geleden voor Maleisië, het lan d van zijn moeder waar hij ook geboren is. Ondertussen heeft de rechtsachter van Zulte Waregem al vier caps op zijn naam, deze week komen er daar twee bij. 'Het is eens iets anders, hé', vertelt Cools aan de Krant van West-Vlaanderen. 'Het is een heel andere wereld waarin ik dan beland. De voeding alleen al: noedels en zo. Of ik er intussen word beschouwd als de ster van het elftal? Nee, eerder als de Europeaan die al Champions League heeft gespeeld. Ze verwachten dat ik de ploeg met mijn ervaring stuur, daarom speel ik er ook centraal en niet op de rechterflank zoals hier. Ik wil in elk geval helpen om Maleisië op de kaart te zetten op voetbalgebied. Maar er zit ook veel druk op. Dat ondervond ik al in december, na de 4-1-nederlaag tegen Indonesië werd ik meteen helemaal afgemaakt. Door de Indonesiërs nog wel, die vonden meteen dat al hun spelers ook in Europa thuishoorden.''Aanvankelijk had ik wel wat schrik om daar te gaan voetballen. Hoe zou ik, toch een buitenstaander, daar ontvangen worden? Spreken ze wel Engels? Tot mijn veertiende ging ik zowat om de twee jaar naar Maleisië om er familie te bezoeken. Maar daarna lukte dat door school en voetbal niet meer. Ze wilden mij nochtans al sinds mijn 18de, toen ik nog bij OHL speelde, bij de nationale ploeg. Maar ik speelde tot de U-21 met België en hoopte tot het EK voor beloften in 2019 op een doorbraak bij de Rode Duivels. Maar die kwam er niet. Een jaartje later heb ik dan gekozen voor Maleisië. Een telefoontje van de kroonprins van Johor, een deelstaat, overtuigde mij. Elke provincie in Maleisië heeft een eigen koning. En het koningschap van het land zelf wordt om de zoveel jaar doorgegeven van provincie tot provincie. Je moet dat maar eens opzoeken.'Lees het volledige interview met Dion Cools die het ook nog over Club Brugge, Midtjylland, Zulte Waregem en uitgebreider over Maleisië heeft, op KW.be.