Op de vraag wat hem aan AA Gent verrast had, antwoordde Standardcoach José Riga vrijdag na de nederlaag van zijn team: "Niets. Wat me wel verrast heeft, was de zwakte en het gebrek aan scherpte bij mijn team. Gent was zo sterk als ik verwachtte, Standard niet." Van al het goeds dat de voorbije twee weken over Standard werd gezegd en geschreven, bleef niets over. Geen scherpte, slap in duels, en in totaal maar een kwartier dreiging, tussen de tweede Gentse goal en de omgezette penalty. Meer hadden de Rouches hun fans vrijdagavond niet te bieden. In de eerste helft dwong de thuisploeg geen enkele kans af en kwam ze niet verder dan een paar afgeblokte voorzetten, na de aansluitingstreffer kon Standard evenmin dreigen. Een speler als Eyong Enoh, tegen Anderlecht uitblinkend, kwam vrijdag voor het eerst in beeld toen hij bij zijn vervanging van het veld stapte.

Indrukwekkend was het daarentegen wel hoe scherp, goed georganiseerd en intelligent voetballend Gent zich op Sclessin presenteerde. Bijna als een... euh...we zouden bijna titelkandidaat zeggen, ware het niet dat Genttrainer Hein Vanhaezebrouck na de zege iedereen bij de les hield en er nog eens op wees dat alleen de derde plaats telde voor zijn team. Dat is dan weer genoteerd.

Intelligente voetballers

Geen enkel ogenblik miste Gent op het veld zijn nieuwe sterspeler Moses Simon, onvoldoende fit bevonden. Het hervond wel Nicklas Pedersen die na negen maand blessureleed toonde wat voor een heerlijke voetballer hij wel is, één van de beste spitsen in de Jupiler Pro League. De onuitgegegeven combinatie tussen de twee opgeschoten centrale spitsen Pedersen en Laurent Depoitre (wat blijft die moeiteloos op een ongemeen hoog niveau presteren, al heel het seizoen) werkte wonderwel, alsof ze al jaren samenspeelden vonden ze mekaar met de ogen dicht. Nog eens het bewijs dat intelligente voetballers altijd mekaar vinden.

Niet alleen Pedersen en Depoitre blonken vrijdag uit, het hele bezoekende team verdient een compliment. De andere aanvallende spelers speelden knap tussen de linies, Sven Kums verdeelde knap het spel en de verdedigers dekten de gevaarlijke thuisaanvallers Igor De Camargo en Imoh Ezekiel zo kort dat die geen halve seconde vrijheid kregen en amper in beeld kwamen. Wat een contrast met de slordige dekking waarmee de thuisverdedigers zich niet van hun voornaamste taak kweten.

Boemerang

Als Gent zijn prestatie van vrijdag nog een paar keer bevestigt de komende weken, vallen de Gentse Feesten dit jaar twee maanden vroeger dan gewoonlijk. Alleen is tot nu geen enkel team in play-off één er in geslaagd om een paar keer naeen een topprestatie aan een resultaat te koppelen. Voor hetzelfde geld gaat Gent komende week ondanks alle jubel in dit stukje compleet de mist in.

Daarom is de tip: wacht tot minstens halfweg de play-offs om de eerste conclusies te trekken. Voor u het weet, komen ze anders als een boemerang terug in het gezicht.

Op de vraag wat hem aan AA Gent verrast had, antwoordde Standardcoach José Riga vrijdag na de nederlaag van zijn team: "Niets. Wat me wel verrast heeft, was de zwakte en het gebrek aan scherpte bij mijn team. Gent was zo sterk als ik verwachtte, Standard niet." Van al het goeds dat de voorbije twee weken over Standard werd gezegd en geschreven, bleef niets over. Geen scherpte, slap in duels, en in totaal maar een kwartier dreiging, tussen de tweede Gentse goal en de omgezette penalty. Meer hadden de Rouches hun fans vrijdagavond niet te bieden. In de eerste helft dwong de thuisploeg geen enkele kans af en kwam ze niet verder dan een paar afgeblokte voorzetten, na de aansluitingstreffer kon Standard evenmin dreigen. Een speler als Eyong Enoh, tegen Anderlecht uitblinkend, kwam vrijdag voor het eerst in beeld toen hij bij zijn vervanging van het veld stapte.Indrukwekkend was het daarentegen wel hoe scherp, goed georganiseerd en intelligent voetballend Gent zich op Sclessin presenteerde. Bijna als een... euh...we zouden bijna titelkandidaat zeggen, ware het niet dat Genttrainer Hein Vanhaezebrouck na de zege iedereen bij de les hield en er nog eens op wees dat alleen de derde plaats telde voor zijn team. Dat is dan weer genoteerd.Geen enkel ogenblik miste Gent op het veld zijn nieuwe sterspeler Moses Simon, onvoldoende fit bevonden. Het hervond wel Nicklas Pedersen die na negen maand blessureleed toonde wat voor een heerlijke voetballer hij wel is, één van de beste spitsen in de Jupiler Pro League. De onuitgegegeven combinatie tussen de twee opgeschoten centrale spitsen Pedersen en Laurent Depoitre (wat blijft die moeiteloos op een ongemeen hoog niveau presteren, al heel het seizoen) werkte wonderwel, alsof ze al jaren samenspeelden vonden ze mekaar met de ogen dicht. Nog eens het bewijs dat intelligente voetballers altijd mekaar vinden.Niet alleen Pedersen en Depoitre blonken vrijdag uit, het hele bezoekende team verdient een compliment. De andere aanvallende spelers speelden knap tussen de linies, Sven Kums verdeelde knap het spel en de verdedigers dekten de gevaarlijke thuisaanvallers Igor De Camargo en Imoh Ezekiel zo kort dat die geen halve seconde vrijheid kregen en amper in beeld kwamen. Wat een contrast met de slordige dekking waarmee de thuisverdedigers zich niet van hun voornaamste taak kweten.Als Gent zijn prestatie van vrijdag nog een paar keer bevestigt de komende weken, vallen de Gentse Feesten dit jaar twee maanden vroeger dan gewoonlijk. Alleen is tot nu geen enkel team in play-off één er in geslaagd om een paar keer naeen een topprestatie aan een resultaat te koppelen. Voor hetzelfde geld gaat Gent komende week ondanks alle jubel in dit stukje compleet de mist in.Daarom is de tip: wacht tot minstens halfweg de play-offs om de eerste conclusies te trekken. Voor u het weet, komen ze anders als een boemerang terug in het gezicht.