Gunter Jacob was de zesde technisch directeur van RC Genk in tien jaar. Afgelopen vrijdag al lichtte hij de club in dat hij opstapt. Hij hield het veertig maanden - een dikke drie jaar - vol. Ariël Jacobs, Willy Reynders, Sef Vergoossen, Herman Vermeulen en Frankie Vercauteren waren sneller weg.

Na het onverwachte vertrek van Vercauteren naar Al Jazira in augustus 2011 introduceerde Jacob zichzelf als zijn opvolger bij algemeen directeur Dirk Degraen. Na een inloopperiode van vier maanden stelde RC Genk hem in januari 2012 tijdens de winterstage in Turkije officieel voor.

Jacob en Degraen zouden er nooit in slagen de Genkse harten te veroveren. Hun transfers lagen vaak onder vuur, hun cynisme beroofde de club van haar sympathieke kantje en de beloofde aansluiting met de top bleef uit. De sportieve resultaten stonden niet in verhouding tot de zware financiële inspanningen. De voorbije vijf jaar werd van alle nieuwkomers alleen Kalidou Koulibaly met winst van de hand gedaan.

Verweesd zonder Degraen

BELGA
© BELGA

In mei 2014 werd een einde werd gemaakt aan de samenwerking met Degraen. Dat Jacob hem op zijn afscheidspersconferentie stilzwijgend zijn steun kwam betuigen, was opmerkelijk. Een op elkaar ingespeeld duo was uit elkaar getrokken. Jacob bleef verweesd achter, niets zou van dan af nog hetzelfde zijn.

In de tribunes van de Cristal Arena keerde de rust niet weer. Supporters bleven om het ontslag van Jacob vragen. Tijdens een gesprek met een delegatie van de harde kern, waarvan ruim de helft met een stadionverbod, moest hij zich hun bemoeienissen met de zoektocht naar een nieuwe trainer en de opstelling van de ploeg laten welgevallen. Hij knapte erop af.

Weerstand tegen verruiming

Toen Patrick Janssens in augustus 2014 Degraen opvolgde als algemeen directeur, trof hij een ontredderde club aan. Een club met nog weinig collegialiteit in de raad van bestuur. Met weinig voetbalknowhow ook. Een eerste poging om de sportieve commissie te verruimen stuitte nog op te veel weerstand. Ook bij Jacob.

In oktober 2014 kwam die verruiming er toch. Niet alleen moest Jacob voortaan de aanwezigheid van hoofdscout Roland Janssen en de ex-spelers Koen Daerden en Dimitri De Condé dulden, ook Alex McLeish kreeg stevige inspraak. De hoofdcoach, tot dan als een passant beschouwd, werd voortaan een sleutelfiguur in het Genkse sportieve beleid.

Goesting weg

Jacob werd geprezen om zijn kennersoog. Janssens echter zag ook een manco: te veel was bij de aanwerving van spelers eenzijdig naar voetbaltechnische kwaliteiten gekeken. Niemand die zich afvroeg of zo'n speler ook karakterieel paste bij de Genk. Tornike Okriashvili heette een 'opportuniteit' te zijn, maar bezorgde Genk vooral imagoschade. Jacob moest de brokken lijmen, de achterban vervreemdde van de ploeg.

Jacob en Degraen hadden lak aan de kritiek. Dat voetbal een zaak van leven of dood is voor vele supporters: so what? Janssens zag een technisch directeur die zich afsloot van zijn empathische kant. Die moeilijk tot zich liet doordringen. Die koketteerde met zijn soms puberale gedrag. Jacob van zijn kant aardde niet in de nodeloos grote sportieve commissie, met ook nog eens te veel voetbalonkundige bestuursleden. De onwerkbaarheid stoorde hem, zijn goesting verdween. Steeds vaker beklaagde hij het zich niet samen met Degraen te zijn opgestapt.

Nieuws stil houden

Jacob bracht Janssens vrijdag op de hoogte, nog tijdens de stage in Turkije. Een gesprek in het weekend met voorzitter Herbert Houben bracht hem niet op andere gedachten. Op zijn verzoek hield de club het nieuws stil tot dinsdag, wanneer hij de spelers voor de eerste training na de stage zelf wilde inlichten. Dan pas mocht het nieuws naar buiten. Genk gaat nu op zoek naar een opvolger. Jacob zelf, rustig en opgelucht na zijn beslissing, houdt niets achter de hand.

Gunter Jacob was de zesde technisch directeur van RC Genk in tien jaar. Afgelopen vrijdag al lichtte hij de club in dat hij opstapt. Hij hield het veertig maanden - een dikke drie jaar - vol. Ariël Jacobs, Willy Reynders, Sef Vergoossen, Herman Vermeulen en Frankie Vercauteren waren sneller weg.Na het onverwachte vertrek van Vercauteren naar Al Jazira in augustus 2011 introduceerde Jacob zichzelf als zijn opvolger bij algemeen directeur Dirk Degraen. Na een inloopperiode van vier maanden stelde RC Genk hem in januari 2012 tijdens de winterstage in Turkije officieel voor.Jacob en Degraen zouden er nooit in slagen de Genkse harten te veroveren. Hun transfers lagen vaak onder vuur, hun cynisme beroofde de club van haar sympathieke kantje en de beloofde aansluiting met de top bleef uit. De sportieve resultaten stonden niet in verhouding tot de zware financiële inspanningen. De voorbije vijf jaar werd van alle nieuwkomers alleen Kalidou Koulibaly met winst van de hand gedaan.Toen Patrick Janssens in augustus 2014 Degraen opvolgde als algemeen directeur, trof hij een ontredderde club aan. Een club met nog weinig collegialiteit in de raad van bestuur. Met weinig voetbalknowhow ook. Een eerste poging om de sportieve commissie te verruimen stuitte nog op te veel weerstand. Ook bij Jacob.In oktober 2014 kwam die verruiming er toch. Niet alleen moest Jacob voortaan de aanwezigheid van hoofdscout Roland Janssen en de ex-spelers Koen Daerden en Dimitri De Condé dulden, ook Alex McLeish kreeg stevige inspraak. De hoofdcoach, tot dan als een passant beschouwd, werd voortaan een sleutelfiguur in het Genkse sportieve beleid.Jacob werd geprezen om zijn kennersoog. Janssens echter zag ook een manco: te veel was bij de aanwerving van spelers eenzijdig naar voetbaltechnische kwaliteiten gekeken. Niemand die zich afvroeg of zo'n speler ook karakterieel paste bij de Genk. Tornike Okriashvili heette een 'opportuniteit' te zijn, maar bezorgde Genk vooral imagoschade. Jacob moest de brokken lijmen, de achterban vervreemdde van de ploeg.Jacob en Degraen hadden lak aan de kritiek. Dat voetbal een zaak van leven of dood is voor vele supporters: so what? Janssens zag een technisch directeur die zich afsloot van zijn empathische kant. Die moeilijk tot zich liet doordringen. Die koketteerde met zijn soms puberale gedrag. Jacob van zijn kant aardde niet in de nodeloos grote sportieve commissie, met ook nog eens te veel voetbalonkundige bestuursleden. De onwerkbaarheid stoorde hem, zijn goesting verdween. Steeds vaker beklaagde hij het zich niet samen met Degraen te zijn opgestapt.Jacob bracht Janssens vrijdag op de hoogte, nog tijdens de stage in Turkije. Een gesprek in het weekend met voorzitter Herbert Houben bracht hem niet op andere gedachten. Op zijn verzoek hield de club het nieuws stil tot dinsdag, wanneer hij de spelers voor de eerste training na de stage zelf wilde inlichten. Dan pas mocht het nieuws naar buiten. Genk gaat nu op zoek naar een opvolger. Jacob zelf, rustig en opgelucht na zijn beslissing, houdt niets achter de hand.