Haar eerste minuten in het shirt van de nationale ploeg speelde ze toen ze zeventien jaar en elf maanden was. En ze lacht even vlot als ze dribbelt. Geen wonder dus dat Hannah Eurlings een zekere Eden Hazard noemt als een van haar voorbeelden. Dezelfde liefde voor voetbal dat je kippenvel bezorgt, dezelfde honger naar de bal en dezelfde goesting om het publiek te laten genieten: gelijkenissen genoeg dus tussen de kapitein van de Rode Duivels en de nieuwe sensatie van de Red Flames. Op haar negentiende is de nummer 9 van OHL, de club die de hiërarchie in de Super League op haar kop zet, volop bezig om haar weg te banen door het boomende Belgische vrouwenvoetbal.
...

Haar eerste minuten in het shirt van de nationale ploeg speelde ze toen ze zeventien jaar en elf maanden was. En ze lacht even vlot als ze dribbelt. Geen wonder dus dat Hannah Eurlings een zekere Eden Hazard noemt als een van haar voorbeelden. Dezelfde liefde voor voetbal dat je kippenvel bezorgt, dezelfde honger naar de bal en dezelfde goesting om het publiek te laten genieten: gelijkenissen genoeg dus tussen de kapitein van de Rode Duivels en de nieuwe sensatie van de Red Flames. Op haar negentiende is de nummer 9 van OHL, de club die de hiërarchie in de Super League op haar kop zet, volop bezig om haar weg te banen door het boomende Belgische vrouwenvoetbal. Ze beweren dat ze veeleisend is, maar naar eigen zeggen is ze dat vooral voor zichzelf. Voor een jonge vrouw die nog niet zolang geleden nog adolescent was, legt ze een verrassende maturiteit aan de dag. 'Ik wil zeker niet opscheppen, maar ik weet dat ik talent heb met de bal aan de voet. Dat is misschien mijn enige échte talent, want ik ben niet de ijverigste studente aangezien ik me voor honderd procent op het voetbal focus... ( lacht) Ik weet dat je hard moet werken opdat het vruchten afwerpt', zegt ze met een echte winnaarsmentaliteit. Die uit zich zelfs tijdens een spelletje Rummikub, want ze haat verliezen. En zo koerste ze in haar kindertijd tegen haar twee zussen om te zien wie het snelste met de fiets thuis geraakte. Het is een kwaliteit die perfect past bij de doelstellingen die de nationale vrouwenploeg de laatste jaren voor ogen heeft. Net als Amber Tysiak, de leidster van de jonge en talentvolle Leuvense garde, is de felle Antwerpse op haar beurt bezig om zich een vaste stek te verwerven in de keurgroep van bondscoach Ives Serneels. De aanvalster speelde bij de jeugd systematisch in een hogere leeftijdscategorie, kwam nog voor ze meerderjarig werd in de A-kern terecht en deed er amper een jaartje over om het vertrouwen van Serneels te winnen. Tijdens de meest recente cluster van interlands, in november 2021, maakte ze drie doelpunten en gaf ze twee assists. Na de wedstrijd tegen Polen, heel belangrijk met het oog op kwalificatie voor het WK in 2023, werd ze uitgeroepen tot Flame of the Game. Ze is niet langer slechts de toekomst van de nationale ploeg, ze is ook het heden. Op haar vijfde begon Hannah te voetballen. Ze doorkruiste de provincie Antwerpen en kwam terecht bij Lierse, vooraleer ze op haar veertiende naar de Topsportschool in Leuven trok. Van zodra ze zestien kaarsjes had uitgeblazen, werd ze opgenomen in de eerste ploeg van OH Leuven. Daar kende ze in haar eerste seizoen (2019/20) de nodige tegenslag: het seizoen werd voortijdig stopgezet wegens de uitbraak van corona en de Vlaams-Brabantse club behaalde slechts één schamel puntje. 'Mentaal was dat heel zwaar', herinnert Eurlings zich. 'We verloren met 5-0, 7-1... Maar ondanks mijn jonge leeftijd was ik samen met Zenia Mertens een van de leidsters van de ploeg. We waren nog adolescenten, maar we voelden wel dat we al tot de meest getalenteerden behoorden. Daardoor besefte ik ook dat het voor mij persoonlijk wel goed zou komen.' Haar tweede seizoen 'bij de groten' schenkt haar veel meer voldoening, met een tweede plaats in het eindklassement, na kampioen Anderlecht. Ze stapelt de goals en de assists op. Het brede publiek ontdekt haar pure talent tijdens de tv-uitzendingen van de competitiewedstrijden. 'Ze is echt een polyvalente speelster', zegt Lola Wajnblum, haar ploeggenote bij OH Leuven. 'Met haar snelheid kan ze in de diepte gaan, maar door het feit dat ze goed de bal kan bijhouden, is ze ook een ideale targetvrouw. En dan hebben we het nog niet over haar techniek en haar afwerking. Ze is een typische nummer 9, ze staat altijd op het juiste moment op de juiste plaats. Zelfs in de periode dat OHL het lastig had, zag je dat ze een goeie trap in de voeten had en dat ze een van de meisjes was die het meeste scoorden', analyseert de oud-speelster van Standard. Ze heeft de uitdagende dribbel van een flankspeelster, weet als diepe sits haar lichaam goed te gebruiken in de duels en speelt soms zelfs een rij lager als nummer 10. Eurlings zelf heeft alleszins een voorkeur voor het centrum. En ze wil altijd de bal hebben. 'Als ik de bal niet heb, ga ik die ophalen, zelfs heel laag. Soms een beetje té laag waarschijnlijk', geeft Eurlings toe, die zich veeleer als een 9,5 ziet, die ook gevaar kan creëren voor haar ploeggenotes. Dat ze ongeveer dubbel zoveel assists geeft als doelpunten maakt, lijkt dat te bevestigen. Wat haar positie op het veld ook is, als de progressiecurve van Eurlings zo de hoogte blijft ingaan, ligt haar toekomst in het buitenland, ook al heeft ze nog een contract tot 2024 bij OH Leuven (een zeldzaamheid in België!). Voor haar is dat prima, want ze droomt ervan om topwedstrijden te spelen in Engeland of Spanje. In de vriendschappelijke wedstrijd in de bakoven van Alcorcón in juni vorig jaar (3-0-verlies) mocht ze al eens proeven van de geneugten van het tikitaka, dat volgens haar 'mooi en vloeiend' was. Is Eurlings arrogant? Helemaal niet. Wel zelfverzekerd, en ze heeft geen schrik. Niet wanneer ze een tegenstandster passeert zonder met de ogen te knipperen, en evenmin wanneer het moment daar was om haar studies lichamelijke opvoeding stop te zetten en zich voluit op het voetbal te concentreren. Momenteel volgt ze nog een onlinecursus sportmanagement. 'Voetbal is haar grootste troef', zegt Wajnblum enthousiast. 'Ze steekt zich niet weg, dat is wat haar totaal onvoorspelbaar maakt.' Het is tekenend voor de nieuwe generatie, die begrijpt dat de poorten van het professioneel voetbal niet meer zo vergrendeld zijn als ze vroeger waren en die keuzes maakt om die ambities waar te maken. 2022 zou voor Hannah Eurlings weleens het jaar kunnen worden waarin alles verandert. Er is het vooruitzicht op play-off 1 en in geval de landstitel behaald wordt, mag ze proeven van de Champions League. Verder is er ook het EK, waar de Red Flames moeten proberen om een ticket af te dwingen voor het WK in 2023. Maar Eurlings wil dat sowieso 'stapje per stapje' doen. En met de glimlach, uiteraard.