De Red Flames hebben zich net geplaatst voor het EK. Denk je nu niet dat je het beste gaat missen?
...

De Red Flames hebben zich net geplaatst voor het EK. Denk je nu niet dat je het beste gaat missen? 'Ja, maar die kwalificatie was een mooie manier om dit avontuur af te sluiten. Het was natuurlijk niet hetzelfde zonder publiek, maar ik heb veel nagedacht over die beslissing, die ik vooral genomen heb voor mijn knieën. Er zat gewoon te veel druk op mijn lichaam. Ik wilde Engeland wel meemaken, maar rationeel gezien, met mijn gezondheid in het achterhoofd, was dit het beste wat ik kon doen.' Je blijft wel actief bij de Gent Ladies, maar je richt je ook op coaching. Helpt het dan dat je achteraan op het veld speelt en dat je in de kleedkamer bij de Flames een beetje als de 'grote zus' beschouwd werd? 'Ja, ongetwijfeld. Maar om een goede trainer te worden, moet ik vooral meer ervaring verwerven. Ik heb nu een UEFA A-diploma. Ik train de vrouwelijke U15 van Gent al, en één avond in de week geef ik training aan U15- en U17-jongens in Knokke. Met hen moet ik harder zijn en meer discipline eisen. Want ze vergeten de instructies sneller dan de meisjes. Het is interessant om die ervaringen op te doen. Ik heb het liefst dat een speler of speelster oppikt wat men hem of haar zegt en dat hij of zij zo beter wordt. 'Wat mijn teruggetrokken positie op het terrein betreft, zou ik wel zeggen dat dat een voordeel is, want je hebt het spel altijd voor je. Maar het is een voordeel dat je niet lang hebt. Een middenvelder of een aanvaller kan ook een goede trainer worden.' Wat is, op termijn, je ambitie? 'Ik zie het groots, maar ik wil niet te snel gaan. Ik denk dat we nog wel een paar jaar zullen moeten wachten om een vrouw te zien coachen in de mannelijke eerste klasse. Als vrouw moet je meer op je strepen staan. De vraag zal altijd zijn of we sterk genoeg zijn en of we competent zijn voor de job. Zijn we klaar om 'de strijd aan te gaan' met de mannen, want zij kunnen soms verbaal harder uit de hoek komen. Je moet daar natuurlijk mee om kunnen. Het is ook een heel onzeker beroep, of je nu man of vrouw bent. Kijk naar KAA Gent dat al zijn derde coach ontsloeg sinds het begin van het seizoen. Het is een instabiele job, dus moet ik echt goed nadenken over wat ik de volgende jaren wil.' En intussen ben je nog niet met pensioen. Je moet het seizoen nog afwerken. 'Dat is mijn volgende doel: het seizoen uitdoen met Gent. En daarna beslis ik of ik er nog een jaartje bij doe of stop. Dat zal ook van mijn knieën afhangen. Ik wist al van mijn twintigste dat mijn knieën gevoelig waren en dat ze voor mij zouden beslissen. En dat komt nu steeds dichterbij. ( lacht) 'De Super League is echt veranderd sinds ik afgelopen zomer terugkeerde uit Italië. Het is duidelijk een goede zaak om van zes naar tien clubs te gaan. Zo hebben we meer matchen op een goed niveau. Het verschil met Anderlecht blijft wel groot, maar ik ben optimistisch. Want er zijn nieuwe ploegen die volwassener geworden zijn. Zo moeten we er meer hebben om groter te worden. Het is ook super dat Eleven Sports de wedstrijden uitzendt en dat de media erin geïnteresseerd zijn. De kwalificatie voor het EK is ook heel belangrijk in die optiek. We kunnen nog groeien, maar de zaken evolueren in de goede richting.' Hoe zie je de nationale ploeg evolueren? Jij begon aan je internationale carrière in 2007. 'Ik heb vooral gezien hoe de staf is uitgebreid, hoe de infrastructuur beter is geworden en hoe men steeds meer goede speelsters ontdekt heeft. Dat maakt het nu voor de bondscoach moeilijker om een groep samen te stellen. Ook omdat er steeds meer speelsters en ploegen van een goed niveau zijn. 'Het is met de Red Flames dat ik het mooiste moment uit mijn carrière heb meegemaakt: de overwinning tegen het Noorwegen van Ada Hegerberg op het EK 2017, voor al onze supporters. Toen haalde ik ook mijn beste niveau.'