Dit artikel verscheen eerder in Sport/Voetbalmagazine van 30 mei 2018
...

Er zijn er die denken dat de aanvoerdersband slechts een onooglijk lapje stof is. En er zijn de anderen. Met name de supporters die ellebogen en schouders in de strijd werpen op de tribunes van Wembley wanneer enkele meters voor hen Vincent Kompany zijn kapiteinsband afneemt en hem in de menigte lijkt te willen gooien. De titel van kampioen van Engeland, de derde voor Vince the Prince, ligt binnen handbereik. In de tribunes maken de kleerkasten met een skyblue hart even plaats wanneer ze horen roepen ' Daddy! Daddy!' Het is Pierre Kompany, aanwezig die dag, die de band mee naar Brussel zal nemen. 'Dat is erg zeldzaam', bekent de vader van de kapitein van de Citizens wanneer hij de anekdote vertelt. Hij stalt het voorwerp uit als een trofee, samen met een paar kousen die zijn zoon op het WK in Brazilië droeg en een shirt van de Rode Duivels. Nochtans heeft Vince al een heleboel kapiteinsbanden gedragen sinds 2010, het moment waarop hij aanvoerder werd van City en de Duivels. In Manchester zijn het de toespelingen die aanvoerder Carlos Tévez maakt op een vertrek, die Roberto Mancini ertoe aanzetten om een nieuwe captain aan te stellen en zo het brandje rond zijn Argentijnse aanvaller te blussen. De coach denkt eerst aan middenvelder Nigel de Jong, maar uiteindelijk kiest hij voor Vinnie. Die wordt ten zeerste gerespecteerd in de kleedkamer, waar hij ondertussen al een ancien is gezien de koopwoede van de nieuwe clubeigenaars. 'Zelfs toen Tévez kapitein was, behoorde ik al tot de spelers die zich lieten horen in de kleedkamer', geeft hij enkele maanden na zijn aanstelling toe. 'Ik was altijd iemand die de zaken mee regelde en met de ploegmaats sprak.' 'Bij de jeugd van Anderlecht had hij het al verdiend om kapitein te zijn', benadrukt François, zijn jongere broer. 'Alleen was dat destijds een kwestie van vriendjespolitiek. Maar of het nu in de kleedkamer of op het veld is: hij praat veel te veel om hem die band niet te geven.' Georges Leekens lijkt in te stemmen met de redenering van de jongste Kompany. Midden in het jaar 2010, op een moment dat Thomas Vermaelen met een blessure kampt en Daniel Van Buyten zich voorbereidt op de Champions Leaguefinale met Bayern tegen het Inter van José Mourinho, geeft Mac The Knife de aanvoerdersband aan Vince, die eerst kapitein ad interim wordt en enkele maanden later definitief. Dat eerbetoon rond de biceps had er al eerder kunnen komen als Kompany niet geblesseerd was geweest op het moment dat Dick Advocaat zijn Verminator had aangeduid. De spanningen tussen de veeleisende Nederlander en de Brusselse verdediger deden er alleszins ook geen goed aan. 'Hij heeft me verbaasd. Hij heeft zijn verantwoordelijkheid opgenomen, op het veld en in de kleedkamer, door veel te praten', geeft Leekens toe. Zelfs ver van het stadion neemt Kompany zijn nieuwe rol heel ernstig op. Eind 2010, na een spectaculair 4-4-gelijkspel tegen Oostenrijk, werpt hij zich op als boegbeeld van de nieuwe Rode Duivels. 'We zijn gaan samenzitten en we hebben alles geanalyseerd', vertelt hij in 2016 aan L'Echo. 'De marketing, de relatie met de fans, de verbetering van de beleving rond de nationale ploeg... We wilden dat het niet gewoon voor een ticket was dat de supporters betaalden. Het moest een win-winsituatie worden om de Rode Duivels op termijn sterker te maken.' Wanneer hij ook na de terugkeer van Vermaelen in zijn rol als kapitein bevestigd wordt en steun krijgt van Leekens die hem 'de beste aanvoerder in lange tijd' noemt, laat Kompany zich ook horen in de belangrijkste kantoren van het Glazen Huis van de KBVB. In 2012, na het vertrek van Mac The Knife naar Brugge, richt Philippe Collin zich tot hem om te vragen of Marc Wilmots meer zou kunnen zijn dan een interim-coach. De beslissing om Willy aan het hoofd van de Rode Duivels te plaatsen, wordt bekrachtigd door de kapitein, die zijn invloed nog uitbreidt dankzij zijn uitstekende relatie met Steven Martens, de toenmalige CEO van de voetbalbond. Het is met een onweerstaanbaar aura en een onaantastbaar leiderschap dat Vince 'zijn' Rode Duivels naar Brazilië leidt. De kapitein ontpopt zich tot een held wanneer hij een wedstrijd tegen Servië uitspeelt met een gebroken neus, een magistrale goal maakt tegen Schotland of in burgerkleren viert op het veld in Glasgow. 'Kompany heeft echt indruk op me gemaakt', erkent Sammy Bossut, de verrassende nummer 23 in de kern voor Brazilië, na dat WK. 'Je zou zeggen: een generaal die zijn troepen verzamelt. De inhoud van zijn speech is niet bijzonder, maar er gaat bijzonder veel charisma van uit.' 'Hij is mijn rechterhand', geeft Wilmots graag toe. Hij is in theorie ook de patron van een ploeg waarvan de kapitein meer macht lijkt te hebben dan de coach. Kompany mag een blik werpen op de basiself, speelt een belangrijke rol in de selectie van Anthony Vanden Borre en voert lange gesprekken met Wilmots. Vince moet alles weten, terwijl het zijn ploegmaats soms irriteert dat zij niet op de hoogte zijn van de evolutie van zijn fysieke kwaaltjes en pas op het trainingsveld ontdekken dat hij een sessie overslaat. Zijn uitstraling begint te verbleken wanneer België terugkeert uit Zuid-Amerika. Sommigen verwijten hem zijn balverlies bij het fatale tegendoelpunt van Gonzalo Higuaín. Anderen, zoals Daniel Van Buyten, hebben het niet erg begrepen op zijn buitensporige macht. Velen binnen de groep Duivels ten slotte voelen zich wat misleid door de affaire rond Bonka Circus, het productiehuis dat (te) gemakkelijk de rechten verkreeg voor de documentaire Iedereen Duivel, die gefilmd werd tijdens de kwalificatiecampagne en uitgezonden werd als aperitiefje voor de Braziliaanse zomer. Niet dat het hen om het geld gaat, ze zien het veeleer als een soort verraad, want alles is gearrangeerd zonder dat ze erover geraadpleegd waren. De vele artikels over de winst die Kompany erdoor opstreek, hebben hem zelf erg gegriefd. Dat gaf hij tenminste in privékring toe, al wilde hij zich uit een gevoel van trots nooit 'verlagen' tot een publiekelijke reactie op de aantijgingen. Blessures die steeds vaker opduiken houden Kompany weg van het EK 2016 in Frankrijk. En het is precies daar, waar hij niet aanwezig is, dat de groep beseft wat zijn belang is in de dagelijkse gang van zaken op een groot toernooi. Vincent is nochtans nooit ver weg. Het is zelfs hij die, na de clash tussen Marc Wilmots en Thibaut Courtois, het woord neemt in de kleedkamer en de Duivels een gedragslijn oplegt na de pijnlijke uitschakeling tegen Wales. Enkele ogenblikken later wordt hij in de gangen van het Stade Pierre-Mauroy opgemerkt terwijl hij in gesprek is met Thomas Meunier, die hij feliciteert met diens transfer naar PSG, hoewel het gerucht de ronde doet dat de Ardennees de Citizen niet kan luchten. 'Je hebt iemand nodig die iets uitstraalt op het vlak van communicatie', analyseert Meunier. 'En bij de Rode Duivels doet iedereen zijn job, maar niemand gaat een stapje verder. Behalve Vincent, voor wie dat iets natuurlijks is.' Michy Batshuayi vat het in een punchline samen: 'Vincent is de spreekbuis van de groep.' Een stem die het verschil maakt en die gemist wordt tijdens de Franse zomer, wanneer de uitnodigingen van Wilmots aan bepaalde spelers om onder vier ogen te komen praten, jaloezie doen ontstaan binnen de groep. Het gezag van Vincent staat buiten kijf. De affaire rond Bonka Circus is vergeten en zelfs degenen die zich in intieme kring uitspreken tegen Kompany, erkennen zijn leiderschap. 'Ik zal nooit met hem op restaurant gaan, maar hij is onze kapitein', erkent een Rode Duivel. Zelfs Eden Hazard heeft geen moeite om toe te geven dat zijn aanvoerdersband eigenlijk een vergissing is: 'In mijn ogen is Vincent de echte kapitein. Hij heeft daar meer de inborst voor. Het is iemand naar wie iedereen luistert.' 'Hij is de leider en wordt door iedereen erkend', bevestigt Chris Van Puyvelde, technisch directeur van de KBVB. Wanneer er gemor opstijgt van de tribunes, na de ruime zege tegen Gibraltar op Sclessin waarna bepaalde spelers vergeten om het publiek te groeten, is hij het, samen met Eden Hazard en Axel Witsel, die in de catacomben van het stadion met een supportersdelegatie gaat spreken. Het is eveneens Kompany die met de bobo's rond de tafel gaat zitten om opnieuw te onderhandelen over de premies, die ten tijde van Steven Martens veel te hoog waren vastgelegd. Zo start hij weer de dialoog op die door de opruiende uitspraken van Bart Verhaeghe in de media erg bemoeilijkt was. 'Op dat vlak liet de lange afwezigheid van Vincent zich wel gevoelen', erkent Jan Vertonghen. 'De beslissing daarover verkeerde in een impasse. Hij heeft die zaken opnieuw in de hand genomen, hij weet daar ook veel van.' 'Wanneer je kapitein bent, heb je geen enkele werkelijke macht over wie dan ook. Het is een erg moeilijke taak om een leider te zijn, want je hebt geen enkel instrument om mee te werken', vertelt Kompany aan The Financial Times. Om de baas te zijn in de kleedkamer van de Duivels kan het wonderkind uit de hoofdstad rekenen op een grote troef, die geschetst wordt door Jean-François Gillet: 'Hij is onze onbetwiste leider omdat hij zich op een bepaalde manier weet uit te drukken. Dat is iets dat hem aangeboren is.' 'Eden is technisch gesproken onze leider, maar hij gaat zich niet zo opwerpen. Vincent daarentegen zal niet aarzelen', bevestigt Marouane Fellaini. Hij wordt daarin bijgetreden door Christian Benteke, die de lof zingt van de voortrekkerscapaciteiten van de Prince uit het Etihad Stadium: 'Er zijn er die het woord kunnen voeren, maar die niet zo'n natuurlijk gezag uitstralen. Hij behoort tot de mensen naar wie je luistert als ze spreken. Hij is overtuigend, charismatisch. Er gaat echt iets van hem uit. Hij is een echte kapitein.' Ook al heeft hij zijn almacht in het Glazen Huis laten varen en is hij in de groep van Roberto Martínez opgenomen zonder de kapiteinsband van Hazard terug te krijgen, toch heeft Kompany snel weer zijn vooraanstaande plaats ingenomen in de kleedkamer van de Duivels, waar de troon eigenlijk al die tijd vacant was gebleven. 'Ik denk dat niemand hem echt vervangen heeft', vindt Laurent Depoitre, die in november mocht meemaken hoe het er bij de Duivels aan toe ging zonder de aanwezigheid van Kompany. Maar was er wel iemand echt in staat om de fakkel over te nemen? 'Een dergelijke leider is erg zeldzaam', zegt Nacer Chadli. 'Het is een baken voor heel onze generatie. Hij zegt altijd de juiste woorden. Hij is als een grote broer voor ons.' Een grote broer die enkele jaren geleden eerder de allure aannam van Big Brother, die de hele familie filmde en er alles van wilde weten. Tot hij uiteindelijk een stap opzij zette. En nu lijken zijn jonge jaren in Neerpede opnieuw aangebroken: zonder kapiteinsband, maar met een stem die, van zodra ze weerklinkt, alle andere op een natuurlijke wijze uitdooft.