Afgelopen weekend werd voorlopig een punt gezet achter het voetballen zonder publiek. Dat had ook voordelen: op zes minuten van de afrit van de snelweg in Genk aan de Luminus Arena staan en een uur na de wedstrijd even snel weer op de snelweg zitten. Of horen wie er schreeuwt op het veld en aan de zijlijn. Hoe Genktrainer Hannes Wolf alsmaar 'energie' en 'pressure' roept, Genkdoelman Danny Vukovic de krachttermen de lucht in gooit en Simon Mignolet met luide stem zijn troepen coacht. Hoe Philippe Clement op Eupen negentig minuten onafgebroken zijn manschappen toespreekt en je een lijnrechter schijnbaar tegen zichzelf hoort praten, tot je merkt dat hij in een oortje spreekt en niet eens zijn stem hoeft te verheffen om gehoord te worden. Trainers snakken naar publiek,...

Afgelopen weekend werd voorlopig een punt gezet achter het voetballen zonder publiek. Dat had ook voordelen: op zes minuten van de afrit van de snelweg in Genk aan de Luminus Arena staan en een uur na de wedstrijd even snel weer op de snelweg zitten. Of horen wie er schreeuwt op het veld en aan de zijlijn. Hoe Genktrainer Hannes Wolf alsmaar 'energie' en 'pressure' roept, Genkdoelman Danny Vukovic de krachttermen de lucht in gooit en Simon Mignolet met luide stem zijn troepen coacht. Hoe Philippe Clement op Eupen negentig minuten onafgebroken zijn manschappen toespreekt en je een lijnrechter schijnbaar tegen zichzelf hoort praten, tot je merkt dat hij in een oortje spreekt en niet eens zijn stem hoeft te verheffen om gehoord te worden. Trainers snakken naar publiek, maar hadden het nooit zo gemakkelijk als de afgelopen wedstrijden om hun troepen bij te sturen vanaf de zijlijn. Geen speler die de afgelopen weken kon zeggen dat hij het allemaal niet verstaan had. Intussen kabbelt bijna twee jaar na operatie Propere Handen het spel in de coulissen op het eerste zicht gewoon verder, met af en toe een arrestatie waarvan je niet kunt inschatten welke impact ze gaat hebben op het wereldje. Het valt in elk geval te hopen dat het Belgische profvoetbal zijn zaakjes op orde heeft wanneer de langverwachte BeNeLiga er komt. Moeilijk voor te stellen dat de Nederlanders een pact sluiten met een competitie waar zoveel mensen die nog in staat van verdenking staan, zo'n impact hebben. En even belangrijk als de vraag of de UEFA tien tickets voor België en Nederland behoudt, is welk van beide landen zich aan de reglementen van de ander zal aanpassen. Zo hebben in Nederland enkel ADO Den Haag, Vitesse en Fortuna Sittard een buitenlandse eigenaar, terwijl dat in de Jupiler Pro League nu al het geval is voor zeven clubs. Tien jaar geleden waren er dat nog maar twee, Lierse en Eupen. Dat buitenlandse eigenaars hier zo graag investeren, komt doordat er hier amper regels en beperkingen gelden en we zo goedkoop zijn. Voor de prijs van één goeie speler in de Premier League koop je hier een hele club - Vincent Tan betaalde amper 5 miljoen euro voor KV Kortrijk. Aspire koos voor het Belgische Eupen omdat hier geen beperkingen zijn op het opstellen van het aantal niet-EU-spelers én omdat je zulke spelers ook niet veel hoeft te betalen. Het minimumloon voor een niet-EU-voetballer bedraagt amper 85.000 euro bruto per jaar, in Nederland moet zo'n speler minstens anderhalve keer het gemiddelde loon van een voetballer uit de Eredivisie betaald worden. Vorig jaar was dat 280.000 euro, waardoor een niet-EU-speler per jaar 436.000 euro moest verdienen (uitzondering: wie 20 jaar of jonger is 218.000 euro per jaar). Het gevolg van die verschillende aanpak? Vorig seizoen waren 30 procent van onze eersteklassevoetballers niet-EU-spelers, tegenover slechts 9 procent in Nederland. Dit seizoen hebben twaalf van de achttien Belgische eersteklassers meer dan 50 procent buitenlanders in de kern. In de Eredivisie zijn er dat maar vier. Een wedstrijd als Genk-Club van afgelopen zondag, met amper zes Belgen aan de aftrap naast twaalf niet-EU-voetballers, zie je in de Eredivisie nooit. De vraag is: worden de normen in België strenger of halen de Nederlanders hun financiële voorwaarden naar beneden? Dat binnen één competitie twee verschillende reglementen blijven bestaan is moeilijk voor te stellen, want pure concurrentievervalsing. Even onwaarschijnlijk is dat de machtige Nederlandse spelersvakbond bij een samenvoegen van de competities de deur openzet voor een ongelimiteerde instroom van voetballers uit de hele wereld. Schuift België dan maar op naar de strengere Nederlandse regels, en lost Propere Handen zich zo vanzelf op? Interessante discussies komen eraan.