Op 24 juni 2015 maakte gehekeld Standard-voorzitter Roland Duchatelet in een persconferentie bekend dat hij Standard zou verkopen. De voetbalkeizer, leider van een imperium met zes clubs hield het voor bekeken. De laatste jaren van zijn voorzitterschap werden gekenmerkt door protest en verontwaardiging. Van betogingen in de Luikse straten tot ontspoorde protestacties in het stadion en het kantoor van Duchatelet: aan alles was duidelijk dat de relatie tussen voorzitter en supporters verzuurd was.
...

Op 24 juni 2015 maakte gehekeld Standard-voorzitter Roland Duchatelet in een persconferentie bekend dat hij Standard zou verkopen. De voetbalkeizer, leider van een imperium met zes clubs hield het voor bekeken. De laatste jaren van zijn voorzitterschap werden gekenmerkt door protest en verontwaardiging. Van betogingen in de Luikse straten tot ontspoorde protestacties in het stadion en het kantoor van Duchatelet: aan alles was duidelijk dat de relatie tussen voorzitter en supporters verzuurd was. Naast hem zat zijn voormalig vicevoorzitter, die klaar was om het roer over te nemen. Bruno Venanzi, oprichter van energiebedrijf Lampiris en kind van de stad Luik, zou 99,7% van de aandelen kopen. Op de persconferentie staat hij te glunderen. Vol ambitie spreekt hij over het creëren van een nieuwe generatie die de titel terug naar Luik kan brengen. Maar daar stoppen zijn ambities niet, Venanzi, zelf al jarenlang abonnee en Standardfan, wil de inspraak van de supporters verhogen. Niet alleen via een zogenaamd 'supporterscharter' maar op lange termijn ook door aandelen te verkopen aan de fans. 'Sommigen hebben toeschouwers, wij hebben supporters', luidt het bij de trotse voorzitter. Vanuit de supporters klinkt er voorzichtig optimisme. De coöperatieve vereniging Socios Standard laat weten enthousiast te zijn over de stap richting meer participatie. Zeven jaar later staat Standard op een troosteloze 13e plaats in de competitie. Met nog drie speeldagen te gaan behoort degradatie nog steeds tot de mogelijkheden. Sportief lijkt er weinig beterschap op til. Trainer Luka Elsner oogt misnoegd en wanhopig. Afgelopen week werd bekend dat Venanzi de club gaat verkopen aan Amerikaanse investeringsmaatschappij 777 Partners. Van supportersparticipatie is geen sprake en de woorden van Venanzi klinken als een verre herinnering. Een overzicht van een desastreuze periode in 5 momenten.Al na een maand wordt duidelijk dat de er bij de verkoop een addertje onder het gras zat: Duchâtelet haalde vlak voor de verkoop nog 10 miljoen aan activa uit de club. In combinatie met de 21 miljoen die hij zichzelf al uitkeerde in 2013 komt de totaalsom op 31 miljoen. Dit slaat onmiddellijk een kleine financiële krater. Doorheen het seizoen wordt ook duidelijk dat er interne spanningen waren tussen Duchâtelet en Venanzi. Venanzi beschuldigt Duchâtelet ervan een 'melkkoe' te hebben gemaakt van Standard. Sportief vergaat het de club niet beter, een dramatische start, met als dieptepunt een iconische 7-1-nederlaag op Jan Breydel verkleint het perspectief op een rustig eerste seizoen voor Venanzi. De malaise is gigantisch en het voorzichtige optimisme verdwijnt helemaal, in oktober staat Standard zelfs even op de laatste plaats in het klassement.Maar uiteindelijk keert het tij. Yannick Ferrera wordt aangesteld en dankzij enkele goede aanwervingen in de winter, onder wie Champions Leaguewinnaar Víctor Valdés, speelt de club een degelijke tweede seizoenshelft. Bovendien bereikt Standard de bekerfinale. Ze treffen daar het Club Brugge van de Luikse legende Michel Preud'homme, dat later dat seizoen kampioen zou worden. De Rouches winnen die finale. Ivan Santini, één van Venanzi's eerste aanwervingen, kopt de winnende treffer tegen de touwen in de slotminuten. Na een dramatisch begin als voorzitter kan Venanzi even op adem komen. Zijn eerste succes is een feit.Na een tweede seizoen onder Venanzi, waarbij Standard voor de tweede keer op rij play-off 1 niet haalt en dit keer ook in de beker strandt tegen derdeklasser ASV Geel, neemt de druk op de voorzitter toe. Yannick Ferrera werd in dat seizoen snel ontslagen en opgevolgd door Aleksandr Jankovic, die er evenmin veel van bakte. Standard speelt zoutloos, de spelers lijken ongeïnteresseerd, Na twee seizoenen Venanzi is er weinig om over naar huis te schrijven. In de zomer van 2017 komt hij daardoor met een medicijn: Venanzi werft ex-Standardspeler Ricardo Sá Pinto aan. De trainer staat bekend om zijn passie en bevlogenheid en zijn vermogen om spelers hard te laten werken. Hij lijkt de geknipte man om van Sclessin terug een hel te maken. Toch worden er ook vraagtekens gezet bij zijn aanwerving, Sá Pinto is een echte clubhopper die zelden langer dan één seizoen bij een club blijft. Al snel groeit de Portugees uit tot een cultfiguur in de Belgische competitie. In het seizoensbegin presteert Standard andermaal slecht, maar Sá Pinto valt op door zijn opvallende gedrag langs de zijlijn. Zo bestormt de Portugees het veld wanneer Paul-José Mpoku in de laatste minuut een winnend doelpunt maakt tegen Lokeren eind september. Een maand later steelt hij de show in de bekerwedstrijd tegen Anderlecht. Wanneer iemand uit de tribunes een beker zijn richting uitgooit, schreeuwt hij het uit van de pijn en zet hij zich neer op de zijlijn. Door de onderbrekingen die hij daarmee forceert komt Anderlecht nooit in zijn spel en winnen de Rouches met 0-1. Zowel naar de buitenwereld als binnen de club zelf bouwt Ricardo Sá Pinto de reputatie van een enfant terrible op, iets wat hem uiteindelijk duur zou komen te staan.In de tweede seizoenshelft zet Standard een heuse remontada in. In januari haalt de club publiekslieveling Mehdi Carcela terug naar Sclessin. Die ontpopt zich al snel tot superster en gidst de Rouches naar een bekerfinale en een plek in play-off 1. Opnieuw wordt de beker binnengehaald met een overwinning tegen Genk en ook in de play-offs zijn de Rouches niet te stuiten. Ze halen 21 op 30 en eindigen dat seizoen op de tweede plaats. Voor het eerst in jaren lijkt Standard terug op de topclub die het wil zijn. Maar het Sá Pinto-sprookje blijft niet duren. De coach had het voor de wederopstanding van Standard al helemaal verkorven bij het bestuur en in de Belgische voetbalwereld. Trainers als Hein Vanhaezebrouck en László Bölöni halen naar hem uit in persconferenties. De algemene consensus is dat Sá Pinto antireclame is voor het voetbal. Venanzi wil niet langer met hem samenwerken en voorziet een plan voor zijn opvolging. Standardlegende Michel Preud'homme keert terug als trainer en sportief directeur. Ondanks de goeie resultaten ondergaat Standard dus andermaal een trainerswissel, de verhoopte stabiliteit blijft uit.Het eerste seizoen onder Preud'homme is een zuinig succes. De Rouches worden nipt uitgeschakeld in een moeilijke Europa Leaguegroep en worden in de competitie derde achter Genk en Club Brugge. Er komt veel geld binnen via uitgaande transfers van basisspelers als Marin, Djenepo en Luyindama. In de zomer die volgt op dat eerste seizoen krijgt 'MPH' alle vrijheid om dat geld te herinvesteren in een spelerskern op zijn maat. De toptrainer lijkt alles klaar te zetten om nog eens een seizoen mee te dingen voor de eerste titel in 10 jaar, maar het draait anders uit.De negen (!) transfers die Standard die zomer afrondt, worden bijna allemaal flops. Alleen Denis Dragus en Selim Amallah spelen nog op de club, maar door hun wisselvallige vormpeil kan je bezwaarlijk zeggen dat zij aan de hoge verwachtingen voldaan hebben. Verder werd enkel Mergim Vojvoda met winst verkocht aan Torino. Spelers als Limbombe, Avenatti, Boljevic en Oulare zouden allemaal ondermaats presteren.Daardoor boekt Standard niet de verhoopte successen. In een seizoen dat onderbroken wordt door het coronavirus eindigen de Rouches teleurstellend vijfde. Geld dat de club goed zou kunnen gebruiken in coronatijden is geïnvesteerd in floptransfers. De loonlast is hoger dan de club kan dragen. In de media wordt steeds meer bericht over de dramatische financiële situatie. Bovendien moet er een beroep gedaan worden op investeringen van ex-spelers als Axel Witsel en Marouane Fellaini om een licentie te halen. Boven de club lijken zich steeds meer donkere wolken samen te pakken. In de zomer van 2021 stopt Preud'homme als T1 om zich meer toe te leggen op zijn bestuurlijke rol. Zijn tweede passage als trainer werd nooit wat men er van verwachtte. Vanaf dan is het echt crisis. Het coronavirus hakt er erg in bij Standard. Verschillende spelers moeten delen van hun salaris inleveren om te vermijden dat de club kopje-onder gaat. Venanzi zelf lijkt niet kapitaalkrachtig genoeg om Standard de bravoure te geven die het wil. De geruchten over overnames en investeerders beginnen aan te zwellen. De club wordt verschillende keren gelinkt aan de zakenman François Fornieri, één keer lijkt hij op het punt te staan te investeren, maar de deal springt af. De constante onheilspellende berichtgeving maakt ook de supporters onrustig. Op Sclessin vindt men steeds vaker spandoeken terug die het beleid van de club bekritiseren, zeker nadat bekend wordt dat Michel Preud'homme in 2021 ook zijn bestuurlijke rol niet meer zal opnemen. Venanzi is allang niet meer de hoopgevende opvolger van Duchâtelet die hij ooit was. Sportief gaat het steeds slechter. De Europa Leaguecampagne eindigt andermaal in de groepsfase. Na enkele 'betere' jaren moet rood-wit opnieuw strijden voor een plaatsje bij de top van het Belgische voetbal. Na een redelijk seizoensbegin moet Philippe Montanier het in januari toch ontgelden door slechte prestaties. Zijn opvolger Mbaye Leye zorgt voor een korte opflakkering, maar uiteindelijk mist Standard de Champions play-offs en verliest het kansloos de bekerfinale van Genk. Dit seizoen gaat het zo mogelijk nog slechter. Standard vond nooit zijn draai en zelfs hoopgevende talenten als Nicolas Raskin zijn niet meer dan een minuscuul lichtpuntje in een donkere tunnel. Transfers halen zelden het niveau dat van hen verwacht wordt. Bovendien raakt bekend dat Standard 21 miljoen euro verlies lijdt in het seizoen 2020/21 en een negatief vermogen van 11,5 miljoen euro heeft. De positie van Venanzi wordt onhoudbaar.Het logische gevolg is dat Venanzi dan maar zelf nadrukkelijk ging zoeken naar nieuwe investeerders. De afgelopen maanden stond de voorzitter in contact met zowel Amerikaanse als Russische investeringsmaatschappijen. Venanzi had graag zelf een deel van de aandelen en bestuurlijke rol in de club behouden. Dat was mogelijk geweest mocht hij doorgegaan zijn met het Russische Total Sports Investments LLP. Maar door de huidige situatie in Oekraïne bleek dat uiteindelijk niet mogelijk. Lang lijkt het Amerikaans-Canadese JKC Capital de favoriet voor overname van Standard. Maar na een week vol onderhandelingen wordt het uiteindelijk 777 partners. Dat bezit ook aandelen in Genoa, Sevilla en Vasco Da Gama CR. En zo kijkt Venanzi vanuit de tribunes deze weken naar zijn laatste wedstrijden van Standard. De club waar hij al van jongs af aan voor supportert en die hij hoopte naar nieuwe glorietijden te leiden. Het is hem niet gelukt, zondagavond zag hij hoe Standard voor het eerst in zijn clubgeschiedenis verloor van Seraing, 17e in de stand.