De immense blijdschap na het maken van weer eens een doelpunt is wat ons van Imoh Ezekiel het meest is bijgebleven. Alsook de dubbele salto en de knieval met naar de hemel uitgestrekte armen als dank aan God die er wel eens op volgden. Maar we herinneren ons van hem ook verwoestende versnellingen waarmee hij tegenstanders ter plaatse liet, tackles ontweek en ontsnapte aan naar zijn shirt grijpende handen van statische verdedigers. Geweldige verticale detentes die hem ondanks zijn kleine gestalte toelieten om op flankvoorzetten met het hoofd te scoren. Snelle reacties voor doel op afgeweerde en afgeweken ballen. Wowflitsen. Bliksemschichten. Momenten van genade zoals zijn eerste goal in de Jupiler Pro League op 6 mei 2012 in play-off 1 met Standard tegen Genk, waarbij hij zich in de zestien meter met zool- en kapwerk tussen vier man vrijmaakte om het leer dan in de winkelhaak te borstelen. Wat we daarna zagen, was de vreugde van een piepjonge Afrikaan die voor het eerst proefde van succes in Europa, van een Nigeriaantje van achttien dat vijf maanden eerder was doorgestuurd bij Club Brugge en toen bijna weer op het vliegtuig naar huis zat.
...

De immense blijdschap na het maken van weer eens een doelpunt is wat ons van Imoh Ezekiel het meest is bijgebleven. Alsook de dubbele salto en de knieval met naar de hemel uitgestrekte armen als dank aan God die er wel eens op volgden. Maar we herinneren ons van hem ook verwoestende versnellingen waarmee hij tegenstanders ter plaatse liet, tackles ontweek en ontsnapte aan naar zijn shirt grijpende handen van statische verdedigers. Geweldige verticale detentes die hem ondanks zijn kleine gestalte toelieten om op flankvoorzetten met het hoofd te scoren. Snelle reacties voor doel op afgeweerde en afgeweken ballen. Wowflitsen. Bliksemschichten. Momenten van genade zoals zijn eerste goal in de Jupiler Pro League op 6 mei 2012 in play-off 1 met Standard tegen Genk, waarbij hij zich in de zestien meter met zool- en kapwerk tussen vier man vrijmaakte om het leer dan in de winkelhaak te borstelen. Wat we daarna zagen, was de vreugde van een piepjonge Afrikaan die voor het eerst proefde van succes in Europa, van een Nigeriaantje van achttien dat vijf maanden eerder was doorgestuurd bij Club Brugge en toen bijna weer op het vliegtuig naar huis zat. Er ligt sneeuw en het vriest dat het kraakt wanneer Imoh Ezekiel zich begin januari 2012 met zijn zaakwaarnemer, de Brusselse Albanees Luan Ahmetaj, in het Jan Breydelstadion aanbiedt. Nadat hij bij 36 Lion FC in de Nigeriaanse tweede klasse 24 doelpunten maakte, is hij uitgenodigd voor een test van een week bij de belofteselectie van Philippe Clement. Maar zo lang zal hij er niet blijven. In een temperatuur die dertig à veertig graden lager ligt dan deze die hij gewoon is, lukt het hem niet om zijn talent te tonen. Na de eerste training ontdooit hij zijn voeten te lang in te heet water en krijgt hij door de zwelling zijn schoenen niet meer aan. De tweede dag krijgt hij te horen dat hij eigenlijk niet meer hoeft te komen en is hij de wanhoop nabij, omdat zijn Europese droom dan al voorbij lijkt. Maar uiteindelijk mag hij via via ook bij Standard testen en daar gaat het beter: na vijf dagen komen ze hem zeggen dat hij mag blijven tot het einde van het seizoen. Het is 31 januari wanneer de gratis terbeschikkingstelling geregeld wordt. Ook in Luik is het koud. Maar er kan indoor getraind worden en wanneer hij bij de rust van een oefenwedstrijd met de U19 tegen een eersteprovincialer aangeeft dat zijn onderste ledematen verkleumd zijn, krijgt hij een stevige massage en schiet hij er in de tweede helft prompt drie binnen. Bij de beloften steekt hij er met zijn startsnelheid bovenuit én hij scoort ook veel. Op 19 februari al laat José Riga hem in Waregem invallen bij het eerste elftal en op speeldag 4 van play-off 1 komt de kleine Nigeriaan in Kortrijk voor het eerst aan de aftrap. Op speeldag 6 is hij in de terugwedstrijd tegen KVK betrokken bij de twee goals en krijgt hij bij het verlaten van het veld een staande ovatie en op speeldag 8 maakt hij tegen KRC Genk zijn eerste doelpunt. Hij is gediend door de schorsing van Michy Batshuayi en de blessures van Mémé Tchité en Gohi Bi Cyriac, maar toch: voor een tiener die recht uit Afrika komt, is het straf wat hij op zo'n korte tijd presteert. Zijn beloning is een contract van drie jaar. Nu is Imoh Ezekiel het echt: profvoetballer in Europa. Een rijbewijs bezit hij nog niet. Aanvankelijk woont hij op de jeugdacademie, alvorens te verhuizen naar een appartement in Ans. Hij is een vriendelijke, stille, wat teruggetrokken jongen, maar wat hem vooral kenmerkt, is zijn honger naar succes, zijn goesting om elke kans die hij krijgt te grijpen en het te maken. Zonder vrees en met volle inzet gaat hij in wedstrijdvormen als een wervelwind te keer. Met zijn snelheid, zijn scherpte en zijn klein, maar gespierd en gepeesd lichaam is hij een gesel voor grote, minder wendbare spelers als Kanu (1m97) en Felipe (1m93). De Braziliaanse centrumverdedigers schoppen de kleine Imoh geregeld overhoop 'om hem wat te kalmeren'. Die kleine Imoh zal later vertellen dat hij toen bij momenten weer naar huis wou vertrekken. In het leeuwtje uit Lagos, het vechtertje dat zich bij 36 Lion FC in de gunst van scouts wist te knokken, blijkt een gevoelig hartje te schuilen. Het gebeurt dat hij weent op training, op het veld of achteraf in een hoekje in de kleedkamer. Ook sommige opmerkingen, van ploegmaats en coaches, komen keihard bij hem binnen. Hij zal geregeld zeggen dat hij zich niet goed voelt, maar altijd zijn er voldoende mensen om hem te steunen. Vooral aanvoerder Jelle Van Damme werpt zich op als zijn peetvader en buiten het voetbal ontfermt ploegafgevaardigde Pierre Locht zich over hem. De echtgenote van algemeen directeur Pierre François probeert hem wat Frans bij te brengen. Tactisch loopt hij wel eens verloren, aan zijn linker is nog veel werk, bij een controle springt de bal wel eens te ver en soms is hij onzichtbaar, máár: als hij uitgespeeld wordt op zijn kwaliteiten, dan kan hij met zijn drive, diepgang en doelgerichtheid, met zijn verbluffende startsnelheid vooral, veel verdedigingen pijn doen. In het seizoen 2012/13 wordt hij vaste waarde en overtreft hij met zestien doelpunten alle verwachtingen. Al snel melden zich naast Luan Ahmetaj en de Franse makelaar Michel Sagesse nieuwe raadgevers voor ' Nigeria's next big thing'. Zo zegt de Turkse voetbalmanager Hasan Egilmez op All Nigeria Soccer dat hij als vertegenwoordiger van Ezekiel met Tottenham Hotspur, Fiorentina en Genoa praat, maar dat Standard nog overtuigd moet worden om hem vrij te geven. Het is dan 31 oktober 2012. Ezekiel is net 19 geworden, is nog geen tien maanden in België en maakte zes goals in de Jupiler Pro League. In de media verschijnen ook namen van Russische, Spaanse, Franse en Duitse clubs waarvan beweerd wordt dat ze hem tijdens de wintermercato zouden willen aantrekken. De Rouches geven hem in januari 2013 een contractverbetering en in juli 2013 krijgt hij alweer opslag. Ook zijn tweede volledige seizoen start Ezekiel uitstekend met op 11 augustus tegen KRC Genk na tien seconden het snelste doelpunt ooit in België gemaakt. Met tien treffers in de reguliere competitie, twee in play-off 1 en één in de beker bevestigt hij zijn potentieel. Op 6 maart 2014 debuteert hij voor de nationale ploeg. In de oefeninterland tegen Mexico laat de Nigeriaanse bondscoach Stephen Keshi hem negentien minuten invallen. Eind juli 2014 is het grote nieuws dat Imoh Ezekiel bij Standard voor 8 miljoen is weggekocht door een Qatarese investeringsmaatschappij en dat hij in Doha met een vierjarig contract van 1,8 à 2 miljoen euro per seizoen voor Al Arabi SC gaat spelen. De deal is geregeld door de in de Golf actieve Antwerpenaar Mitch Bakkovens van MB Sports Agency. Is de Qatar Stars League voor een twintigjarig talent de beste stap om zich verder te ontwikkelen? Neen. Het gaat puur om geld. Imoh, het jongetje dat twee en een half jaar geleden uit de bled van Lagos werd geïmporteerd, is op slag rijk. Iedereen wordt er financieel beter van, zegt hij in interviews, alle betrokken partijen. Maar blijkbaar toch niet iederéén, blijkt al snel. Op All Nigeria Soccer (ANS) doet de Nigeriaanse scout Michael Nicholas zijn beklag. Hij verklaart dat 36 Lion FC wel 15 procent (1,2 miljoen euro) krijgt van de transfersom (8 miljoen euro) zoals contractueel was voorzien, maar dat Gafar Liameed, eigenaar van 36 Lion FC, het gentlemen's agreement niet nakwam dat in 2012 was gesloten. De man claimt 300.000 euro omdat hij: (1) destijds de afspraak maakte met Luan Ahmetaj, zijn partner in België, (2) het ticket voor de vlucht van de speler naar Brussel op 1 januari 2012 betaalde en (3) na de mislukte test in Brugge aandrong om hem niet meteen weer op het vliegtuig te zetten, waarna Ahmetaj via zijn vriend Willy Holvoet een test kon regelen bij Standard. Nicholas bezorgt ANS ter overtuiging van zijn rol in de doorbrak van Ezekiel zelfs de op 29 oktober 2011 door hoofdscout Raymond Mommens en Patrick Van de Cappelle ondertekende invitatie die Club Brugge toen naar de Belgische ambassade in Abuja stuurde. Begin 2015 laat de Nigeriaanse scout via hetzelfde medium weten dat alles intussen in orde is en dat hij Liameed daarvoor bedankt. Lang blijft Ezekiel niet voor Al Arabi spelen. In februari 2015 wordt hij verhuurd aan ... Standard. Hij ervaart de terugkeer als een bevrijding, omdat hij zich in Qatar niet goed voelde, zegt hij, en in 13 wedstrijden maakt hij voor de Rouches nog 6 goals, waarvan de helft tegen de grote concurrent uit Brussel in play-off 1. Waarna Herman Van HolsbeeckMogi Bayat inschakelt om de Nigeriaanse pocketspits naar het Constant Vanden Stockstadion te halen. Dat wordt een moeilijke bevalling, met betrokkenheid van nogal wat mensen die zich rond de speler bewegen en een tussenkomst van onder meer Liameed. Maar eind juli is het zover: Anderlecht huurt Ezekiel een seizoen van Al Arabi. Dat wordt geen succes. Besnik Hasi opteert uiteindelijk voor een spelsysteem met één centrumspits, terwijl Ezekiel het best rendeert in een tweespitsensysteem: met een targetspits naast zich die ballen kan vasthouden, doorkoppen of deviëren om optimaal zijn snelheid te benutten. Doorgaans komt hij op de flank terecht, met Stefano Okaka centraal als bliksemafleider, en dat is niet zijn natuurlijke positie en evenmin een rol waarin hij geschoold is geweest. Hij kent er wel enkele opflakkeringen, flitst ook daar af en toe, met inwaartse infiltraties in de rug van de verdediging. Maar vooral in defensief opzicht stellen er zich problemen met de continue tactische invulling van zijn taak als flankspeler. In twintig competitiewedstrijden scoort hij één keer, op de dertiende speeldag in Kortrijk, en in de Europa League maakt hij begin november gelijk in Tottenham, maar de continuïteit ontbreekt. De grote verwachtingen waarmee hij bij Anderlecht werd ingehaald, worden niet ingevuld en er ontstaat een negatieve sfeer rond hem waarvan hij, gevoelsjongen, allesbehalve beter wordt. Spelplezier vindt hij terug bij de olympische ploeg van Nigeria, waarmee hij in de zomer van 2016 als basisspeler brons wint op de Spelen in Rio. Maar daarna moet hij terugkeren naar Al Arabi, waar hij liever niet meer naar was teruggekeerd. Hij scoort er 8 keer in 24 wedstrijden, wat zijn totaal in de Q-League op 11/33 brengt. Daar zal het bij blijven. Begin juli 2017 verkoopt Al Arabi (via bemiddeling van Mitch Bakkovens) Imoh Ezekiel aan het Turkse Konyaspor, waar de Nigeriaanse aanvaller een contract tot 2020 tekent. Is het daar dat de gevoelige introvert zich zal kunnen manifesteren en weer naar zijn beste niveau zal groeien? Neen. Als jongen die zich ergens echt gewenst en gewaardeerd moet voelen om optimaal te kunnen presteren, kan hij er zich moeilijk aanpassen. Na slechts 2 basisplaatsen, 271 minuten speeltijd en 0 goals in 13 wedstrijden wordt zijn driejarig contract eind december ontbonden. Antwerp polst hem via Mitch Bakkovens, een kennis van Luciano D'Onofrio, maar de onderhandelingen blijven aanslepen en op de Bosuil zetten ze er zelf een punt achter. Op 10 februari tekent Ezekiel op Gran Canaria tot medio 2019 voor de Spaanse eersteklasser UD Las Palmas. Maar ook dat wordt geen succes. In 10 wedstrijden (468 speelminuten) maakt hij geen enkel doelpunt. De degradatie uit de Primera División kan niet vermeden worden en zo komt hij vervroegd vrij. Eind april-begin mei al komt Imoh Ezekiel, nog altijd maar 24 jaar, via een zakenrelatie van Mitch Bakkovens in het vizier van KV Kortrijk, maar op dat moment is hij onhaalbaar. Eind juni is er opnieuw contact, zijn er blijkbaar geen sportief interessantere en lucratievere opties en begin juli tekent de Nigeriaan een arbeidsovereenkomst voor KVK. Dat lekt uit nog voor alles afgerond is - dus ook het visumdossier en de medische testen - en makelaars die rond de speler zwermen, proberen hem ondertussen alsnog elders te slijten. Uiteindelijk landt de spits pas twee maanden later in het Guldensporenstadion. Conditionele testen aan de Bakala Academy in Leuven bevestigden vorige week het vermoeden: zijn conditionele achterstand is groot. Veel trainde hij de voorbije maanden in zijn land blijkbaar niet. Is de hongerige leeuw van weleer volgevreten en vergeten hoe hij moet jagen? Glen De Boeck neemt hem niettemin al op in zijn selectie voor de thuiswedstrijd tegen KV Oostende, weliswaar met de mededeling dat hij maar klaar is om hoogstens tien à vijftien minuten te spelen. Dat is ook wat er op zaterdagavond gebeurt: na 80 minuten komt Imoh Ezekiel in het veld ter vervanging van aanvoerder Hannes Van Der Bruggen. Maar ook hij kan de nederlaag niet meer afwenden.