Straks, als ze in beperkte familiekring Kerstmis gaan vieren, zullen Ivan De Witte en Michel Louwagie ongetwijfeld de tijd nemen om hun beleid van de afgelopen maanden te analyseren. Niet door naar verzachtende omstandigheden te zoeken of de schuld op anderen af te schuiven, maar door zichzelf een spiegel voor te houden. Misschien is het in deze periode van bezinning dan echt tijd om na te denken over de toekomst van de club, zoals een aantal supporters dat in een zeer keurig opgestelde open brief vroegen.
...

Straks, als ze in beperkte familiekring Kerstmis gaan vieren, zullen Ivan De Witte en Michel Louwagie ongetwijfeld de tijd nemen om hun beleid van de afgelopen maanden te analyseren. Niet door naar verzachtende omstandigheden te zoeken of de schuld op anderen af te schuiven, maar door zichzelf een spiegel voor te houden. Misschien is het in deze periode van bezinning dan echt tijd om na te denken over de toekomst van de club, zoals een aantal supporters dat in een zeer keurig opgestelde open brief vroegen. Die moet bij De Witte en Louwagie hard zijn aangekomen want intern is hun macht zo groot dat niemand hen tegenspreekt, laat staan probeert te corrigeren. Dat is geen probleem zolang alles goed loopt. Maar het zorgt steeds weer voor dezelfde ergernissen in periodes van malaise. Die werden nooit zo helder geargumenteerd als in die brief.Ivan De Witte en Michel Louwagie hebben bij AA Gent uitstekend werk geleverd. Het zijn doorgewinterde en ervaren bestuurders. Ze bouwden de club steen voor steen weer op en metselden, onder meer met het nieuwe stadion, stevige fundamenten. Dat mag nooit uit het oog verloren worden. Toen de Buffalo's in 2015 de titel pakten en vervolgens een sterke campagne in de Champions League neerzette, leek Gent de voetbalhoofdstad van België te worden en was er naar de media toe voor een opmerkelijke cultuur van openheid gezorgd. Het probleem van Ivan De Witte en Michel Louwagie is dat ze zo vergroeid zijn met de club dat ze die nooit zullen lossen en vasthouden aan hun macht. Dat is de voorbije jaren duidelijk gebleken. Er is nooit voor een wissel op de toekomst gezorgd, mensen die voor bepaalde posities werden aangetrokken, voelden dat er aan de hiërarchie niet te tornen viel en verdwenen weer. Er was binnen de club een bepaalde manier van werken geïnstalleerd waarin De Witte en Louwagie alles bepaalden. Dat is de sterkte en de zwakte van KAA Gent. Enerzijds kunnen die korte lijnen de besluitvorming binnen een club versnellen, anderzijds staan ze een herstructurering in de weg. Er zijn de laatste maanden bij KAA Gent te veel fouten gemaakt om ze achteloos te laten passeren. Een doelman, Thomas Kaminski, die na één wedstrijd wordt uitgerangeerd, drie andere keepers die niet voldeden, miscasting bij het aantrekken van de trainers, waarbij er ook geluisterd werd naar het geklaag van spelers die zichzelf niet in vraag stellen, KAA Gent was een huis van vertwijfeling. Voor de start van de competitie liet Ivan De Witte horen dat de Buffalo's de strijd om het kampioenschap met Club Brugge wilden aanbinden. Nu moet de club constateren dat er van de dertien binnengehaalde spelers amper iemand voldoet. En zeker niet voor een meerwaarde zorgt. Sinds het binnenhalen van de titel werden er 95 ingaande en 114 uitgaande transfers gerealiseerd. En vaak werd er daarbij met dezelfde twee managers, Mogi Bayat en Martin Henrotay, gewerkt. Twee externen die als het ware mee het sportieve beleid bepalen. Ook die constatatie wordt bij crisissen telkens weer vanonder het stof gehaald. Het aantrekken van Hein Vanhaezebrouck is een noodgreep om de opgelopen schade te herstellen. En de morrende achterban te sussen. Want als clubs ergens bang voor zijn, dan is het wel voor de onvrede van de supporters. Het moet voor Ivan De Witte en Michel Louwagie bitter zijn dat ze al het krediet dat ze jaren opbouwden, nu zien afbrokkelen. De stormen hebben bij hen ongetwijfeld voor emotionele littekens gezorgd. Maar op hetzelfde moment is het een teken om, los van welke emotie dan ook, over de toekomst en het eigen functioneren na te denken. Ook als Hein Vanhaezebrouck met zijn goddelijke status het gestrande schip echt weer kan rechttrekken.