Een heel seizoen lang valt Ivan Leko op door de waardige manier waarop hij zich gedraagt. Ook na nederlagen. Nooit haalde de trainer van Club Brugge naar iemand uit. Hij noemt zichzelf een romanticus met liefde voor het voetbal. Zo praat hij ook: vanuit het hart. Leko speelt geen spelletjes, hij klopt zichzelf niet op de borst. Maar werkt hard en gepassioneerd.
...

Een heel seizoen lang valt Ivan Leko op door de waardige manier waarop hij zich gedraagt. Ook na nederlagen. Nooit haalde de trainer van Club Brugge naar iemand uit. Hij noemt zichzelf een romanticus met liefde voor het voetbal. Zo praat hij ook: vanuit het hart. Leko speelt geen spelletjes, hij klopt zichzelf niet op de borst. Maar werkt hard en gepassioneerd. Afgelopen zondag, na het verlies tegen Anderlecht, was de Kroaat een vat vol emotie. Hij stond stil bij wat de hele wedstrijd achteraf markeerde: het ongelukkige optreden van de VAR. Zijn conclusie was dat hij te naïef is geweest. Toch zat er midden alle emotie en (onderdrukte) woede ook sereniteit in het optreden van de trainer van Club Brugge. Het valt te hopen dat hij na deze oprisping ook in de toekomst zichzelf blijft en zijn karakter niet verminkt. Nog maar eens werd de videoref na Club Brugge-Anderlecht gehekeld. Hulp van technologische middelen moet in wezen de eerlijkheid van het spel ten goede komen en mag derhalve niet afgeschoten worden. Maar de VAR vertoont niet alleen groeipijnen, het systeem rammelt langs alle kanten. Na iedere wedstrijd is er wel iets op te merken. Er valt totaal geen uniformiteit in de beslissingen te ontdekken, er is te veel ruimte voor interpretatie en de ergernissen daarover groeien met de week. Van hogerhand wordt er niet ingegrepen. Terwijl het toch niet zo moeilijk kan zijn om voor duidelijke richtlijnen te zorgen. Ook al veegt iedereen voor eigen deur, dat Club Brugge zich zwaar gedupeerd voelt, valt te begrijpen. Een doelpunt van Abdoulay Diaby dat op Anderlecht wegens offside wordt afgekeurd, een buitenspelgoal van Lukasz Teodorczyk dat op Club Brugge wordt goedgekeurd zonder de videoref te consulteren, om het alleen daarbij te houden, het weegt door in de eindafrekening. Niet gemakkelijk is het dan om het hoofd koel te houden. In die zin valt ook de zware uitschuiver van Bart Verhaeghe te kaderen. Maar onbegrijpelijk is het wel van iemand die binnen het Belgisch voetbal een sleutelpositie bekleedt. Dan is zelfcontrole en zelfbeheersing aangewezen. Alle commotie mag de realiteit niet verbloemen. Die is dat Club Brugge in play-off 1 twee van zijn zeven wedstrijden won, waaronder een partij in de laatste minuut tegen KRC Genk. De werkelijkheid is ook dat blauw-zwart al een heel seizoen met een keepersprobleem worstelt dat ook nu tegen Anderlecht weer zuur opbrak. Niet erg gelukkig leek het om juist in de week voor de topper te laten weten dat de vier doelmannen bij Club mogen vertrekken. Los van de arbitrale dwalingen was Anderlecht zondag in het Jan Breydelstadion de betere ploeg. De Brusselaars voetbalden volwassen en gecontroleerd, Club zenuwachtig en zonder tempo, zoals het ook de reguliere competitie beëindigde. Dat de voorsprong zo groot bleef, had te maken met het keer op keer falen van de concurrentie. Plots is nu alles mogelijk in dit kampioenschap. Afhankelijk van de resultaten van donderdag kan volgend weekend zowel Club Brugge als Anderlecht kampioen worden. Terwijl ook Standard nog uitzicht behoudt op de titel. De Rouches razen als een tornado door play-off 1: ze pakten 16 op 21 en maakten 16 goals. De 5-0 tegen KRC Genk is een indicatie hoe de spelers zich voelen. In een week dat Michel Preud'homme de media leek in te schakelen om midden play-off 1 te roepen dat hij trainer van Standard wil worden, drukten de spelers nog eens extra het gaspedaal in. Dat Preud'homme nu met die uitspraak komt, was wel zeer ongelukkig. Maar het lijkt de groep te stimuleren. De spelers vormen duidelijk een gezworen gemeenschap met hun trainer, Ricardo Sá Pinto. Steeds moeilijker wordt het voor de bestuurlijke top om na dit seizoen afscheid te nemen van de Portugees.