Zijn discours is intussen algemeen bekend: zijn spelers kunnen goed met elkaar samenspelen en zijn bereid om voor elkaar door het vuur te gaan, maar ze moeten vooral de voeten op de grond houden, de zaken realistisch blijven bekijken, zich bewust zijn van wat er nodig was om die resultaten te kunnen behalen en dat dag na dag blijven doen. Het is wat de jonge Belgische coach Wouter Vrancken (40) zelf belichaamt.

Zowel zijn spelers- als zijn trainerscarrière bouwde hij op van in de laagste provinciale reeksen en voor hij echt profvoetballer werd, werkte hij in Sint-Truiden in een callcenter. Hij ontwikkelde zich gestaag, zijn ruwe kantjes zijn intussen een beetje afgevlakt, maar aan street credibility boette hij niks in. Zijn geestdrift en grinta, zijn lef en leepheid stralen ook van zijn elftal af.

Iedereen scherp houden

"Wouter is een heel ambitieuze trainer die weet wat hij ervoor moest doen om op dit niveau te geraken", zegt Tim Matthys, die vorig seizoen nog deel uitmaakte van de spelersgroep, daarna hoofdscout werd en onlangs naar AA Gent vertrok om daar in de scouting en de rekrutering te gaan werken. "Zijn grote sterkte is dat hij intussen spelersgroepen meemaakte in zowat alle reeksen van het Belgisch voetbal en perfect weet wat er in een kleedkamer leeft. Hij voelt het heel goed aan en kan daardoor anticiperen op akkefietjes."

"Wat hem het meest kenmerkt, is zijn gedrevenheid tegenover iederéén", vervolgt Matthys. "Hij aanvaardt niet dat een oudere speler even op zijn lauweren gaat rusten. Sommige coaches bevoordelen oudere spelers of geven er wat minder commentaar op wanneer ze iets fout doen en focussen daarvoor vooral op de jongeren, maar hij is zo niet."

"Wanneer Igor De Camargo of ik iets verkeerd deed, dan werden we daarop aangesproken. Zo houdt hij iedereen scherp. Hij is een goeie trainer, een trainer die goed wil voetballen met een goeie tactische bagage om bij te sturen. In de theorie komen veel dezelfde zaken voor, met betrekking tot de opbouw vooral, en in de week wordt er op automatismen getraind. Dat biedt houvast en comfort aan een groep."

Groot respect

"De sterkte van Wouter is zijn individuele aanpak: hij weet op wie hij iets rustiger moet inpraten, wie hij eens kan raken of eens in de groep kan triggeren", zegt Frederik Vanderbiest, de assistent-trainer die eind augustus vertrok om hoofdtrainer te worden van RWDM.

"Hij voelt goed aan hoe hij psychologisch het best met een speler omgaat. Langs de lijn beleeft hij het vrij emotioneel maar hij koelt iets sneller af dan ik (lacht). Naar namen kijkt hij niet. Hij beslist op basis van wat hij ziet en aanvoelt, in overleg met de mensen met wie hij samenwerkt. Maar hij zal wel altijd een uitleg geven."

"Het is een groep met nogal wat namen en karakters, maar het respect voor hem is groot. Dat is logisch: sinds zijn komst begin vorig seizoen werd er nog maar weinig verloren, werd de promotie afgedwongen en werd de beker gewonnen", besluit Vanderbiest.

Lees de volledige reportage over KV Mechelen in Sport/Voetbalmagazine van woensdag 6 november.