Op 7 september beslissen de clubs van de Premier League om vanaf volgend seizoen de transferperiode in Engeland voor de start van de competitie te sluiten. Deze zomer zou dat betekend hebben dat de uiterste termijn vervroegd was van 31 naar 10 augustus.
...

Op 7 september beslissen de clubs van de Premier League om vanaf volgend seizoen de transferperiode in Engeland voor de start van de competitie te sluiten. Deze zomer zou dat betekend hebben dat de uiterste termijn vervroegd was van 31 naar 10 augustus. Een paar clubs pruttelen nog tegen, omdat ze vinden dat de Engelse clubs op die manier Europees benadeeld worden. Teams van het continent zouden nog spelers kunnen komen halen in Engeland en de clubs die daar het slachtoffer van worden zouden geen vervanger meer kunnen aantrekken. Het is een argument dat nergens op slaat. De Premier League pluimt de rest van Europa leeg en weinig spelers gaan de andere richting uit. Bovendien kan geen enkele club verplicht worden om te verkopen. We moeten integendeel hopen dat de andere liga's het Engelse voorbeeld snel volgen. Een transferperiode die wordt afgesloten voor de start van de competitie heeft alleen voordelen. Al zou het handig zijn als iedereen dezelfde deadline zou kiezen. Bijvoorbeeld 31 juli. De transferperiode duurt dan nog meer dan lang genoeg en de integriteit van de competitie zou sterk stijgen. In ons land zijn er op 31 augustus al vijf speeldagen afgewerkt en is de kans reëel dat een elftal er na die datum heel anders uitziet dan bij de aftrap van het seizoen. De mogelijkheid bestaat zelfs dat je op speeldag zes een tegenspeler voor de voeten geschoven krijgt die op speeldag vijf nog een ploegmaat was. Een vroeger einde van het transferraam zou vooral de kleinere clubs ten goede komen. Zij zijn immers telkens weer het slachtoffer van de koopwoede van de rijke jongens. Bijna elke toptransfer heeft een cascade van overgangen voor gevolg. Maar ook voor de groten en zelfs heel groten zou het een goede zaak zijn. De voorbije weken kwamen jongens als Virgil van Dijk (Southampton), Ross Barkley (Everton), Gylfi Sigurdsson (Swansea), Philippe Coutinho (Liverpool), Alexis Sánchez (Arsenal), Ousmane Dembélé (Borussia Dortmund) en Kylian Mbappé (Monaco) niet aan voetballen toe. Ofwel leden ze aan transferkoorts, zaten met hun hoofd niet bij de club, waren geschorst ( Dembélé) of werden op de bank gehouden (Mbappé). Transfergeruchten tijdens het seizoen zorgen voor onzekerheid en onrust binnen elke club. Trainers houden tot en met 31 augustus hun adem in, vrezen ieder telefoontje en slaan vol angst de krant open. Een sleutelspeler kan van de ene op de andere dag vertrekken en constant moet aan mogelijke vervangers gedacht worden. Als het transferraam dicht is als de competitie begint, kan er vanaf de eerste speeldag gepland worden en wordt een halt toegeroepen aan paniekaankopen na twee nederlagen in een nieuwe campagne. Een vroegere deadline zou ook een godsgeschenk zijn voor de bondscoaches. Didier Deschamps bijvoorbeeld moet er rekening mee houden dat twee van zijn smaakmakers, Mbappé en Dembélé, geen of nauwelijks competitieritme in de benen hebben nu er twee interlands in aantocht zijn. Alle bondscoaches worden volgende week geconfronteerd met een transferdeadline die enkele uren na een interland (bijvoorbeeld België-Gibraltar) valt. Een aantal internationals zullen de dagen vooraf meer met een overstap dan met een WK-kwalificatiematch in het hoofd zitten. Een deadline voor de start van de competitie zou vooral een goede zaak zijn voor de belangrijkste stakeholder van het voetbal: de supporter. Als hij een seizoenkaart koopt, zal hij niet langer betalen voor een onafgewerkt product maar weten hoe de spelersgroep van zijn geliefde club er de komende maanden uitziet. Een vervroegde deadline lost echter niet alle problemen op. Nog altijd zullen makelaars wansmakelijk veel geld opstrijken en zal de hyperinflatie op de transfermarkt doorgaan. Het accountantskantoor PricewaterhouseCoopers berekende dat, gezien de stijgende inkomsten van de topclubs, in 2025 een transfersom van 125 miljoen euro de normaalste zaak van de wereld wordt. Misschien wordt het nog erger, want PwC gaf toe dat het een overgang zoals die van Neymar (222 miljoen euro) ten vroegste over vijf à zeven jaar voor mogelijk had gehouden.