Dit stuk verschijnt in Sport/Voetbalmagazine van 27 januari. Koop hier de recentste versie.
...

De Belgische balans van Abdoulay Diaby, geboren in Parijs en van Malinese afkomst? In 42 wedstrijden met Mouscron in 1B en 1A scoorde hij 16 keer, in 108 matchen met Club 36 keer. Nadat hij België verliet, voetbalde hij voor Sporting Lissabon, Besiktas en Getafe. Dat waren niet zo'n succesverhalen, tenminste wanneer men zijn doelpuntensaldo in België als norm neemt. Nooit benaderde hij bij die clubs de trefzekerheid die hij hier toonde. Een extra motivatie om zich vanaf nu nog eens te tonen in het land waar het wel lukte. Als warming up een replay van zijn beste matchen in ons land, in chronologische volgorde. Het is de laatste speeldag van de eindronde en nog drie van de vier deelnemers maken kans op promotie naar 1A. Mouscron-Péruwelz staat er met nog negentig minuten te gaan minder goed voor dan KAS Eupen en STVV, maar op deze doldwaze avond zullen drie verschillende ploegen zich virtueel in eerste klasse bevinden of wanen. Omstreeks 22 uur is het de beurt aan de ploeg van Rachid Chihab. Op dat moment is Abdoulay Diaby geen gerenommeerde aanvaller geweest in de reguliere competitie van tweede klasse. Uitgeleend door Lille bleef hij gedurende die competitie onder de radar, met amper drie goals. Ook zijn eerste wedstrijden in de eindronde zetten hem nog niet in de kijker. Hij maakt pas naam wanneer hij de promotiegoal scoort, in de extra tijd. De promotie van de ploeg met het kleinste budget van de vier (de vierde deelnemer was OHL) is een grote verrassing in die eindronde. Diaby, die voorheen nooit hoger voetbalde dan de Franse Ligue 2, met Sedan, ontdekt zo samen met zijn ploegmaats de Belgische eerste klasse. De Luikenaars worden belachelijk gemaakt op Le Canonnier. Standardtrainer Guy Luzon weet niet meer waar hij het heeft. In de verdediging beleven Dino Arslanagic en Laurent Ciman hun ergste nachtmerrie. Ze hebben hun handen vol met aanvalsduo Abdoulay Diaby en Steeven Langil. De twee speelden al samen bij Sedan en zijn weer herenigd. Ze kennen mekaar door en door: Diaby belde met Langil en drong persoonlijk aan om voor de nieuwbakken Belgische eersteklasser te kiezen. Tegen Standard staat nog een derde aanvaller op het veld die in bloedvorm is die dag: Anice Badri. Het trio dolt en scoort. Diaby maakt er twee en geeft een assist; na vier speeldagen zit hij al aan drie goals en twee assists. De verdedigers proberen het duo met alle middelen af te houden. 'Mijn enkels zijn kapot getrapt', vloekt Langil na de match. Diaby meldt hetzelfde. De frustraties hebben zich in onsportieve reacties geuit. Het mag niet, maar het is te begrijpen. 'Dit was een wedstrijd tussen een profclub en een amateurploeg', verzuchtte Adrien Trebel na de pandoering die hij met de Rouches in Brugge kreeg. Beide clubs kwamen uit een moeilijke week. Club kreeg in de voorrondes van de Champions League thuis een 0-4 aangesmeerd van een veel te sterk Manchester United, Standard had Slavo Muslin een paar uur voor de aftrap ontslagen en zette Eric Deflandre als brandweerman van dienst op de bank.Na acht minuten is de match in feite al beslist. Diaby opent de score en maakt er vervolgens nog drie. Een paar dagen nadat de fans van Club hem uitfloten omdat alles wat hij die Europese avond deed mislukte, geniet hij: ' Michel Preud'homme is me blijven verdedigen, ondanks mijn gebrekkige afwerking sinds het begin van het seizoen.' Het is de eerste keer dat hij vier keer scoort in een match sinds hij prof is en krijgt als topschutter de trui met de stier op de rug. Een trui die hij ook een jaar eerder al droeg, maar dan met andere clubkleuren. Met Europese wedstrijden heeft Abdoulay Diaby een moeilijke relatie. Met Club maakte hij er veertien mee, (voorrondes en poulewedstrijden in EL en CL inbegrepen) maar in geen enkele kon hij scoren. Hij is ook maar goed voor één assist, maar wel één die kan tellen. Wanneer Club op de vierde speeldag van de poulefase Legia Warschau ontvangt, moet het winnen om niet dan al uitgeschakeld te zijn. Daarom gaf Michel Preud'homme vooraf ook aan dat enkel de drie punten telden, niet de manier waarop ze zouden behaald worden. Zijn spelers knopen dat goed in de oren. Die avond is het spel van Club niet mooi maar wel doeltreffend. Diaby geeft zijn enige Europese assist aan Thomas Meunier die scoort en goeie punten behaalt met het uitzicht op een transfer naar een topcompetitie. Uiteindelijk volstaat die zege toch niet om dat seizoen Europees te overwinteren. 'Het wordt mijn eerste bekerfinale als prof, en daarom een magisch moment.' Abdoulay Diaby zegt het na de kwalificatie tegen AA Gent, op dat moment doorgaans Clubs zwarte beest. 'Je moet er staan op de belangrijke momenten. Ik ben tevreden over mijn statistieken, maar er rest ons nog één match.' Die ene match, de finale tegen Standard, zal Club verliezen, maar Diaby is dé man in de Brugse bekercampagne, met de meeste goals in de beker: twee in de kwartfinale, één in de heenmatch van de halve finale en één in de terugwedstrijd. De dag na de kwalificatie voor de finale staat dat er niet meer moet getwijfeld worden of de som die aan zijn transfer werd besteed (2,5 miljoen euro) gerechtvaardigd was. 'Het is om doelpunten te maken dat Brugge me kocht.' Het uitgangspunt voor de aftrap is duidelijk: als Club Anderlecht klopt, is het kampioen, voor het eerst in elf jaar en voor het eerst sinds Trond Sollied geen trainer meer is. De sfeer op Jan Breydel is indrukwekkend, met rookbommen en al wat er bij hoort. Net wanneer het publiek op minuut 23 zoals steeds warm applaudisseert als eerbetoon aan François Sterchele passeert Diaby Silvio Proto met het hoofd. Het stadion ontploft. Vijf minuten later slaat hij weer toe. Met 2-0 kan Club in zo'n atmosfeer niets meer overkomen. Het scoort zelfs nóg twee keer. Dat seizoen sluit Diaby af met twintig doelpunten in alle competities samen, plus nog eens negen assists. Hij is één van de helden van die dag. Eerst blijven de Brugse fans na afloop op hun plaats zitten, zoals hen gevraagd was. Maar zodra de spelers de zo lang verwachte trofee de lucht in steken, zijn ze niet meer te houden en volgt een bestorming van het veld. 'Zonder de play-offs waren we al kampioen, helaas is er dit systeem.' Abdoulay Diaby stelt het vast na een nieuwe demonstratie tegen paars-wit dat voor Kerst al op dertien punten van de Brugse leider staat. Nooit eerder troefde blauw-zwart Anderlecht met zo'n score af. Diaby bewijst die dag dat Anderlecht in België één van zijn favoriete slachtoffers is. Hij scoort twee keer in de extra tijd van de eerste helft, en geeft vervolgens een assist die Club een penalty oplevert. Eén die hij het liefst ook nog zelf had omgezet, maar het is Jelle Vossen die zich achter de bal zet en scoort. Wordt dit niet zijn seizoen, luidt de vraag na afloop? Diaby houdt de voetjes op de grond. 'Daar ben ik niet mee bezig.' Terwijl hij zijn matchanalyse geeft, vraagt een ploegmaat zich in zijn rug af: 'Is dit niet het slechtste Anderlecht waar we ooit tegen gespeeld hebben?' Club domineerde de gewone competitie, maar in de play-offs wordt het nog spannend omdat het Standard van Ricardo Sá Pinto aan een enorme remonte bezig is. De dag na deze wedstrijd heeft de pers het over 'een propaganda voor aanvallend voetbal', 'een topspektakel'. Met twee spelers in de hoofdrol: Junior Edmilson langs Luikse zijde, Diaby bij Brugge. Allebei scoren ze twee keer. Op dat moment is het nog niet geweten, maar de Franse Malinees is aan zijn afscheidstournee bezig in België. Na de zomer wordt zijn transfer naar Lissabon bekend gemaakt. Na de spektakelmatch tegen Standard werkt hij nog twee wedstrijden af met Club. De drie laatste, waaronder de titelmatch op Sclessin, mist hij door een blessure. In die twee laatste duels scoort hij nog eens, opnieuw tegen Anderlecht. Uiteindelijk is dat de conclusie: tegen de Rouches en paars-wit maakte hij de meeste goals. Tegen minstens één tegenstander zal dat niet langer het geval zijn.