Ladies and gentleman. In de blauwe hoek, Vincent 'The Prince' Kompany, veertig competitiegevechten dit jaar, waarvan negen gewonnen met ko. In de rode hoek Frank Vercauteren, de 'Prins van het Astridpark'. Goed voor tien gewonnen duels, waarvan drie met ko.
...

Ladies and gentleman. In de blauwe hoek, Vincent 'The Prince' Kompany, veertig competitiegevechten dit jaar, waarvan negen gewonnen met ko. In de rode hoek Frank Vercauteren, de 'Prins van het Astridpark'. Goed voor tien gewonnen duels, waarvan drie met ko. Net als in een klassieke bokswedstrijd stonden de twee protagonisten oog in oog voor de obligate handshake - een gebaar met een hoge symbolische waarde dat zelden geweigerd wordt - maar gezien hun voorgeschiedenis hadden ze elkaar wellicht het liefst meteen tegen het canvas gemept. Figuurlijk welteverstaan. De twee koningszonen van Anderlecht stonden afgelopen zondag voor de derde keer in anderhalve maand tegenover elkaar en Vercauteren mag zich zonder twijfel de morele winnaar noemen van hun onderlinge kamp. Ondanks een magere puntenoogst in de vijf voorgaande duels was er op de Bosuil opnieuw geen plaats voor Adrien Trebel. Met de Fransman in de basis zette Anderlecht een tijdje geleden nochtans een stevige remonte richting top vier in, maar in de Champions play-offs werd hij voor de vijfde keer op rij gepasseerd. Het deed denken aan de periode na Nieuwjaar toen de spirituele leider van Anderlecht slechts één keer in elf duels aan de aftrap stond. Binnen de club, en vooral bij de media, was er een bepaalde strekking die zich afvroeg waarom Trebel niet speelde. De insinuaties over zijn knipperlichtrelatie met Kompany konden op weinig bijval rekenen, want volgens insiders had Vince genoeg sportieve argumenten om de Fransman naar de bank te verwijzen. Josh Cullen, die met veel verbetenheid de concurrentie met Trebel was aangegaan, was de voornaamste reden. Kompany wist dat hij met Trebel en Cullen over twee volwaardige verdedigende middenvelders kon beschikken, maar hij kon zwart-op-wit aantonen dat de Ier in die periode een grotere impact had op het spel van Anderlecht. In de play-offs kon VK met dezelfde bewijsvoering zijn keuze voor Cullen rechtvaardigen. Albert Sambi Lokonga uit de ploeg spelen, bleek dit seizoen haast onmogelijk. Maar met het oog op de volgende campagne hebben Cullen en Trebel amper de tijd gekregen om te bewijzen dat ze samen kunnen voetballen en dat ze Anderlecht de nodige defensieve stabiliteit kunnen geven. Want sinds het begin van de maand viel de verdediging van RSCA meer dan eens door de mand. Paars-wit sloot de reguliere competitie nog af met de op een na beste verdediging van de Jupiler Pro League, maar in de Champions play-offs werden de gebruikelijke foutjes van Matt Miazga en Elias Cobbaut telkens cash betaald. Als je als ploeg vijf keer het openingsdoelpunt incasseert en geen voorsprong kan vasthouden in een minicompetitie waar elke goal dubbel telt, kan je geen topwedstrijden winnen. De cocktail van weggeefdoelpunten en inefficiëntie op de speelhelft van de tegenstander leverden Anderlecht een armtierige 4 op 18 op. Wat een fractie is van de 15 op 18 die de Brusselaars verzamelden in de reguliere competitie tegen dezelfde ploegen. Na veertig duels in de Jupiler Pro League is de belangrijkste conclusie dat Kompany er in zijn eerste seizoen als hoofdtrainer in geslaagd is om Anderlecht aan een ticket voor de voorrondes van de Conference League te helpen. Flashback naar vorige donderdag. Een kwartier voor de aftrap in het Lotto Park voorspelt de Amerikaanse rapper A$AP Rocky hoe de wedstrijd tussen Anderlecht en Club Brugge zal aflopen. I came, I saw. I came, I saw. I praise the Lord, then break the law. I take what's mine, then take some more. Club Brugge pakt ondanks een tegendoelpunt in de absolute slotfase van de wedstrijd met veel overmacht zijn 17e Belgische landstitel. Maar Kompany heeft met zijn team blijkbaar zo'n grote evolutie doorgemaakt dat zelfs Philippe Clement tot twee keer toe zijn gameplan wijzigde om Anderlecht in de val te lokken. In de drie thuiswedstrijden in de play-offs is wel gebleken dat de Brusselaars vaak perspectief missen in hun spel. Yari Verschaeren en Anouar Ait El Hadj kruipen veel en graag naar binnen en zijn nu eenmaal geen flankspelers die de achterlijn halen om een voorzet te trappen. En wanneer Bohdan Mychajlytsjenko en Amir Murillo niet de ruimte krijgen om over hun man komen, heeft Anderlecht een probleem. Club Brugge had amper een handvol seconden nodig om het strafschopgebied van Bart Verbruggen te bestoken, terwijl Anderlecht niet verder geraakte dan wat gerommel in de marge. De eerste helft tegen Club Brugge was in die zin een exacte kopie van een reeks wedstrijden die Anderlecht speelde van half januari tot begin maart. Het scenario lag op voorhand vast: veel balbezit, geen kansen, weinig diepgang en een strafschopdoelpunt van Lukas Nmecha. 'We hebben er collectief voor gestreden, maar af en toe lagen de individuele kwaliteiten van Club Brugge iets te hoog voor ons', moest Kompany toegeven voor de camera's van Eleven Sports. 'In balbezit hebben de spelers hun verantwoordelijkheden niet geschuwd en de bal werd ook in de juiste zones gedropt, maar we misten scherpte. Sommige spelers van Club Brugge hebben al een bepaalde status en niveau bereikt. Maar onze jongens zullen hoger eindigen. Yari, Anouar en Francis ( Amuzu, nvdr) zullen beter worden. Op voorwaarde dat we hard werken om vooruitgang te boeken.' Terwijl de spelers van Club Brugge helemaal losgingen, viel Kompany op geen enkel moment uit zijn rol van gentleman. Kompany werd betrapt op een hartverwarmende scène met Charles De Ketelaere, hij pakte Noa Lang stevig vast en hij wisselde een dikke knuffel uit met Bart Verhaeghe. Het zijn beelden die ze bij Anderlecht het liefst zo snel mogelijk uitwissen. Maar bij Anderlecht zijn ze zich er wel degelijk van bewust dat Club Brugge de terechte kampioen is. Vooral omdat Verhaeghe en co de voorbije jaren achter de schermen gezwoegd hebben om hun monopoliepositie te consolideren. 'Wij moeten een inhaalbeweging maken', aldus Kompany. 'We moeten blijven pushen en pushen om er te geraken. Ik hou mij niet bezig met het feit dat iemand twintig keer of vijf keer heeft gescoord. Ik ben meer bezig met wat ze in hun mars hebben. Wij hebben een ploeg met veel jongens die veel progressiemarge hebben - andere ploegen hebben dat veel minder. Het is dus logisch dat ik dat rendement wil benutten.' De wederopstanding van Anderlecht zit er dus aan te komen. Of dat al voor volgend seizoen zal zijn, is nog maar de vraag. Volgens de Amerikaanse zakenman Malcolm Forbes, wereldwijd bekend als de uitgever van het magazine Forbes, moet een winnaar eerst weten wat verliezen is. En bij Anderlecht hebben ze op dat vlak genoeg ervaring opgedaan de voorbije jaren.