Veel enthousiasme een beetje scepticisme, dat waren de gevoelens die eind juli overheersten toen Tessa Wullaert bekendmaakte dat ze naar Anderlecht kwam. Maar hoe kon de aanvoerder van de Red Flames, een maand eerder nog Manchester City-speler en gevolgd door Atlético, terugkeren naar een groeiende Super League? Een van de redenen is zonder meer dat de 27-jarige spits wat wedstrijdritme miste en moeite had om zich in de basis te knokken bij de Engelsen. Maar ook de lange pauze door de coronacrisis zorgde ervoor dat Wullaert klaar was voor een terugkeer naar België.
...

Veel enthousiasme een beetje scepticisme, dat waren de gevoelens die eind juli overheersten toen Tessa Wullaert bekendmaakte dat ze naar Anderlecht kwam. Maar hoe kon de aanvoerder van de Red Flames, een maand eerder nog Manchester City-speler en gevolgd door Atlético, terugkeren naar een groeiende Super League? Een van de redenen is zonder meer dat de 27-jarige spits wat wedstrijdritme miste en moeite had om zich in de basis te knokken bij de Engelsen. Maar ook de lange pauze door de coronacrisis zorgde ervoor dat Wullaert klaar was voor een terugkeer naar België. 'Door die stop, besefte ik nog meer wat ik miste. Bij het ouder worden merk ik dat er belangrijkere zaken zijn dan voetbal', vertelde ze daarover. Een huwelijk, verjaardagen, het zijn van die belangrijke evenementen die ze niet wou missen, zelfs niet voor een Engels salaris - wat nog steeds ver van de mannelijke normen staat. Vijf jaar was ze gescheiden van familie en vrienden, maar sinds maart is ze dus terug in België. En de nieuwe nummer 27 van paars-wit liet zich al meteen gelden met 18 goals in de eerste 7 wedstrijden, waarmee ze duidelijk de beste is van het hele pak. FamiliepersoonMaar ze is niet de enige. In juni kondigde ook Davinia Vanmechelen haar transfer naar Standard aan. Na vele jaren in het buitenland (PSG, Twente en uiteindelijk PSV) keerde de 36-voudige international terug naar België... door corona. 'Ik kon naar Bordeau, een van de grootste Franse clubs, maar ik kon niet tekenen door corona', legde ze uit aan Sporza bij haar voorstelling. 'Ik ben een echte familiemens, ik moet die echt vaak kunnen zien. Als er nog eens een lockdown zou zijn en ik was in het buitenland, dan had ik het niet overleefd. Daarom wou ik terug in België komen voetballen. Voetballers kunnen hun hun familie meenemen naar het buitenland, maar dat is bij ons niet het geval.' Terwijl het hele land ondertussen in een nieuwe lockdown zit, zit de 21-jarige international nu dus dicht bij haar familie en de club waar ze al verschillende seizoenen speelde. En dat is een echte meerwaarde voor de Belgische competitie, die wordt verrijkt met een jonge getalenteerde speelster en mogelijk een van de toekomstige sterren van de Red Flames.Twee weken voor de transfer van Vanmechelen ruilde Heleen Jacques nog het shirt van het Italiaanse Sassuolo voor dat van Gent. 'De situatie in Italië was erg onduidelijk door het coronavirus, niemand wist wat er nog ging gebeuren', vertelde ze nog. 'Ik keerde terug naar mijn familie na de Algarve Cup in maart, omdat Sassuolo toen meldde dat we maar beter naar huis gingen omdat alles zo onzeker was. Maar de nieuwe formule van het kampioenschap, het mooie Gentse project en het feit dat het EK een jaar later gespeeld wordt waardoor ik dus nog twee jaar moet voetballen, hebben me overtuigd om in België te blijven.' En de club wrijft zich vandaag in de handen, want ze hebben er een speelster bij met bijna 100 caps (96) die een ideale gids kan zijn voor de vele jonge spelers die tijdens de zomermercato in Oost-Vlaanderen landden. Eenzaam bestaanMet Davina Philtjens, Diede Lemey (Sassuolo), Kilie Biesmand (PSV), Justine Vanhaevermaet (LSK Kvinner), Yana Daniëls (Bristol City) en Janice Cayman (Lyon) zijn er wel nog veel speelsters in het buitenland en Elena Dhont (Twente) en Maud Coutereels (Lille) trokken zelfs nog de Belgische deur achter zich dicht, maar de coronacrisis heeft ook in hun hoofden gezeten. 'Corona of niet, het blijft psychologisch erg moeilijk om zo ver verwijderd te zijn van je dierbaren, want een international in het buitenland verdient niet genoeg om iedereen over te laten komen', legt recordinternational Aline Zeler uit. 'Het is een eenzaam leven. Dat mag misschien bizar klinken maar het zegt wel alles over het leven in een ander land wanneer je niemand kent of mag zien. Onze Flames verdienen zeker niet evenveel als de Amerikanen, dus ik verschiet er niet van dat ze terugkeren. Corona deed het hen allemaal inzien.'Voor de Scooore Super League komt het enkel goed uit, met de toevoeging van een flinke dosis talent en ervaring in een cruciaal seizoen.